به گزارش ایسنا، در آستانه پایان اکران نخستین بسته «قرار» و استقبال مخاطبان از این طرح، بسته دوم فیلمهای کوتاه در سینماهای منتخب سراسر کشور روی پرده خواهد رفت.
بیشتر بخوانید:
آغاز دور جدید اکران فیلمهای کوتاه
این طرح با شعار «چند فیلم با یک بلیت» آماده اکران شده و مجموعهای از فیلمهای کوتاه منتخب را در قالب یک سانس نمایش و در اختیار علاقهمندان سینمای کوتاه قرار خواهد داد.
اما نخستین بسته اکران فیلمهای کوتاه «قرار» که با نمایش فیلمهای کوتاه «تخطی»، «هایکپی» و «سرود کُلنل» به مدت بیش از یک ماه در سینماهای منتخب کشور اکران شد، به پایان راه رسیده است.
در این راستا خبرنگار ایسنا با کارگردانان این سه اثر به گفتوگو نشسته تا ارزیابیشان را از وضعیت اکران مطرح کنند.
میکائیل دیانی -کارگردان فیلم کوتاه «تخطی»- در گفتوگو با ایسنا با اشاره به اکران این فیلم در ایام جنگ، از عدم امکان ارزیابی دقیق بازخوردها گفت و بر لزوم برگزاری نشستهای نقد و بررسی، گفتوگوهای رسانهای با حضور بازیگران برای انتقال «حس» به آنها و اختصاص سانسهای ۸ تا ۱۰ شب برای ورود به بدنه عمومی مخاطبان سینما تأکید کرد.
او معتقد است: اکرانهای «قرار» اتفاق خوبی است، اما واقعیت این است که به دلیل برگزاری اکران در ایام جنگ و حواشی بسیار زیاد، نمیشود برآورد دقیقی از استقبال داشت. هرچند ظرفیتهایی مثل نشستهای نقد و بررسی و گفتوگوهای رسانهای میتوانست در کنار اکران کمککننده باشد، اما به واسطه همین شرایط، این اتفاق احتمالاً نیفتاد.
کارگردان «تخطی» درباره تعداد تماشاگران این فیلم کوتاه گفت: فکر میکنم نزدیک به ۳۰۰۰ نفر یا شاید بیشتر، فیلم را دیدهاند، عدد دقیق را نمیدانم اما به نظرم دیده شدن توسط ۳۰۰۰ نفر، رضایتبخش است.
وی در پاسخ به این سوال که در شرایط عادی چه پیشنهادی برای بهبود فرآیند اکران فیلمهای کوتاه دارد، توضیح داد: به نظرم باید کمپین رسانهای با حضور عوامل و بازیگران انجام شود تا به بازیگرانی که درگیر فیلم کوتاه هستند، حس بهتری منتقل شود. همچنین برگزاری نشستهای نقد و بررسی در فضاهای سینمایی در کنار اکرانها میتواند کمک کند که کار بهتر دیده شود.
بیشتر خوانید:
از خفتگیرهای خیابانی تا فرار یک سرباز
دیانی با اشاره به تفاوت مخاطب تخصصی و عمومی سینما، خاطرنشان کرد: سینمای کوتاه مخاطب تخصصی خود را دارد و آن مخاطب هر لحظهای که بخواهد، فیلم مورد نظرش را میبیند. اما وقتی میخواهیم در بدنه عمومی مخاطبین وارد شویم، باید سانسها در کنار فیلمهای اصلی قرار گیرد تا مخاطب عمومی شانس انتخاب داشته باشد. به نظرم اگر ساعت اکران از ۴ تا ۵ بعدازظهر به بازه ۸ تا ۱۰ شب منتقل شود، نتیجه بهتری حاصل میشود.
وی درباره همزمانی اکران با ایام جنگ نیز گفت: سایه جنگ بیتأثیر نبود، چون بخشی از زمان اکران به تعطیلات و شرایط خاص خورد، اما امیدواریم در ادامه اتفاقات بهتری رقم بخورد.
دیانی در پاسخ به پرسشی درباره فعالیتهای جدید خود، گفت: در ایام بدرقه و تشییع رهبرشهید به سفارش سازمان اوج مستندهایی را ضبط کردیم و در حال جمعآوری راشها برای تدوین هستیم.
این کارگردان در خصوص تجربه مستندسازی در ایام جنگ ۴۰روزه نیز توضیح داد: در ایام جنگ، من سرپرست مستندسازان سازمان اوج بودم. در آن فرآیند، بالغ بر ۲۰ تا ۳۰ مستند کوتاه و نیمهبلند و بیش از ۱۰۰ مستند زیر ۵ دقیقه تولید کردیم که مصرف روزانه داشتند. بخشی از این مستندها در قالب مجموعهای با راویگری وحید فرجی به نمایش در آمده است و تقریباً همه آنها تا به امروز پخش شده است.
جای تبلیغات اکرانهای «قرار» در تلویزیون خالی است
سجاد مشتاق -کارگردان فیلم کوتاه «سرود کلنل»- هم در گفتوگو با ایسنا، با اشاره به پایان اکران این فیلم در قالب بسته «قرار»، ضمن ابراز رضایت نسبی از روند اجرا، بر لزوم اختصاص سانسهای طلایی، جلوگیری از همزمانی ساعت اکران سینماها و ورود تبلیغات تلویزیونی با در نظر گرفتن ماهیت مخاطب هدفمند فیلم کوتاه، برای بهبود این چرخه تأکید کرد.
مشتاق درباره استقبال از فیلمش گفت: خودم راضی بودم، بهویژه در حوزه تبلیغات که نسبت به انتظارمان، کار خیلی گستردهای انجام شد؛ چه در بیلبوردها، چه فضای مجازی و چه دیگر رسانهها.
وی در پاسخ به این سوال که اگر خودش طراح این بسته بود، چه پیشنهادی برای بهتر دیده شدن فیلمهای کوتاه داشت، گفت: اولین و مهمترین کار، دادن سانسهای مهم و تأثیرگذار در روزهای کلیدیتر مثل پنجشنبه و جمعه است. به نظرم اگر ساعت اکران از ۴ و ۵ بعدازظهر به بازه ۸ تا ۱۰ شب منتقل شود، استقبال بهتری شکل میگیرد.
کارگردان «سرود کلنل» با اشاره به همزمان بودن ساعت اکران در تمام سینماها، تصریح کرد: همه سینماها تقریباً یک ساعت را برای اکران فیلمهای کوتاه در نظر گرفته بودند که خوب نبود. بهتر بود سینما داران فیلمهای بلند حداقل یک برابری نسبی با فیلمهای کوتاه ایجاد میکردند، نه لزوماً ۵۰-۵۰، اما حداقل این برابری وجود داشته باشد تا مخاطب قدرت انتخاب بیشتری داشته باشد.
مشتاق درباره نقش تبلیغات تلویزیونی اظهار کرد: جای تبلیغات در تلویزیون خالی بود. هرچند مخاطب فیلم کوتاه، مخاطب هدفمند است و مخاطب تلویزیون الزاماً نزدیکی با این حوزه ندارد، اما اگر این اتفاق بیفتد، میتواند برد تبلیغاتی خوبی داشته باشد.
به اعتقاد وی، این نقطهضعفها در اولین دوره برگزاری طبیعی است و قابل اصلاح است.
وی در ادامه درباره سابقه حضور بینالمللی «سرود کلنل» توضیح داد: این فیلم در یکی دو جشنواره بینالمللی موفق به کسب جایزه شد، اما برای من بسیار مهمتر بود که در ایران با استقبال مردم مواجه شود و ارتباط نزدیکتری با مخاطب داخلی داشته باشد.
مشتاق در بخش دیگری از این گفتوگو، از آمادهسازی فیلم کوتاه جدیدش خبر داد و به تشریح ایده آن پرداخت: در حال پیشتولید فیلمی با موضوع اجتماعی و با پیچیدگیهای خاص خود هستیم. داستان درباره ماشینی است که از شهری به شهر دیگر حرکت میکند، اما در میانه راه، حوادثی بیرونی جان سرنشینان را به خطر میاندازد. روایت فیلم همراه با این ماشین و کاراکترهایی که در آن حضور دارد، پیش میرود؛ کاراکترهایی که تلاش زیادی برای رسیدن به مقصد دارند.
این کارگردان با ابراز تأسف از اینکه احتمالاً این اثر جدید به چهل و سومین جشنواره فیلم کوتاه تهران نمیرسد، خاطرنشان کرد: متأسفانه به خاطر محدودیتهای زمانی، بعید میدانم فیلم جدید به جشنواره برسد، اما همواره دغدغهام این بوده که آثارم در ایران و در معرض قضاوت و استقبال مردم قرار بگیرد.
مشتاق در پایان درباره آمار تماشاگران فیلم «سرود کلنل» گفت: دسترسی به تعداد دقیق تماشاگران نداریم، چون برخلاف برخی سایتها(سمفا) که میزان فروش و تماشاگر را اعلام میکنند، در این بسته چنین آماری منتشر نشده است، اما خوشحالم که فیلم دیده شد و امیدوارم چرخه «قرار» در ادامه با اصلاح نقاط ضعف، استقبال بیشتری پیدا کند.
مخاطب فیلم غیرایرانی را میپذیرد، اما فیلم کوتاه ایرانی را نه!
محمد رحمتی -کارگردان فیلم کوتاه «های کپی»- هم که فیلمش در اولین بسته اکران فیلمهای کوتاه با عنوان «قرار» به نمایش درآمده، درباره این تجربه تازه گفت: این نخستین بار است که فیلمهای کوتاه بهصورت بستهای در سینما بدنه اکران میشود و پیش از این فیلمهای کوتاه را باید در گروه هنر و تجربه یا جشنوارهها تماشا میکردیم و به شخصه از این اتفاق بسیار خرسندم. این حرکت مدیون تلاشهای بیدریغ آقای شعیبی و مجموعه انجمن سینمای جوانان ایران است.
وی با اشاره به استقبال مخاطبان تصریح کرد: برخلاف گذشته که مخاطب فیلم کوتاه عمدتاً به جشنوارهها محدود بود، این بار شاهد استقبال مردمی بودیم. به نظرم نزدیک به ۲ تا ۳ هزار نفر فیلم ما را تماشا کردند و بسیار خوشحالم که در فضای مجازی پیامهای زیادی از مخاطبانی دریافت کردم که میگفتند بدون برنامهریزی قبلی به سینما رفته و با دیدن بسته فیلمهای کوتاه غافلگیر شدهاند.
رحمتی با انتقاد از کم توجهی به فیلم کوتاه افزود: متأسفانه به دلیل سیاستهای موجود، مخاطب عام با تنوع سینمایی و جهان خلاقانه فیلم کوتاه چندان آشنا نیست و گاه فیلم ایرانی با فضای خلاقانه را نمیپذیرد، در حالی که همان جهان را در فیلمهای غیرایرانی میپذیرد. این اکرانها میتوانند بسترساز قرارداد جدیدی میان فیلمساز و مخاطب شوند و سینمای بلند را هم به سمت پوستاندازی و تنوع بیشتر سوق دهند.
کارگردان «های کپی» در عین حال به تأثیر شرایط جنگ ۴۰ روزه بر فروش این بسته اکران اشاره کرد و گفت: متأسفانه زمان اکران ما با فضای ملتهب جنگ همزمان شد که بهطور طبیعی روی استقبال تأثیر گذاشت. اگر این شرایط نبود، بهگمانم استقبال دو یا سه برابر میشد. با این حال، حتی در همین شرایط بازخوردهای مردمی بسیار مثبت بود.
رحمتی درباره کیفیت تبلیغات این رویداد اظهار کرد: برای نخستین بار شاهد بیلبوردهای شهری برای فیلم کوتاه بودیم و دوستان و آشنایان از نقاط مختلف شهر برایم عکس میفرستادند. این اتفاقی بیسابقه و ارزشمند بود.
وی در پایان پیشنهادی برای بستههای بعدی اکران مطرح کرد و از سینماداران خواست سانسهای بیشتری به فیلمهای کوتاه اختصاص دهند: هرچند میدانم سینماداران هزینههای هنگفتی متحمل میشوند، اما اگر پخشکنندگان و سینماداران زمان بیشتری به این فیلمها بدهند، مخاطب عام بیشتر با این جهان آشنا میشود و اتفاق خرسندتری رقم میخورد. سینمای کوتاه هنوز آنچنان که شایسته است در ایران دیده نشده و امیدوارم با همت مدیران فرهنگی و سینماداران این جریان گسترش یابد.
انتهای پیام
