به گزارش ایسنا، جام جهانی همواره با درام‌های بزرگ همراه بوده است. گاهی یک صحنه، کل یک تورنمنت را تحت الشعاع قرار می‌دهد و بازیکنانی که در آستانه قهرمانی یا افتخار هستند، با یک اشتباه، تصمیم داور یا بدشانسی، برای همیشه در تاریخ به عنوان قربانی ماندگار می‌شوند. مروری بر تلخ‌ترین لحظات شخصی تاریخ این مسابقات:

مواسیر باربوسا (۱۹۵۰)

پس از شکست ۲ - ۱ برزیل مقابل اروگوئه در فینال ماراکانا، دروازه‌بان برزیل، مواسیر باربوسا، به عنوان مقصر ملی معرفی شد. او تنها یک گل بد دریافت کرد اما این گل تا آخرین روزهای زندگی‌اش با انگ شکست و ننگ همراه بود. خودش گفت: «مجازات قتل ۳۰ سال است، مجازات من تا آخر عمر.»

پل گاسکوین (۱۹۹۰)

در نیمه‌نهایی جام جهانی ۱۹۹۰ مقابل آلمان، ستاره انگلیس کارت زرد دریافت کرد و از حضور در فینال محروم شد. گاسکوین که متوجه این موضوع شد، در جریان بازی به شدت گریه کرد. انگلیس در ضربات پنالتی شکست خورد و تصویر گریه‌های گاسکوین، به یکی از ماندگارترین لحظات احساسی تاریخ جام جهانی تبدیل شد.

دیگو مارادونا (۱۹۹۴)

پس از شروع قدرتمند آرژانتین در جام جهانی ۱۹۹۴ آمریکا، تست دوپینگ مارادونا مثبت شد. فیفا او را محروم کرد و آرژانتین رهبر خود را از دست داد. مارادونا بعدها گفت: «فیفا پای مرا برید.» او این محرومیت را پایان دوران فوتبالش دانست.

روبرتو باجو (۱۹۹۴)

باجو که با گل‌های تعیین‌کننده خود در مراحل حذفی، ایتالیا را به فینال رسانده بود، در ضربات پنالتی فینال مقابل برزیل، آخرین پنالتی را از دست داد. این پنالتی، تمام درخشش او را تحت الشعاع قرار داد و به یکی از غم‌انگیزترین لحظات تاریخ فوتبال تبدیل شد.

روی کین (۲۰۰۲)

کاپیتان ایرلند، کمی پیش از جام جهانی، با میک مک‌کارتی مربی تیم بر سر شرایط تیم دچار اختلاف شدید شد و پس از یک جنجال بزرگ، از اردوی تیم اخراج شد و جام جهانی را از دست داد. او بعدها اعتراف کرد که این بزرگ‌ترین اشتباه دوران حرفه‌ای‌اش بوده است.

میشائل بالاک (۲۰۰۲)

بالاک با گل خود در نیمه نهایی مقابل کره جنوبی، آلمان را به فینال رساند اما در آن بازی کارت زرد گرفت و فینال را از دست داد. آلمان بدون کاپیتان خود، در فینال به برزیل باخت و بالاک مهم‌ترین بازی زندگی خود را از دست داد.

زین‌الدین زیدان (۲۰۰۶)

در آخرین بازی دوران حرفه‌ای‌اش، زیدان در فینال جام جهانی مقابل ایتالیا، با ضربه سری به سینه مارکو ماتراتزی، در وقت‌های اضافه اخراج شد. فرانسه در ضربات پنالتی باخت و به جای یک خداحافظی رویایی، دوران اسطوره‌ای او با یکی از نمادین‌ترین کارت‌های قرمز تاریخ به پایان رسید.

انتهای پیام