به گزارش ایسنا، روزنامه فایننشال تایمز در گزارشی نوشت: در دوره اول ریاست جمهوری دونالد ترامپ، تخلفاتی مانند سفرهای لاکچری وزرا که منجر به استعفای چند وزیر شد، اقامت در هتل‌های شخصی ترامپ و حتی تبلیغ یک برند لباس توسط مشاور کاخ سفید کلیان کانوی، جنجال‌های گسترده‌ای به پا می‌کرد. اما در دوره دوم، این تخلفات چنان آشکار و همه‌گیر شده که نه تنها رسانه‌ها، بلکه معترضان نیز نسبت به آن بی‌حس شده‌اند. به عنوان مثال، اعتراضات به شام سرمایه‌گذاران سکه رمزارز ترامپ در سال ۲۰۲۵ بسیار پرشور بود، اما رویداد مشابه در سال ۲۰۲۶ با بی‌تفاوتی کامل مواجه شد.

ترامپ در سال ۲۰۲۵ حدود ۲.۲ میلیارد دلار درآمد داشت که عمده آن از معاملات رمزارزها تامین شد. او ۱۷ بازرس کل را اخراج کرده تا نظارت بر هزینه‌های مالیات‌دهندگان را از بین ببرد.

رئیس جمهور آمریکا  تاکنون ۲۷۰ بار به املاک شخصی خود سفر کرده که ۱۴ درصد بیشتر از دوره اول است و هزینه سفرهای گلف او تاکنون ۷۰ میلیون دلار بوده که پیش‌بینی می‌شود تا پایان دوره به ۳۰۰ میلیون دلار برسد که دو برابر دوره اول است.

تبلیغات و کالاهای شخصی نیز یکی از مسائل فساد در دوران ریاست جمهوری ترامپ است. دفتر کار کاخ سفید به نمایشگاه کلاه و کالاهای تبلیغاتی «ام‌ای‌جی‌ای» تبدیل شده و ترامپ از شبکه اجتماعی خود تروث سوشال، برای کسب درآمد مستقیم از طریق تبلیغات و فروش محصولات شخصی استفاده می‌کند. مساله دیگر برگزاری مسابقات یواف‌سی در چمن کاخ سفید با حمایت مالی شرکت رمزارزی خانواده ترامپ است که با وجود شکایت گروه‌های نظارتی، بدون مانع برگزار شد.

با اینکه گروه‌های نظارتی مانند «پابلیک سیتیزن» و CREW نیروهای خود را افزایش داده‌اند، اما عملا در مهار این تخلفات ناتوان هستند. اگرچه نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که تعداد افرادی که فساد را بزرگترین معضل آمریکا می‌دانند از 8 درصد به ۱۷ درصد افزایش یافته، اما واکنش‌ها به تخلفات، به‌ ویژه در میان جمهوری‌خواهان به شدت کاهش یافته و عملا پاسخگویی و نظارت موثری در کار نیست. کاخ سفید نیز هرگونه تخلف را رد کرده و دارایی‌های ترامپ را «فاقد تعارض منافع» می‌داند.

برگزاری مراسم شام صمیمانه در باشگاه گلف ترامپ و درست چند روز پیش از آغاز دومین دوره ریاست جمهوری ترامپ برای ۲۲۰ سرمایه گذار برتر سکه «ترامپ» با اعتراضات گسترده در مقابل این باشگاه به تنش کشیده شد به طوریکه جف مرکلی سناتور دموکرات از اورگان در جمعیتی که تابلوهایی با عبارت‌های «کلاهبردارِ ارشد» و «دُنِ کلاهبردار» حمل می‌کردند، گفت: «این قله‌ی اورستِ فساد است».

گروه‌های ناظر بر مسائل اخلاقی در واشنگتن فکر می‌کردند که برای دوره دوم ترامپ آماده‌اند. در چهار سال اول حضور او در کاخ سفید، آنها به سرعت یاد گرفته بودند که بر کدام سوءاستفاده‌های احتمالی از بودجه مالیات‌دهندگان متمرکز شوند، کدام موارد سودجویی آشکار از جایگاه ریاست‌جمهوری را محور گزارش‌های خود قرار دهند و کدام اتهامات پارتی بازی یا معاملات بر اساس نفع‌شخصی را به عنوان سوژه‌ای خبری به روزنامه‌نگاران پیشنهاد دهند. اغلب این اتهامات به طور مرتب شوک و خشم ایجاد می‌کردند و برخی نظرسنجی‌ها از رای‌دهندگان ترامپ نشان می‌داد که آنها از هزینه‌های میلیونیِ چند تن از وزرای کابینه برای سفرهای هوایی درجه یک و محافظت شخصی، یا درآمدزایی میلیونیِ کسب‌وکارهای خانوادگی ترامپ در دوران ریاست‌جمهوری‌اش، به شدت خشمگین هستند.

اما در دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ، ناظران از آنچه می‌بینند بسیار نگران‌تر هستند و سعی می‌کنند خود را به سرعت به روز کنند. سال گذشته، «مرکز اصلاحات قانونی مبارزات انتخاباتی» بیشترین تعداد شکایت‌های اخلاقی خود در یک سال را ثبت کرد.

این به آن معنا نیست که مردم بی‌تفاوت شده‌اند. اگرچه نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که رای‌دهندگان مدت‌هاست اکثر سیاستمداران را فاسد می‌دانند، اما نظرسنجی اخیر موسسه «اکلون اینسایتس» نشان می‌دهد که سهم آمریکایی‌هایی که فساد را بزرگترین مشکل کشور می‌دانند، اکنون به ۱۷ درصد رسیده که نسبت به ۸ درصد در دسامبر ۲۰۲۴ افزایش داشته است. اما از سوی دیگر، مخالفت با موارد احتمالی سودجوییِ شخصی، به ویژه در میان جمهوری‌خواهان، کمرنگ شده و نمونه‌های پاسخگویی نیز نادر است.

کاخ سفید اما دیدگاه دیگری دارد. آنا کلی، سخنگوی کاخ سفید در ایمیلی اعلام کرد که اتهامات فساد، «همان روایت تکراری خسته‌کننده‌ای است که دموکرات‌ها به مدت یک دهه علیه ترامپ، خانواده و دولت او مطرح کرده‌اند.»

او افزود که دارایی‌های ترامپ «در حساب‌های کاملا اختیاری و تحت مدیریت نهادهای مالی مستقل شخصِ سوم نگهداری می‌شود» و رئیس جمهور آمریکا هیچگونه تعارض منافعی ندارد.

آنچه در دوره نخست ریاست جمهوری ترامپ موجی از تیترهای انتقادی را ایجاد می‌کرد، هزینه سفرهای او به ویژه به املاک شخصی‌اش بود. اگرچه ترامپ زمانی باراک اوباما را به خاطر تعطیلات سال ۲۰۱۲ که «میلیون‌ها دلار از جیب مالیات‌دهندگان» هزینه داشت، مسخره کرده بود، اما خودش اغلب ماهی چند بار به املاک خصوصی‌اش در فلوریدا و نیوجرسی سفر می‌کرد. کمتر از دو ماه از دوره اول ریاست جمهوری ترامپ گذشته بود که واشنگتن پست گزارش داد رئیس جمهور آمریکا تقریبا یک سوم از روزهای ریاست‌جمهوری‌اش را در یکی از املاک شخصی خود سپری کرده است. گزارشی از دفتر پاسخگویی دولت نشان داد که چهار سفر رئیس‌جمهور به مارالاگو در یک ماه از سال ۲۰۱۷، در مجموع ۱۳.۶ میلیون دلار برای مالیات‌دهندگان هزینه داشته است.

بخش دیگری از گزارش های فساد در دوره اول ریاست جمهوری ترامپ، مربوط به سفرهای بحث‌برانگیزِ وزرای کابینه با هزینه مالیات‌دهندگان بود. در پاییز ۲۰۱۷، تام پرایس وزیر بهداشت و خدمات انسانی به نخستین عضو کابینه‌ای تبدیل شد که پس از جنجال بر سر استفاده از وجوه عمومی برای سفرهای کاری با جت‌های شخصی، مجبور به استعفا شد. دیوید شالکین وزیر امور کهنه‌سربازان نیز پس از آنکه مشخص شد همسرش را به یک سفرِ با هزینه دولت به انگلیس برده است، از کار برکنار شد.

رایان زینکه وزیر کشور در سال ۲۰۱۸ پس از چند رسوایی مربوط به سوءاستفاده از سفرهای دولتی از جمله به دالاس و جزایر ویرجین از دولت خارج شد و رئیس سازمان محیط زیست، با اتهامات متعدد برای سفرهای مکرر به زادگاهش تولسا و همچنین سفرهای خارجی با هزینه مالیات‌دهندگان آمریکایی مواجه شد. اما در دوره دوم ترامپ، خشم عمومی به ندرت متوجه خود سفرهاست، بلکه به اتفاقاتی مربوط است که در جریان آنها روی می‌دهد؛ به عنوان مثال، سفرِ کش پاتل، مدیر اف‌بی‌آی با هزینه مالیات‌دهندگان به هاوایی که در آن به «غواصی وی‌آی‌پی» در یادبود پرل هاربر رفت و سفرش به میلان برای المپیک که طی آن در رختکن با تیم ملی هاکی روی یخ مردان آمریکا در حال نوشیدن از او فیلمبرداری شد.

یکی از رسوایی‌های متعدد دیگر مربوط به کریستی نوئم هنگام ریاست بر وزارت امنیت داخلی است که با جت ۷۰ میلیون دلاری انجام شد.

مورد دیگری از مسائل اخلاقی که نسبتا کمتر به آن توجه شده، حجم بالای کالاهای تجاری فروخته‌ شده توسط ترامپ و اطرافیانش است. در فوریه ۲۰۱۷، یک جنجال چند هفته‌ای به دنبال اظهارات کلیان کانوی مشاور ارشد ترامپ که در برنامه تلویزیونی فاکس اند فرندز خط پوشاک ایوانکا ترامپ تبلیغ کرد، به راه افتاد. کانوی با اتهاماتی دوحزبی مبنی بر نقض قانونی که کارمندان فدرال را از «استفاده از مقام عمومی برای منافع شخصی» منع می‌کند، مواجه شد. رئیس جمهوری‌خواه کمیتهٔ نظارت مجلس، خواستار بررسی سریع اظهارات کانوی، از جمله امکان اقدام انضباطی شد.

اما شاید مهم‌ترین بخش از اتهامات سودجویی شخصی، آن دسته‌ای است که در دوره اول مشابهی نداشته است. چند روز پیش از مراسم تحلیف دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ، یک شاهزاده اماراتی از خرید ۴۹ درصد از سهام شرکت «ورلد لیبرتی فایننشال» (پروژه اصلی رمزارزی خانواده ترامپ) به ارزش نیم‌میلیارد دلار حمایت کرد. این معامله که به امضای اریک ترامپ رسیده، شامل ۱۸۷ میلیون دلار پیش‌پرداخت و دست‌کم ۳۱ میلیون دلار بود که به نهادهای مرتبط با خانواده استیو ویتکاف، یکی از مذاکره‌کنندگان ارشد ترامپ در خاورمیانه و یکی از بنیان‌گذاران شرکت رمزارزی اختصاص داشت. بر اساس افشای مالی، بخش بزرگی از ثروتی که ترامپ در این دوره به دست آورده، از کسب‌وکارهای رمزارزی خانواده‌اش است.

در حالی که تخلفات و فاسد در دوره اول ریاست جمهوری ترامپ جنجال‌ساز بود و گاهی به استیضاح یا استعفا می‌انجامید، در دوره دوم، فساد به یک هنجار تبدیل شده و نهادهای ناظر و منتقدان، علی‌رغم تلاش بیشتر، صدایشان در برابر حجم و صراحت این تخلفات به گوش نمی‌رسد و عملا ناامید شده‌اند.

انتهای پیام