به گزارش ایسنا، این تحقیق که در مجله Annals of Nuclear Energy منتشر شده، بر استفاده مجدد از اورانیوم ضعیف‌شده به‌عنوان یک منبع ثانویه استراتژیک تأکید دارد.

در این پژوهش، سه نوع آرایش آبشاری شامل مخروطی ـ مخروطی، مخروطی ـ کوپله ـ مخروطی و مخروطی ـ مربعی را برای بازیابی ایزوتوپ ۲۳۵U از اورانیوم با خلوص حدود ۰٫۳۰ درصد بررسی کردند. نتایج نشان می‌دهد که استراتژی مخروطی ـ مربعی با بهره‌گیری از الگوریتم بهینه‌سازی PSO، کارآمدترین روش است. این روش تعداد سانتریفیوژهای مورد نیاز را تا ۳۱٫۶ درصد کاهش داده و بازده تولید سالانه را حدود ۳۸٪ افزایش می‌دهد.

مهم‌ترین دستاورد این پژوهش، کاهش ۳۶ درصدی نیاز به اورانیوم طبیعی در تأمین سوخت سالانه یک رآکتور VVER-1000 است. با توجه به وجود حدود ۱٫۶ میلیون تن اورانیوم ضعیف‌شده در جهان و تولید سالانه بیش از ۵۰ هزار تن از این ماده، این استراتژی می‌تواند نقش کلیدی در بهینه‌سازی چرخه سوخت هسته‌ای و کاهش وابستگی به منابع اولیه اورانیوم ایفا کند.

بنا بر گزارش سامانه ترویج و اطلاع‌رسانی هسته‌ای، این پژوهش برای اولین بار یک چارچوب محاسباتی یکپارچه برای مقایسه سه استراتژی مختلف ارائه داده و نشان می‌دهد که استفاده از آبشارهای ترکیبی می‌تواند علاوه بر صرفه‌جویی اقتصادی، به مدیریت پایدارتر پسماندهای هسته‌ای کمک کند.

انتهای پیام