به گزارش ایسنا، شاهین کاظمی - نایبرئیس هیات رئیسه انجمن صنایع نساجی ایران - در نشست خبری با خبرنگاران اظهار کرد: در گذشته حدود دو میلیارد دلار واردات سالانه در حوزه صنعت نساجی داشتیم و بخشی قابل توجهی از نیاز این صنعت به واردات وابسته بود و امروز در حوزه مواد اولیه نیز وابستگی به واردات وجود دارد و در برخی مواد، تولیدکننده داخلی به اندازه نیاز کشور وجود ندارد.
وی با بیان اینکه پلیاستر یکی از مهمترین مواد اولیه صنعت نساجی است، افزود: با توجه به خشکسالیهای سالهای اخیر و در اولویت قرار گرفتن کشتهای خوراکی به علت اولویت امنیت غذایی، کشت پنبه در کشور با نوسانات روبرو شد و از صادرکننده این محصول در گذشته به واردکننده آن در سالهای اخیر تبدیل شدهایم و در بازههای زمانی متفاوت حدود ۵۰ تا ۷۰ درصد از نیاز کشور را از طریق واردات پنبه تامین میکردیم، با این حال حدود ۶۰ درصد زنجیره نساجی جهان از پلیاستر استفاده میکند و در ایران نیز شرایط تقریبا مشابهی وجود دارد با به عبارتی دیگر معادل ۶۰ درصد نیاز زنجیره نساجی کشور از پلیاستر تامین میشود.
نایبرئیس انجمن صنایع نساجی ایران ادامه داد: در شرایط عادی، سالانه حدود ۳۰۰ هزار تن چیپس پلیاستر نساجی و به همین میزان چیپس پلیاستر بطری توسط شرکتهای پتروشیمی داخلی تامین میشد و واحدهای نساجی این مواد را از طریق بورس خریداری میکردند و علاوه بر آن، حدود ۱۰۰ هزار تن نیز از طریق واردات تامین میشد؛ یعنی حدود ۷۵ درصد نیاز از زنجیره پتروشیمی داخلی و ۲۵ درصد از محل واردات.
کاظمی با اشاره به آسیب دیدن تاسیسات پتروشیمی در جریان جنگ اخیر گفت: پس از اتفاقات رخ داده در جریان جنگ رمضان، بهویژه آسیب به تاسیسات یوتیلیتی پتروشیمیهای مستقر در ماهشهر و متعاقب آن عسلویه، عملا بخشی از واحدهای پتروشیمی از مدار تولید خارج شدند و وقتی بخشی از پتروشیمیها از مدار تولید خارج میشوند، به معنای آن است که دسترسی صنعت نساجی به مواد اولیه تولید داخل نیز کاهش پیدا میکند که این نخستین مشکل است و از سوی دیگر، با محدودیت منابع ارزی مواجه هستیم و اگر بخواهیم کسری مواد اولیه را از طریق واردات جبران کنیم، ارز مورد نیاز برای این واردات نیز باید تامین شود؛ در حالی که منابع ارزی گذشته دیگر در اختیار نیست و نیاز جدیدی به واردات ایجاد شده است.
نایبرئیس انجمن صنایع نساجی ایران با اشاره به حجم بالای مواد اولیه مورد نیاز گفت: مشکل دیگر این است که واردات این مواد باید در تناژ بسیار بالا انجام شود و چنین حجمی را نمیتوان از طریق لنج یا روشهای محدود وارد کرد و بخش عمده واردات باید از طریق حملونقل دریایی انجام شود و در گذشته نیز بخش قابل توجهی از این مواد در بنادر کشور امارات قرار داشت و پس از اتفاقات جنگ اخیر، بخشی از محمولههای متعلق به ایران در کشورهای منطقه گروگان گرفته شده؛ بنابراین ارزش قابل توجهی از کالاهای ما در این کشورها عملا امکان جابهجایی سریع و معمول را از دست داده است.
کاظمی تاکید کرد: در گذشته واحدی که از بورس خرید میکرد، میتوانست فرآیند خرید خود را انجام دهد و الزاما سابقه وارداتی نداشته باشد، اما امروز شرایط واردات به گونهای شده که واحد باید سابقه وارداتی داشته باشد و برای واحدی که سابقه واردات ندارد، امکان ایجاد پرونده جدید یا ورود به فرآیند واردات با سقفهای مشخص بسیار دشوار شده است؛ در حالی که بسیاری از شرکتها از گذشته ثبت سفارشهایی داشتهاند که هنوز برای آنها تخصیص ارز انجام نشده است.
وی تاکید کرد: این مسئله تنها به یک بخش محدود نیست، اما در حال حاضر صنعت نساجی به طور مشخص با معضل تامین پلیاستر مواجه شده و در حال حاضر که صحبت میکنیم، سه هفته است که چیپس پلیاستر نساجی در بورس عرضه نشده است و حدود ۱۶ تا ۱۷ هزار تن از تعهدات فروش سلف چیپس و نخ پیاو-وای که در ماههای گذشته فروخته شده، هنوز عرضه یا تحویل نشده و در شرایط فعلی مشخص نیست این وضعیت تا چه زمانی ادامه خواهد داشت.
اختلال در بنادر، حملونقل مواد اولیه را هم دشوار کرده است
کاظمی اظهار کرد: بخش عمده واردات از طریق بنادر انجام میشود و در شرایط فعلی، بخشی از این ظرفیتها با محدودیت مواجه و امکان واردات ریلی از چین نیز محدود است و در گذشته تعداد محدودی قطار در هفته برای حمل کالا وجود داشت که آن هم امروز ظرفیت محدودی برای صنعت نساجی دارد. مسیر ترکیه نیز برای تامین مواد اولیه قابل استفاده است، اما قیمت تمامشده واردات از این مسیر بسیار بالا و ظرفیت حملونقل نیز به اندازهای نیست که بتواند حجم مورد نیاز صنعت نساجی، بهویژه در حوزه پلیاستر، را پوشش دهد.
وی با اشاره به همزمانی مشکلات تامین مواد اولیه با رکود اقتصادی گفت: صنعت نساجی در حال حاضر از چند جهت تحت فشار قرار دارد. از یک سو با کمبود مواد اولیه مواجه و از سوی دیگر کاهش تقاضا و رکود اقتصادی باعث شده بسیاری از واحدها نتوانند با ظرفیت اسمی خود فعالیت کنند و اگر موجودی مواد اولیه در واحدهای تولیدی نیز وجود نداشته باشد، شرایط به یک بحران جدی تبدیل خواهد شد؛ چراکه زنجیره نساجی کاملا به صورت پیوسته عمل میکند.
نایبرئیس انجمن صنایع نساجی ایران توضیح داد: بنابراین وقتی مواد اولیه در ابتدای زنجیره وجود نداشته باشد، اثر آن به سرعت به تمام حلقههای بعدی منتقل میشود و در نهایت تقاضای بخشهای مختلف صنعت نیز تحت تاثیر قرار خواهد گرفت و حتی اگر شرایط کشور به سمت ثبات و صلح پایدار حرکت کند، صنعت نساجی ممکن است با یک شوک جدی در زنجیره تامین مواجه شود؛ چراکه موجودی مواد اولیه در بسیاری از بخشها کاهش یافته و جبران این کمبود به سرعت امکانپذیر نیست؛ بنابراین باید برای تامین مواد اولیه و حفظ تداوم فعالیت زنجیره نساجی برنامهریزی شود؛ چراکه توقف یک حلقه از این زنجیره میتواند آثار خود را به صورت متوالی در بخشهای مختلف تولید نشان دهد.
انتهای پیام
