به گزارش ایسنا، تیم ملی والیبال ایران از ۱۳ تا ۲۲ شهریور در قهرمانی آسیا شرکت میکند؛ رقابتهایی که قهرمان آن سهمیه مستقیم المپیک ۲۰۲۸ لسآنجلس را به دست میآورد. شاگردان روبرتو پیاتزا هم چند روز زودتر از این رقابتها به روسیه اعزام شدهاند تا در تورنمنت چهارجانبه اوفا با روسیه، کوبا و بلاروس مسابقه بدهند.
تیم ایران که در لیگ ملتها عملکرد دور از انتظاری داشت و با سه برد از ۱۲ مسابقه در رده پانزدهم قرار گرفت، حالا باید قدم مهمی برای کسب سهمیه المپیک بردارد؛ هدفی پیاتزا سرمربی تیم ملی والیبال از آن به عنوان رویایی یاد میکند که هر لحظه برای آن تلاش میکنند.
با سرمربی ایتالیایی تیم ملی در مورد شرایط تیم پیش از این رقابتها، شانس ایران برای کسب سهمیه المپیک ۲۰۲۸ لسآنجلس، رقابت با ژاپن در راه المپیکی شدن، نمایش ناامیدکننده در لیگ ملتها و شایعه خداحافظی پیاتزا با تیم ملی ایران به گفتوگو نشستیم که در ادامه میخوانید.
در این مدت چقدر فارسی یاد گرفتهاید؟
کلمات خیلی کمی مثل سلام که کلمهای عادی و نرمال برای همه است. تعداد کمی کلمه مخصوص والیبال هم مثل پاسور، سرویس، دریافت، دفاع بلد هستم.
بازیکنان سعی میکنند به شما فارسی یاد بدهند؟
نه اصلا.
چند روز دیگر مسابقات قهرمانی آسیا شروع میشود، شرایط تیم برای حضور در این مسابقات چگونه است؟
تیم در این دوره زمانی مخصوصا در این کمپ خیلی خوب کار کرده است. سعی کردهام توضیح دهم پروسه کار باید چگونه باشد و کجا باید بیشتر تلاش کنیم. از طرفی نشان دادم عملکرد ما در لیگ ملتها برخلاف رنکینگمان چقدر خوب بود. از نظر ذهنی و عملکردی گاهی خیلی خوب بودیم اما برخی مواقع از نظر ذهنی خوب نبودیم و باید آن را بهتر کنیم. به همین دلیل احساسم الان به اندازه کافی خوب است.
قول کسب مدال در قهرمانی آسیا میدهید؟
فکر نکنم تا به حال به کسی این قول را داده باشم اما گفتهام میخواهم به این هدف دست پیدا کنم. تفاوت بین رویا و هدف، زمان است. میتوانی کل زندگی رویاپردازی کنی بدون اینکه به آن برسی. من فقط رویاپردازی نمیخواهم بلکه به دنبال رسیدن به هدف هستم. میدانم این امکانپذیر است و باید برای آن سخت تلاش کنیم.
تیمهای خوبی در قهرمانی آسیا هستند اما ژاپن اصلیترین رقیب ایران است. در سالهای اخیر ما نتیجه را به این تیم واگذار کردهایم و شاید ترس رویارویی با این تیم در بازیکنان هم وجود داشته باشد. چگونه با این چالش مواجه میشوید؟
ترس موضوعی است که باید از بازیکنان پرسیده شود. ما این فصل مقابل ژاپن بازی کردیم. سه بر دو باختیم که بازی سختی بود. اگر دقیق به خاطر بیاورید دو بازی متفاوت در آن مسابقه داشتیم. دو ست اول قابلیت رقابت با آنها را نداشتیم اما سپس سیستم را عوض کردیم؛ بدون مدافع و با سه پشت خط زن که واقعا خوب جواب داد اما در نهایت به خاطر دو توپ یا امتیاز بازی را از دست دادیم که واقعا یک توپ شانسی بود. حتی ایشیکاوا به من گفت که "مربی، این یک توپ شانسی بود". میخواهم بگویم که شما هم میتوانید به آن توپ شانسی دست پیدا کنید، اگر به آن باور داشته باشید.
ژاپن رنکینگ بالاتری از ما دارد و به آنها احترام میگذارم. میدانم الان از ما قویتر هستند اما باید روی زمین به ما ثابت کنند از ما قویتر هستند حتی در قهرمانی آسیا. من از بازی مقابل آنها هیچ ترسی ندارم.
ژاپن رنکینگ بالاتری از ما دارد و به آنها احترام میگذارم. میدانم الان از ما قویتر هستند اما باید روی زمین به ما ثابت کنند. من از بازی مقابل آنها هیچ ترسی ندارم.
اما ژاپن در سالهای اخیر بارها ثابت کرده از تیم ما قویتر است. چه برنامهای برای مقابله با آنها در قهرمانی آسیا دارید؟
هیچ برنامهریزی خاصی از این نظر نیست چون آنها واقعا به عنوان یک تیم از ما قویتر هستند. نیکولا گربیج به تازگی مصاحبهای انجام داده بود و چیزی که از همه بیشتر برایم اهمیت داشت، این بود که گفته بود ایران باید به عنوان یک تیم بازی کند. سعی کردم هر بازیکن را در پست خود رشد بدهم. اگر هر بازیکن را فقط یک درصد رشد بدهیم به این معنی است که تیم ۱۵ درصد رشد میکند. باز هم یادآوری میکنم که ما بازی با ژاپن در لیگ ملتها را فقط به خاطر دو امتیاز از دست دادیم. حالا حساب کنید که این ۱۵ درصد کمک میکند آنها را شکست بدهیم. مطمئنا این تفاوت در سیستم بازی ما و آنهاست. آنها یکسری مشکلاتشان را با احساساتشان حل میکنند اما برخی مواقع ما آن احساسات را از دست میدهیم. به نظر من این کلید اصلی داستان است.
چرا این ریسک را قبول کردید که در سال مهم کسب سهمیه المپیک تیم را جوان کنید؟
به نظرم الان این تیم تجربه کافی را دارد. جوان است اما آنها مدت زیادی در زمین والیبال بازی کردهاند و نمیدانم کدام یکی میتواند بهتر از دیگری بازی کند.
شما میتوانستید با دعوت چند بازیکن باتجربه مثل میلاد عبادیپور، تیم را برای کسب سهمیه المپیک تقویت کنید اما چه چیزی باعث شد این ریسک را قبول کنید؟
در مورد بازیکنانی که الان در تیم انتخاب کردم، صحبت میکنم و الان بهترین بازیکنان را انتخاب کردهام. در مورد بازیکنانی که همراه من نیستند، صحبتی ندارم.
فدراسیون به شما لانگ لیست بازیکنان را میدهد یا شما با دیدن لیگ و لژیونرهای ایران، بازیکنان را انتخاب میکنید؟
شخصی که میتواند بازیکن را انتخاب کند چه کسی است؟ فدراسیون لیست کاملی از همه بازیکنانی که در ایران و خارج از ایران بازی میکنند را به من داد. بازی آنها را چک کردم، سپس کادرم آنالیزهای مورد نظر را روی آنها انجام دادند و در نهایت لیست مورد نظر را تهیه کردیم. اولین لیست را در اسفند ماه سال گذشته آماده کردیم که جنگ شد. اگر درست خاطرم باشد ۴۲ بازیکن بود. دومین لیست اواخر فرودین با ۳۰ بازیکن و بعد ۲۵ نفر بودند. در ادامه هم چیزی است که مشاهده میکنید.
شاید بازیکنی در لیست فدراسیون نباشد اما متناسب با سیستم شما باشد.
به طور مثال چه کسی؟
من نمیتوانم مثال بزنم اما شاید کسی باشد که اگر شما چک کنید به سیستم شما بخورد.
یک بار دیگر میگویم همه بازیکنان ایرانی که زیر نظر فدراسیون هستند را چک کردم.
هدفتان به عنوان یک مربی با والیبال ایران چیست؟
به عنوان مربی میخواهم به المپیک برسم. هلند سال ۲۰۱۹ با من تماس گرفت و برای رسیدن به المپیک همکاری خواستند. آن زمان با این خواسته خیلی فاصله داشتیم. فکر کردم باید سیستمی که در آن کشور بازی میشد را عوض کنم. وقتی برای بار دوم نتوانستیم به آن هدف دست پیدا کنیم یک بار دیگر از فدراسیون آنها پرسیدم هدفتان چیست. مطمئن بودم اگر آنها در هدفی که داشتم از ابتدا تا انتها دنبالهرو من بودند در هشت سال هلند به المپیک برمیگشت. میتوانستم این حرف را امضا کنم اما آنها چیزی نگفتند و من با فدراسیون ایران آشنا شدم. خیلی خوشحالم چون استعدادهای خیلی خوبی داریم. این احساس من است چون میتوانیم در آینده به این هدف دست پیدا کنیم.
سهمیه المپیک ۲۰۲۸ لسآنجلس را کسب میکنیم؟
این یکی از رویاهایم است. نمیدانم به آن دست پیدا میکنیم یا نه اما تمام تلاش خود را میکنیم و هر جایی نیاز باشد سیستم خود را تغییر میدهیم.
خیلی از بازیکنان ایران امسال لژیونر شدهاند و نیما باطنی هم به تیم شما آمده، چه شد که این بازیکن را انتخاب کردید؟
به خاطر اینکه یکی از استعدادهای خیلی خوب است.
شما نقشی در لژیونر شدن بازیکنان ایران داشتهاید؟ آیا به آنها کمک و به باشگاهها معرفی کردهاید؟
مطمئنا بله. فقط آنها نه برای مثال اگر میلاد عبادیپور در یونان بازی میکند بخاطر این است که مدیر باشگاه با من تماس گرفت و میخواست بین میلاد و شخصی دیگر، یکی را انتخاب کند. گفتم میلاد به اندازه کافی خوب است.
اگر میلاد عبادیپور در یونان بازی میکند بخاطر این است که مدیر باشگاه با من تماس گرفت و میخواست بین میلاد و شخصی دیگر، یکی را انتخاب کند. گفتم میلاد به اندازه کافی خوب است.
سعی کردهام هر بازیکن ایرانی را که خارج از کشور بازی میکند، معرفی کنم چون آنها باید فرهنگهای متفاوت را یاد بگیرند. خیلیها هم باید یاد بگیرند به زبان انگلیسی صحبت کنند. اینگونه میتوانند قوانین فدراسیون جهانی را به روز دنبال کنند. یکی از مسائل مد نظر فدراسیون جهانی هم این است که بتوانند زبان انگلیسی صحبت کنند. مطمئنا غیر از مربی، بازیکنان هم باید بعد از بازی جلوی تلویزیون قرار بگیرند و صحبت کنند. بخاطر همین همیشه سعی میکنم بچهها را به کشورهای خارجی بفرستم تا تجربه به دست بیاورند.
با بازیکنان مختلفی هم کار کردهاید. چه چیزی بازیکنان ایران را از دیگران متمایز میکند؟
فرهنگ
بیشتر توضیح میدهید؟
فکر کنم باید از مسئول فدراسیون این را بپرسید اما از نظر من فرهنگ متفاوت.
ولی شما به عنوان مربی خارجی با بازیکنان ایرانی کار میکنید و به خوبی این تفاوت را حس میکنید.
فرهنگ!
برخی معتقد بودند شما بعد از لیگ ملتها به ایران برنمیگردید و حتی گفته شد با بازیکنان تیم خداحافظی کردید. آیا به این فکر کردید با توجه به نتایج تیم، قرارداد خود را با فدراسیون ایران تمام کنید؟
شاید مصاحبه آخرم بعد از بازی با ترکیه را بررسی کرده باشند. هیچوقت با بازیکنان خداحافظی نکردم. میتوانی از آنها بپرسی. خیلی ناراحت و عصبانی بودم چون در بازی مقابل ترکیه جا زدیم. میتوانم قبول کنم خوب بازی نکنیم و حتی میتوانم قبول کنم برخی بازیها را ببازیم اما نمیتوانم بپذیرم جا بزنیم. برای همین آن لحظه خیلی عصبانی بودم اما الان اینجا هستم. مثل دفعه قبل که به ایران آمدم در حالی که به خاطر مسائل سیاسی و جنگ کسی فکرش را نمیکرد اما وقتی سفارتم به من اطلاع داد، مشکلی وجود ندارد، سریع آمدم. قبل از آن نمیتوانستم و این دو با هم متفاوت است. مثل شیری در قفس بودم. میخواستم از آنجا بیایم اما نمیتوانستم چون جنگ و موقعیتی خاص بود. به خاطر مسائل سیاسی و جنگ کسی فکرش را نمیکرد به ایران بیایم اما وقتی سفارتم به من اطلاع داد، مشکلی وجود ندارد، سریع آمدم. قبل از آن نمیتوانستم و مثل شیری در قفس بودم.
اگر به عقب برگردید با تمام چالشهایی که داشتید باز هم سرمربیگری ایران را قبول میکنید؟
مطمئنا بله. عاشق والیبال و مردم ایران هستم. هر موقع در شهر میلانو قدم میزدم و یکسری مردم ایرانی را آنجا میدیدم، همیشه از من تشکر میکردند. این برای من خیلی مهمتر از پول است. نشان میدهد برخی متوجه شدهاند پروسه کار من چگونه است. از طرفی نشان میدهد انتخاب کاری من درست بوده است.
چه چیزی از فرهنگ ایران برایتان جالبتر از چیزی بود که قبل از آمدن تصور میکردید؟
چقدر اینجا زمان داریم چون باید از تاریخ ایران صحبت کنم؛ قدیمیترین فرهنگ جهان. در مورد خیلی چیزها باید صحبت کرد. مهمترین چیز به نظرم انگیزه مردم است که خیلی بالاست و امیدوارم خیلی سریع تیم را به آن انگیزهای که مردم دوست دارند، برسانم.
قبل از لیگ ملتها گفتید نسل طلایی را طلایی نمیدانید، در حالی که این نسل طلای آسیا را کسب کرد. از طرفی به خاطر روزهای خوبی که برای والیبال ایران ساخت از طرف مردم این لقب را گرفت اما این به معنی نادیده گرفتن بازیکنان فعلی نیست. شاید شما هم روزی در تاریخ والیبال این کشور ماندگار شدید. میخواهیم بدانیم نگاه شما به همکاری با این نسل چیست؟
به نظر این موضوع کمی مبهم است و باید یک بار دیگر توضیح بدهم. آن بازیکنان در آن زمان نشان دادند که میتوانند مقابل قویترین تیمهای دنیا بازی کنند. همانطور که شما گفتید دو طلای قهرمانی آسیا گرفتند اما هیچ وقت روی سکوی لیگ جهانی، قهرمانی جهان و المپیک نرفتند. به خاطر دارم آن موقع آقای ولاسکو مربی تیم بود، مقابل ایتالیا هم بازی کردند و برنده شدند. اگر یادتان باشد کل تیم، ولاسکو را روی هوا پرتاب میکردند. من آن روز در سالن بودم و بازی را زنده میدیدم اما این نسل طلایی نیست. میخواهم این را با نسل دیگری مقایسه کنم؛ باید تاریخ والیبال را بدانیم در غیر این صورت نمیتوانیم تغییر کنیم. وقتی ولاسکو مربی ایتالیا بود، به تیمی آمد که دوم قهرمانی جهان بود، با آمریکا مدال برنز گرفت، در آن تورنمنت روسیه نبود. بعد خولیو شروع کرد به بردن قهرمانی اروپا، قهرمانی جهان و لیگ جهانی. تا آنجا که خاطرم است ایتالیا پنج قهرمانی پشت سر هم گرفت. سه قهرمانی پیاپی، دو بار پیاپی در المپیک دوم شد.
اگر تیم ایران را نسل طلایی بخوانیم پس به تیم ایتالیا و برزیل چه بگوییم؟ برزیل ۱۰ سال پیاپی بدترین جایگاهشان دوم بود. چیزی در مورد تاریخ ایران ندارم اما میخواهم صداقت داشته باشم. دوست دارم با همکاری مردم، تیم ایران این را درست کنیم چون با این استعدادها میتوانیم دورهای طولانی را درست کنیم که ایران در ردههای بالا باشد مثل چیزی که برای ژاپن اتفاق افتاد. هشت سال قبل ژاپن کجا بود و الان کجاست؟ چه کار کردند؟ میتوانیم چیزی از آنها یاد بگیریم؟
خطاب به هواداران والیبال ایران بگویید، چرا باید به این تیم و آینده آن امیدوار باشند؟
اول اینکه باید بدانند همیشه بیشترین سعی و تلاشم را میکنم. دوم اینکه واقعا روی بازیکنان فشار میگذارم که باید انگیزهشان بیشتر باشد. از طرف دیگر وزیر ورزش ایران هم گفت با همکاری دولت به فدراسیون کمک میکند که این خیلی مهمتر از پیام من است.
انتهای پیام
