نمایش «آن بُرد» به نویسندگی، کارگردانی و بازیگری مهدی زندیه، این روزها پس از اجرا در تهران، شیراز و... در تبریز روی صحنه رفته است؛ نمایشی دو نفره که با محوریت مهاجرت، فقدان و روابط خانوادگی، تلاش میکند مخاطب را با پرسشهایی درباره ماندن و رفتن مواجه کند.
مهدی زندیه، نویسنده، کارگردان و بازیگر این اثر، در گفتوگو با ایسنا، درباره جایگاه «آن بُرد» در کارنامه هنری خود اظهار کرد: این نمایش برای من نماینده همه از دست دادنهاست؛ از مهاجرت گرفته تا آدمهایی که در این سالها از دست دادهایم و چیزهایی که دیگر نیستند اما جای خالیشان همچنان در زندگی احساس میشود.
وی با بیان اینکه این اثر ریشه در تجربههای شخصی او دارد، افزود: هرچند موضوع نمایش، موضوعی جهانشمول است اما شیوه روایت و مواجهه ما با این مسئله کاملاً شخصی است و همین ویژگی، هویت اثر را شکل داده است.
وی درباره تجربه نخستین اجرای خود در تبریز اظهار کرد: آخرین بار حدود سالهای ۱۳۷۸ یا ۱۳۷۹ به تبریز آمده بودم و هیچ تصویری از وضعیت امروز تئاتر این شهر نداشتم. با این حال از مواجهه با مخاطبان تبریزی بسیار خوشنودم و واکنش آنان برایم جالب بود.
این نویسنده و کارگردان با اشاره به گفتوگو با چند تن از تماشاگران جوان افزود: برایم شگفتآور بود که چند جوان ۱۸ تا ۲۰ ساله گفتند نخستین تجربه تماشای تئاترشان را با «آن بُرد» پشت سر گذاشتهاند. این موضوع برای شهری با پیشینه فرهنگی و هنری تبریز، جای تأمل دارد و نشان میدهد هنوز ظرفیتهای بسیاری برای گسترش فرهنگ تماشای تئاتر وجود دارد.
وی ادامه داد: تئاتر میتواند یکی از مهمترین ابزارهای فرهنگسازی باشد. البته با توجه به شرایط اقتصادی خانوادهها نمیتوان انتظار داشت تماشای تئاتر به یک الزام تبدیل شود، اما این هنر میتواند در کنار کتاب، یکی از ارزشمندترین کالاهای فرهنگی خانوادهها باشد.
نیکو بستانی، بازیگر نمایش «آن بُرد» نیز در گفتوگو با ایسنا، درباره تجربه ایفای نقش در این اثر گفت: طی بیش از دو سال اجرای این نمایش، شخصیت برای من دستخوش تغییرات زیادی شد؛ بهویژه پس از درگذشت پدرم که تجربه زیستهام، نگاه و شیوه بازی مرا کاملاً تغییر داد.
وی افزود: پیش از آن، احساساتم را در اجرا بیشتر با گریه بروز میدادم اما پس از آن اتفاق، اندوه شخصیت برایم درونیتر شد. تجربه فقدان باعث شد ارتباط عمیقتری با کاراکتر برق