چهارشنبه ۳۱ تیر ۱۴۰۵ | ۱۰:۰۸
باید بتوانیم در دل بحران هم زندگی کنیم

گفتگوی ایسنا با کارگردان «خطرنج»

باید بتوانیم در دل بحران هم زندگی کنیم

نگین ضیایی که این روزها نمایش «خطرنج» را روی صحنه می‌برد، گفت: نمی‌توانیم منتظر یک روز خوب بمانیم و باید یاد بگیریم در دل بحران هم زندگی کنیم.

نمایش «خطرنج» نوشته و کار نگین ضیایی از جمله آثاری است که این روزها در مجموعه تئاترشهر روی صحنه است.

نگین ضیایی در گفتگو با ایسنا، از ویژگی‌های این اثر نمایشی گفت و تاکید کرد که شرایط اجرای تئاتر حتی در قیاس با دو سال گذشته بسیار سخت‌تر شده است.

ضیایی که نمایش خود را با اقتباس از رمان «تصرف عدوانی» اثر لنا آندرشون، نوشته و اجرا می‌کند، درباره انتخاب این رمان برای اقتباس گفت: حدود ۱۰ سال پیش رمان را خوانده بودم و همان زمان متوجه شدم که قابلیت تبدیل شدن به نمایش را دارد ولی چون پیش از این خودم تجربه‌ای در زمینه اقتباس نداشتم، دست به این کار نزدم.

او ادامه داد: بعد از اتفاقات اخیر از ناآرامی‌های دی سال گذشته تا وقوع دو جنگ در یک سال اخیر، به این فکر کردم که آنچه جامعه ما بیش از هر چیز دیگری به آن نیاز دارد، پرداختن به زندگی شخصی است چراکه بسیاری از عوامل بیرونی از حیطه اختیارات ما خارج است و نقشی در آن نداریم و تنها کاری که می‌توانیم انجام بدهیم، توجه بیشتر به زندگی شخصی خودمان است. از آنجاکه در کشور ما تئاترهای اندکی به روابط شخصی و انسانی می‌پردازند، فکر کردم اجرای این کار می‌تواند موثر باشد بخصوص که نمایش ما درباره روابط عاطفی انسان‌هاست.

باید بتوانیم در دل بحران هم زندگی کنیم

این کارگردان در پاسخ به اینکه با توجه به اینکه نمایش شما به نوعی به نقد جامعه هنری می‌پردازد، این نگرانی را نداشتید که با واکنش همکاران خود رو به رو شوید، توضیح داد: چنین دغدغه‌ای نداشتم. برای مخاطب عام، پشت صحنه زندگی هنرمندان جذاب است و از سوی دیگر هنرمند آینه جامعه و مردم کشور خود است و مطالبات و دغدغه‌های آنان را نشان می‌دهد. او روابط مردم را با یکدیگر نمایندگی می‌کند. ممکن است بعضی از تماشاگران تصور کنند چنین اتفاقی تنها در زندگی خودشان رخ داده ولی وقتی متوجه شوند برای اقشار دیگر هم اتفاقاتی مشابه آن رخ می‌دهد، شاید کمتر اذیت بشوند. از سوی دیگر کارکتر نمایش ما باید شغلی می‌داشت و من هم ترجیح دادم شغلی مشابه شغل خودم داشته باشد تا حساسیت کمتری ایجاد شود. ضمن اینکه اصولا نمی‌توانیم سراغ نقد و تحلیل یکسری از مشاغل برویم. به جز اینها زنانی که وارد زندگی این مرد می‌شوند، از جهان هنری فاصله‌ای دارند و این هنرمند از آنان در خلق آثار خود بهره می‌برد. اینها در لایه‌های زیرین کار وجود دارد چون در هر صورت، متریال هنرمندان برای ساخت و پرداخت هنری، مردم هستند.

باید بتوانیم در دل بحران هم زندگی کنیم

ضیایی که نمایش خود را با حضور سه بازیگر روی صحنه می‌برد، درباره اجرای نمایش‌هایی کم‌پرسوناژ در تئاتر و اینکه این موضوع چقدر برآمده از شرایط اقتصادی حال حاضر ماست، توضیح داد: زمانی که این نمایشنامه را می‌نوشتم، نمی‌دانستم که قرار است خودم آن را کارگردانی کنم زیرا تازه صاحب فرزند شده بودم و شرایط کارگردانی نداشتم اما می‌خواستم با نوشتن نمایشنامه، پویایی خود را حفظ کنم.

او با اشاره به رویکرد خود در نگارش این نمایشنامه افزود: زمان نوشتن، برایم مهم بود که جان اثر و موقعیت داستان مادر را حفظ کنم. وقتی وارد جهان نوشتن شدم، دیدم در عمل همین سه کارکتر نیاز کار را تامین می‌کنند. ابتدا به کارکترهای بیشتری فکر کرده بودم ولی چون حضورشان ضرورتی نداشت، آنها را حذف کردم.

ضیایی که دو سال پیش نمایش «سه خواهر» را کارگردانی کرده است، با اشاره به تفاوت شرایط اجرای تئاتر در دو سال گذشته افزود: نسبت به نمایش قبلی‌ام، شرایط کار کردن خیلی تغییر کرده است. مناسبات سالن‌ها، مناسبات گروه‌های نمایشی با اداره کل هنرهای نمایشی و حتی مناسبات درون گروه عوض شده است. مثلا پیش از این در روابط اعضای گروه، موضوع دستمزد، خیلی محوریت نداشت ولی الان نه اعضای گروه می‌توانند چنین رویکردی داشته باشند و نه کارگردان می‌تواند همه چیز را به بعد از اجرا و احتساب فروش گیشه موکول کند چراکه شرایط اقتصادی، حتی نسبت به دو سال پیش بسیار دشوارتر شده است.

باید بتوانیم در دل بحران هم زندگی کنیم

او همچنان، اختلال در اینترنت را یکی از مشکلات مهم گروه‌های نمایشی برشمرد و در این باره توضیح داد: با اینکه اینترنت به طور کامل بسته نیست ولی همچنان با اختلال مواجه است و بعضی از تماشاگران برای خرید بلیت مشکل دارند. ضمن اینکه برای تبلیغات و اطلاع‌رسانی نمایش‌مان هم دچار مساله هستیم. اینها دغدغه‌های ماست که شرایط را برای کار کردن، بسیار سخت‌تر کرده است ولی به هر حال شغل ما همین است و مانند هر صنف دیگری باید بتوانیم در دل بحران هم کار کنیم. نمی‌توانیم منتظر یک روز خوب بمانیم و تمام لحظات زندگی خود را از دست بدهیم.

او در پایان و در پاسخ به اینکه با وجود همه سختی‌ها، آیا اجرای این نمایش حال خوبی برایش به ارمغاون آورده، گفت: مهم‌ترین حال خوب من این است که احساس پویایی دارم و حالا با عشق دیگری به حرفه و کار خود نگاه می‌کنم. خوشبختانه اجرای نمایش به آنچه در ذهن داشتم، بسیار نزدیک است و از سوی دیگر، گروهی به معنای واقعی همدل داریم که اهمیت بسیاری دارد چراکه مهم‌ترین دارایی ما در یک گروه نمایشی، همدلی است.

به گزارش ایسنا، نمایش «خطرنج» با بازی مهتاب ثروتی، عباس جمالی و شادی ضیایی هر شب ساعت ۱۹ و به مدت ۱۰۵ دقیقه در تالار چهارسو مجموعه تئاترشهر روی صحنه می‌رود.

باید بتوانیم در دل بحران هم زندگی کنیم
نگین ضیایی

عکس‌های نمایش از رضا جاویدی است.

انتهای پیام

# فرهنگی و هنری

آخرین اخبار فرهنگی و هنری