«حسین نوش آبادی» مدیرکل پارلمانی و قوانین وزارت امور خارجه در گفتوگو با ایسنا یکی از دلایل شکلگیری ائتلاف سهجانبه دفاعی عربستان، ترکیه و پاکستان را وجود نگرانیهای مشترک و شکست هژمونی امنیتی آمریکا در غرب آسیاست و گفت: حمله آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران، امنیت کشورهای حاشیه خلیج فارس را به چالش جدی کشاند، به طوری که برخی از کشورهای عربی منطقه که سالیان متمادی بخشی از خاک خود را در اختیار پایگاههای نظامی آمریکا قرار داده بودند، نگرانیهای جدی درباره توانایی آمریکا در تأمین امنیت خود پیدا کردند.
وی افزود: وقوع این حوادث، سوالات جدی را برای متحدان منطقهای آمریکا در منطقه بوجود آورد که هژمونی امنیتی مورد ادعای ایالات متحده، بهشدت دچار چالش و باعث شده، کشورهای حوزه خلیج فارس و غرب آسیا به سمت تقویت ائتلافهای منطقهای، سوق پیدا کنند.
پیام به آمریکا
این دیپلمات وزارت امور خارجه بیان کرد: میتوان گفت که پیمان نظامی ـ دفاعی عربستان، پاکستان و ترکیه، موسوم به «توافق مکه» پیامی بود به ایالات متحده آمریکا مبنی بر نارضایتی ریاض از تضمینهای امنیتی رو به ضعف آمریکا و همچنین واکنش به رویکرد رژیم صهیونیستی و پیامدهای حمله به حماس و حزب الله و تجاوز آشکار این رژیم به سوریه و قطر.
نوش آبادی افزود: توافق موسوم به مکه برای عربستان، به عنوان یکی از کشورهایی که شرایط اقتصادی و سیاسی بالاتری نسبت به سایر کشورهای عربی منطقه خلیج فارس دارد و خود را خادم الحرمین میداند و کشور ترکیه با ارتشی نسبتا قوی و عضو ناتو با قدرت نظامی و صنعتی مهم در غرب آسیا و پاکستان به عنوان، تنها کشور دارای سلاح هستهای در جهان اسلام، نقشی کلیدی و مهم در معادلات بازدارندگی منطقهای ایفا میکنند، اینها مجموعا ترکیبی از قدرت اقتصادی، نظامی و بازدارندگی هستهای را تشکیل میدهند.
عضو پیشین کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی افزود: به نظر میرسد، سعودیها بیم این را دارند که نظم منطقهای جدیدی که توسط رژیم صهیونیستی با تحولات اخیر منطقه بروز و ظهور یافته و با حمایت آمریکا اجرا میشود، جایی برای نقش اثربخش عربستان باقی نگذارد.
پیمان مکه، واکنشی در برابر امواج بیثباتی
وی افزود: پیمان مکه، بر پایه روابط دفاعی دیرینهای است که بین این سه کشور بنا نهاده شده است، بهطوریکه پاکستان برای چند دهه، نیروهای سعودی را آموزش و پشتیبانی فنی کرده است و این توافق دوجانبه، با پیمان جدید مکه به همکاری سهجانبه ارتقا پیدا کرده است.
سفیر پیشین ایران در عمان «توافق مکه» را واکنشی استراتژیک از سوی سه کشور مهم و همسوی منطقه به منظور افزایش بازدارندگی و امنیت جمعی در برابر امواج بیثباتی ناشی از تنشهای اخیر و ایجاد یک بلوک قدرتمند برای مدیریت بحرانهای منطقهای دانست و افزود: توافق نظامی و دفاعی سه کشور عربستان، ترکیه و پاکستان، آغاز فروپاشی هژمونی امنیتی آمریکا در غرب آسیا و خلیج فارس تلقی میشود و به نظر میرسد، در آیندهای نه چندان دور، نظمی نوین و امنیتی مبتنی بر همکاری کشورهای منطقه، جایگزین مناسبات قدرتهای تحمیلی فرامنطقهای خواهد شد و نوید بخش پایان پارادایم امنیتی و ژئوپلتیکی و خروج غرب آسیا از منطقه منافع حیاتی آمریکا خواهد بود.
نوش آبادی، مهمترین پیامد جنگ تحمیلی اخیر آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران را نه فقط تغییر در موازنههای نظامی، بلکه آغاز دگرگونی در هندسه قدرت منطقهای برشمرد و گفت: غرب آسیا در حال عبور از نظمی است که طی چند دهه بر محور هژمونی یک قدرت خارجی شکل گرفته بود که در آن قدرتهای منطقهای، نقشی تعیینکنندهتر در شکلدهی به آینده امنیتی و سیاسی منطقه داشتند و جمهوری اسلامی ایران با برخورداری از ظرفیتهای ژئوپلتیکی، قدرت بازدارندگی، توان راهبردی و نفوذ منطقهای، توانست یکی از مهمترین بازیگران این نظم در حال ظهور به حساب بیاید؛ نظمی که میتواند معادلات غرب آسیا و حتی بخشی از نظام بینالملل را در سالهای پیش رو تحت تأثیر قرار دهد.
ایران یکی کانونهای اصلی شکلدهنده ترتیبات جدید غرب آسیا
دیپلمات ارشد وزارت امور خارجه ایران افزود: جمهوری اسلامی ایران، دیگر صرفاً یکی از بازیگران مهم منطقه نیست، بلکه به دلیل موقعیت ممتاز ژئوپلتیکی، توان بازدارندگی بومی، ظرفیتهای دفاعی، اشراف بر یکی از مهمترین گذرگاههای انرژی جهان و توان اثرگذاری بر معادلات امنیتی منطقه، به یکی از کانونهای اصلی شکلدهنده ترتیبات جدید غرب آسیا تبدیل شده است و هرگونه نظم امنیتی پایدار در منطقه، ناگزیر از در نظر گرفتن نقش و جایگاه ایران خواهد بود، زیرا جمهوری اسلامی ایران توانسته با اتکا به چهار مؤلفه بازدارندگی، تابآوری ملی، مزیتهای ژئوپلتیکی و مدیریت هوشمندانه بحران، جایگاه راهبردی خود را بیش از گذشته تثبیت کند.
وی تصریح کرد: جمهوری اسلامی ایران نشان داد، قدرت در قرن بیستویکم دیگر صرفاً با تعداد ناوها، جنگندهها، بمبافکنها یا حجم زرادخانههای نظامی سنجیده نمیشود، بلکه آنچه جایگاه یک بازیگر را تعیین میکند، توان تبدیل ظرفیتهای ملی به بازدارندگی مؤثر، حفظ انسجام داخلی، مدیریت بحران، بهرهگیری از مزیتهای ژئوپلتیکی و افزایش هزینههای راهبردی برای طرف مقابل است و همین مؤلفهها سبب شد که ایران، با وجود فشارهای گسترده نظامی، همچنان بهعنوان یکی از بازیگران تعیینکننده معادلات امنیتی غرب آسیا ایفای نقش کند.
انتهای پیام
