آیتالله حسین مظفری در بخش نخست سخنان خود با اشاره به تصورات رایج درباره قلعه الموت اظهار کرد: وقتی بسیاری از افراد نام قلعه الموت را میشنوند، ناخودآگاه یک دژ نظامی یا مرکز حکمرانی سیاسی به ذهن آنان خطور میکند؛ اما این بنا ویژگی مهم دیگری نیز داشته است که کمتر به آن پرداخته شده و آن، نقش الموت به عنوان یک مرکز مهم مطالعاتی و علمی است.
وی افزود: عطاملک جوینی آورده است که وقتی وارد قلعه شدیم، کتابخانهای معظم و تجهیزات رصدی وجود داشت؛ او نقل میکند که با اجازه هلاکوخان، تعدادی از کتابها را برداشتم و بقیه را به آتش کشیدند.
آیتالله مظفری با اشاره به شواهد موجود درباره وجود رصدخانه در این مکان خاطرنشان کرد: هرچند وجود رصدخانه قطعی نیست، اما شواهدی از آن حکایت دارد؛ با این حال، انجام مطالعات اخترشناسی در این قلعه مسلم است. خواجه نصیرالدین طوسی ۲۴ سال از عمر خود را در قلعه الموت گذراند، که حضورش گواه این مدعاست. او بسیاری از کتابهای مهم خود، نظیر شرح اشارات و آثار مربوط به اخترشناسی و ریاضیات را در قلعه الموت به رشته تحریر درآورد.
وی خود خطاب به مسئولان مربوطه خواستار شد: از دستاندرکاران تقاضا دارم نام این دانشمند بزرگ را در فضای قلعه به نمایش بگذارند.
نماینده ولیفقیه در استان همچنین با اشاره به پدیده چنار خونبار زرآباد گفت: این ماجرا از زمان سلطان حسین صفوی وجود داشته و به گوش همگان رسیده است. در آن زمان، عدهای از جمله میرزا رضای قزوینی برای تحقیق به این منطقه آمدند و رسالهای با عنوان «چنار خونبار زرآباد» نوشتند و صحت آن را تصدیق کردند.
استاندار قزوین: الموت به تاریخ بشریت تعلق دارد
در ادامه این مراسم، استاندار قزوین، با تأکید بر اهمیت فراملی الموت اظهار کرد: الموت تنها متعلق به الموتِ قزوین و ایران نیست، بلکه به مرزهای جغرافیایی و تاریخ بشریت تعلق دارد. امروز وقتی به الموت بزرگ نگاه میکنیم، درمییابیم که اندیشه ایرانی همراه با نبوغ ایرانی، نوعی دفاع و حکمرانی ایرانی را شکل داده بود.
محمد نوذری با تأکید بر لزوم برنامهریزی برای توسعه این منطقه تصریح کرد: امروز وظیفه ما در قبال ثبت جهانی الموت سنگینتر شده است. باید برای توسعه الموت و رشد اقتصادی آن برنامه داشته باشیم؛ برنامههای کوتاهمدت و میانمدت با اولویت بومیان منطقه باشد، چراکه آنان هزاران سال پاسبان این اثر تاریخی بودهاند.
وی از تدوین طرحی جامع برای آینده این منطقه خبر داد و گفت: طرحی جامع با رویکرد توریسم کوهستانی، تاریخی، آبی، بومگردی و ساخت هتل آماده خواهیم کرد. در همین راستا، امروز کلنگ احداث اولین هتل پنجستاره در این منطقه به زمین زده شد.
استاندار قزوین در بخش دیگری از سخنان خود قزوین را بخشی از هویت و اصالت تاریخ ایران خواند و گفت: به قول رهبر شهید، اگر بخواهیم راجع به مفاخر قزوین نام ببریم، دو ساعت زمان نیاز است. تفکر شیعه از الموت شکل گرفته است. بسیاری از شخصیتهای برجسته نظیر عبید زاکانی و حمدالله مستوفی از قزوین برخاستند و در دنیا تأثیرگذار بودند و پس از انقلاب نیز شخصیتهایی نظیر شهیدان حاجیزاده، بابایی، رجایی و ابوترابی از این خطه ظهور کردند.
سفیر کره جنوبی: ثبت جهانی الموت آن را به میراث مشترک بشریت تبدیل کرده است
کیم جون پیو، سفیر کره جنوبی در ایران در ابتدای سخنان خود ضمن ابراز خرسندی از حضور در این استان، اظهار کرد: بسیار خوشحالم که امروز در قزوین در کنار شما هستم. حضور در این مکان برای من مایه افتخار است؛ الموت برای من جایگاه بسیار خاصی دارد. پس از ورود به ایران، قزوین اولین جایی بود که قدم به آن گذاشتم و الموت نیز اولین جایی بود که از آن بازدید کردم.
وی با یادآوری نخستین تجربه حضور خود در این منطقه افزود: برای اولینبار در اردیبهشت سال ۱۴۰۳ به اینجا آمدم. در آن زمان از مسیرهای شیبدار به سمت بالا رفتم و با آن تجربه، دریافتم که چرا این مکان را «دژ تسخیرناپذیر» مینامند.
سفیر کره جنوبی در ایران با اشاره به مطالعاتی که در این منطقه انجام داده، گفت: با آثار بسیاری در اینجا آشنا شدم و دریافتم که افراد درباره الموت تحقیق کردهاند و با اشتیاق فراوان در خصوص این منطقه توضیح میدهند. از این طریق به این حقیقت پی بردم که آنچه انسانها از خود به جای میگذارند، همان میراثهایی است که باید از آنها حفاظت کرد.
وی در ادامه سخنان خود به اهمیت موضوع ثبت جهانی الموت پرداخت و خاطرنشان کرد: من شاهد آن لحظه تاریخی بودم؛ لحظهای که دیدم ایرانیان از شدت شادی در حال اشک ریختن بودند. در این میان، حمیده چوبک بیش از هر کس دیگری با موضوع الموت همراه بوده و تلاش کرده است.
کیم جون پیو در پایان تأکید کرد: ثبت جهانی الموت، دستاوردی تاریخی است که نشان میدهد تلاشهای شما از سوی جهان به رسمیت شناخته شده است. الموت همانگونه که باید، باقی مانده است، اما ثبت جهانی آن، نگاه ما را نسبت به این مکان تغییر داده و آن را به میراث مشترک بشریت تبدیل کرده است؛ میراثی که تمام جهانیان باید با همکاری یکدیگر برای حفاظت از آن تلاش کنند.
انتهای پیام