حجت دهقان در گفتوگو با ایسنا، ضمن اشاره به مهمترین چالشهای پیش روی حیاتوحش استان، اظهار کرد: همچنان مهمترین تهدیدهای تنوع زیستی یزد، خشکسالی و تخریب زیستگاهها شامل فعالیت معادن، ایجاد جادهها، چرای غیرمجاز و سایر عوامل مداخلهگر است.
وی خشکسالی را تهدیدی ساختاری و ریشهای خواند و افزود: خشکسالی سایر تهدیدها از جمله تعارض میان انسان و حیاتوحش را نیز تشدید میکند، در حالی که تخریب زیستگاه، تهدیدی مستقیم و فیزیکی است که با جزیرهای شدن زیستگاهها و مسدود شدن کریدورهای حیاتی، حیات گونههای جانوری را با مخاطره مواجه میکند.
دهقان خاطرنشان کرد: به طور خلاصه، خشکسالی بستر بقا را خشک میکند و تخریب زیستگاه فضای بقا را محدود میسازد و همین موضوع سبب شده این دو عامل بیشترین آسیب را به تنوع زیستی استان وارد کنند.
وی گفت: برنامههای مشخصی برای ارتقای سطح برخی مناطق آزاد و شکارممنوع در حال پیگیری است، اما این فرآیندها به دلیل انجام مطالعات کارشناسی و طی مراحل قانونی و اداری، زمانبر بوده و هماکنون در مراحل مطالعاتی و اداری قرار دارند.
رئیس اداره حفاظت و مدیریت حیات وحش استان ادامه داد: در کنار مدیریت بهینه و تثبیت وضعیت مناطق تحت مدیریت فعلی، استفاده از ظرفیتهای حفاظت مشارکتی نیز از اولویتهای ادارهکل حفاظت محیط زیست استان یزد به شمار میرود.
وی درباره انتشار خبر جوجهآوری عقاب طلایی در پناهگاه حیاتوحش شیرکوه نیز اظهار کرد: این رخداد، اتفاقی مثبت و کلیدی برای تنوع زیستی استان است، چرا که نشان میدهد شیرکوه همچنان از ظرفیت اکولوژیک لازم برای زادآوری شکارگران رأس زنجیره غذایی برخوردار است و این موضوع، نشانه سلامت زنجیره غذایی این زیستگاه ارزشمند محسوب میشود.
دهقان در ادامه با اشاره به مهمترین تهدیدهای پناهگاه حیاتوحش شیرکوه، گفت: توسعه معادن، کمبود شدید نیرو برای پوشش کامل منطقه و تداوم خشکسالی که منابع آبی و پوشش گیاهی حیاتی را تحت فشار قرار داده است، مهمترین چالشهای این زیستگاه ارزشمند به شمار میرود.
وی تصریح کرد: اگر روند فعلی ادامه یابد، تنوع زیستی یزد با کاهش شدید جمعیت گونههای جانوری و حذف تدریجی گونههای گیاهی بومی روبهرو خواهد شد.
رئیس اداره حفاظت و مدیریت حیاتوحش، موزه تاریخ طبیعی و ذخایر ژنتیکی ادارهکل حفاظت محیط زیست استان یزد در پایان اظهار کرد: پیشبینی میشود با افزایش دمای هوا و کاهش بارندگی، گونههای مقاومتر جایگزین گونههای آسیبپذیر شوند و زنجیره غذایی موجود در منطقه به شدت دچار اختلال شود و حتی ممکن است با انقراض محلی برخی گونههای شاخص و افزایش تنشهای زیستمحیطی مواجه شویم.
انتهای پیام
