عزیز مصطفایی در گفت و گو با ایسنا، با بیان اینکه کرمانشاه در حوزه بازی‌های بومی محلی استانی بسیار غنی است، اظهار کرد: بازی‌های بومی محلی این استان صرفا بازی نیستند، بلکه میراثی هستند که با تمام عناصر فرهنگی دیگر آن عجین شده‌اند. 

وی افزود: از گذشته مردم این استان، جامعه پذیر کردن، پذیرش مسئولیت و آماده شدن برای فرهنگ پذیری نسل جدید را با همین بازی‌ها انجام می‌دادند. 

کارشناس میراث فرهنگی ناملموس کرمانشاه با بیان اینکه بازی‌های بومی محلی این منطقه به نوعی یک رسانه بوده‌اند، تصریح کرد: این بازی‌ها، فرهنگ بومی محلی را به نسل جدید معرفی می‌کردند. 

وی به بیان نمونه‌هایی از کارکردهای مختلف این بازی‌ها اشاره کرد و گفت: برای نمونه بازی قمچان که به ثبت ملی هم رسیده، در روستای ساتیاری پاوه به اشکال مختلفی انجام می‌شود. در این روستا، قمچان فقط یک بازی نیست، بلکه برای مردمی که در این روستا به شغل باغداری مشغولند و برداشت توت را از درختان خود دارند، این بازی می‌تواند مهارت انگشتان دست فرزندانشان را برای این کار در آینده تقویت کند. 

مصطفایی اضفه کرد: بازی قلان نیز یکی دیگر از بازی‌هایی است که علاوه بر اینکه یک سرگرمی است، درس دفاع از رهبر جامعه و حفظ سرزمین را به نسل جدید یاد می‌دهد. در این بازی دو تیم در مقابل هم قرار می‌گیرند، هر تیم یک شخص خاص را در یک محل خاص قرار می‌دهد و اعضاء تیم برای حفاظت از این شخص و جلوگیری از تصرف آن مکان باهم مبارزه می‌کنند. در این بازی شخص نماد رهبر جامعه و مکان هم نماد سرزمین است و تیم‌ها یاد می‌گیرند که جان خود را فدای دیگری و رهبرشان کنند. 

وی با بیان اینکه در ورای همه بازی‌های بومی محلی کرمانشاه یک فرهنگ غنی نهفته است، عنوان کرد: برآورد می‌شود در سطح استان حدود ۵۰۰ بازی بومی محلی داشته باشیم، اما متاسفانه تاکنون به اندازه تعداد انگشت‌های یک دست هم از آنها به ثبت ملی نرسیده  است. 

به گفته این مسئول، بازی‌های قلان، قمچان، زوران و گرزان از جمله بازی‌های بومی محلی ثبت ملی شده در استان هستند. 

 کارشناس میراث فرهنگی ناملموس استان که کتاب «بازیهای بومی محلی هورامان» را به رشته تحریر درآوده، عنوان کرد: در این کتاب تنها ۸۰ بازی بومی محلی منطقه اورامانات را جمع آوری و مستندنگاری کرده‌ام و در آن شرح کاملی برای بازی و اینکه مناسب چه سنینی هستند، داده شده است. 

وی با تاکید براینکه نیاز است اطلس بازی‌های بومی محلی کرمانشاه تدوین شود، افزود: برای اینکه چنین اطلسی در استان تدوین شود و یک دائره المعارف کامل از بازی‌های بومی محلی استان داشته باشیم، باید استانداری و میراث فرهنگی پای کار بیایند، بودجه لازم را اختصاص دهند و حمایت کنند. 

مصطفایی اضافه کرد: برخی از بازی‌های فکری کرمانشاه مانند چوزان این قابلیت را دارند که در رقابت‌های جهانی دیده شود، اما در گام اول باید خود ما به آنها بها بدهیم و توسعه آنها را در مدارس داشته باشیم و تمام تمرکز خود را صرفا روی برخی از بازی‌های مانند طناب کشی قرار ندهیم. 

وی با اشاره به تفاوت بازی و ورزش، عنوان کرد: در ورزش یک تیم برنده و یک تیم بازنده می‌شود و یکی از تیم‌ها ناراحت و دیگری شاد است، اما در بازی هر دو تیم چه بازنده و چه برنده، خوشحال هستند، چرا که بازی فقط برای آنها یک رقابت یا سرگرمی نیست، بلکه در آن جامعه پذیر می‌شوند. 

 کارشناس میراث فرهنگی ناملموس با تاکید براینکه بازی‌های بومی محلی باید بیش از گذشته مورد توجه قرار گیرند، گفت: کرمانشاه با پیشینه بسیار کهن خود یکی از استان‌های غنی در زمینه بازی‌های بومی محلی است. برخی از بازی‌هایی که در این استان وجود دارد، دارای آنچنان پشتوانه فرهنگی محکمی هستند که می‌توان درباره آنها کتاب نوشت و یا فیلم ساخت، اما متاسفانه در حق این بازی‌ها احجاف شده است. 

انتهای پیام