هانیه حکیمی، داور درجه یک بدمینتون از خراسان رضوی در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به سطح بالای رقابت‌ها، اظهار کرد: سطح مسابقات بدمینتون المپیاد دانشجویان دختر بسیار بالا بود، چراکه اکثر تیم‌های دانشگاه‌ها یک تا دو بازیکن ملی‌پوش داشتند و همین موضوع باعث شد سطح رقابت‌ها بسیار بالاتر از چیزی باشد که تصور می‌شد.

وی افزود: حدود ۲۱ داور در این مسابقات حضور داشتند که بیشتر آنها داوران درجه یک و دو بودند و تعدادی از داوران درجه سه نیز در کنار آنها فعالیت می‌کردند. علاوه بر داوران مشهد، از استان‌های خراسان شمالی و گلستان نیز داور دعوت شده بود.

حکیمی تصریح کرد: بازیکنان ملی‌پوش به دلیل حرفه‌ای‌تر بودن، در برخی بازی‌هایی که بسیار نزدیک و پایاپای است، ممکن است چالش‌هایی ایجاد کنند، اما خوشبختانه داورانی که در سطوح بالا قضاوت می‌کنند بسیار باتجربه هستند و می‌توانند این شرایط را به خوبی مدیریت کنند تا بازی وارد چالش نشود.

تمرین زیاد و تجربه لیگ؛ عامل قهرمانی در بدمینتون

در ادامه، مبینا مرشدی، قهرمان بخش دونفره آزاد از دانشگاه شهید بهشتی، در گفت‌وگو با ایسنا درباره آمادگی خود برای حضور در این رقابت‌ها اظهار کرد: هر روزه دو پارت با هم تمرین داشتیم و برای این دوره از مسابقات آماده بودیم و در پیک تمرینی قرار داشتیم.

وی افزود: مهم‌ترین عاملی که باعث شد مقام اول را کسب کنیم، تمرین زیادی بود که داشتیم و توانستیم بهترین عملکردمان را در مسابقات به نمایش بگذاریم. از طرفی چون بازیکن لیگ برتر بدمینتون هستیم، تمرینات و تجربه خوبی داشتیم و روحیه‌ای که از سوی مربیان، کادر آموزشی و تیم لیگ دریافت کردیم نیز کمک زیادی به ما کرد. قهرمان بخش دونفره آزاد بدمینتون المپیاد دانشجویان دختر سطح مسابقات را خوب ارزیابی کرد و گفت: توانستیم خودمان را محک بزنیم، چرا که مسابقات کشوری را نیز پیش رو داریم و این رقابت‌ها فرصت خوبی بود تا آمادگی‌ و مسیر حرکت خود را بسنجیم.

مرشدی درباره امکانات ورزشی دانشگاه شهید بهشتی، بیان کرد: امکانات ورزشی برای دختران در دانشگاه شهید بهشتی فوق‌العاده است. به شکلی از ما حمایت کردند که احساس می‌کردیم مانند یک خانواده کنارمان هستند. صبح و عصر برای ما تمرین می‌گذاشتند، سالن و امکانات بدنسازی در اختیارمان بود و هیچ تفاوتی میان تمرین دختران و پسران وجود نداشت.

وی افزود: تیم بدمینتون ما در میان تمام رشته‌های توپی دانشگاه شهید بهشتی بیشترین میزان تمرین را برای حضور در المپیاد داشت. هر روز دو پارت تمرین داشتیم، بدنسازی و تمرین توپی انجام می‌دادیم و حدود هفت تا هشت ماه برای این مسابقات تمرین کردیم و توانستیم نتیجه تلاش‌هایمان را بگیریم.

بازیکن تیم بدمینتون دانشگاه شهید بهشتی درباره انگیزه خود برای کسب عنوان قهرمانی گفت: یکی از انگیزه‌های اصلی ما این بود که بتوانیم دوباره در تیم ملی بازی کنیم. از طرف دیگر، دانشگاه برای ما مانند خانواده بود و می‌خواستیم بهترین نتیجه را برای آنها بگیریم و به نوعی از حمایت‌هایی که از ما داشتند تشکر کنیم.

مرشدی درباره میزبانی دانشگاه فردوسی مشهد، اظهار کرد: امکانات میزبانی دانشگاه فردوسی عالی بود. کورت‌های اختصاصی بدمینتون در اختیار داشتیم و کفپوش سالن نیز کیفیتی مشابه کفپوش‌های فدراسیون و سالن زنجان داشت. تنها مشکلی که وجود داشت این بود که غذاهای سلف دانشگاه با ذائقه ما سازگار نبود.

در بخش انفرادی آزاد بدمینتون، فاطمه فنایی، عضو تیم بدمینتون دانشگاه الزهرا تهران و تیم ملی بدمینتون، در گفت‌وگو با ایسنا اظهار کرد: امسال نخستین بار بود که در المپیاد شرکت می‌کردم و سطح مسابقات بالا بود. حدود هفت تا هشت بازیکن ملی‌پوش در مسابقات حضور داشتند.

وی، درمورد تلفیق ورزش قهرمانی و تحصیل، گفت: از کودکی در کنار تحصیلات، ورزش را دنبال کردم و این دو برای من از هم جدا نمی‌شوند. با وجود چالش‌هایی که در زندگی داشته‌ام، احساس می‌کنم اگر ورزش نباشد، نمی‌توانم درس بخوانم و انگار باید ورزش کنم تا بتوانم به تحصیل خود نیز ادامه دهم.

فنایی درباره امکانات و سالن‌های ورزشی دانشگاه الزهرا تهران، تصریح کرد: امکانات ورزشی دانشگاه الزهرا نسبتأ خوب است، البته می‌تواند بهتر هم باشد.

قهرمان بخش انفرادی آزاد بدمینتون المپیاد دانشجویان دختر درباره شرایط جدول مسابقات گفت: می‌دانستم جدول سختی دارم و فقط به بازی بعدی فکر می‌کردم. هشت بازی سخت پیش رو داشتم، اما به خودم می‌گفتم باید روی سکو باشم. فقط می‌خواستم بازی کنم و بهترین بازی خودم را انجام دهم.

وی درباره شرایط آماده‌سازی خود برای حضور در المپیاد دانشجویان، اظهار کرد: به دلیل شرایط موجود، نتوانستیم تمرینات زیادی داشته باشیم. شرایط کشور و جنگ باعث شد که نتوانیم مانند گذشته با هم تمرین کنیم.

فشردگی مسابقات المپیاد دانشجویان باعث آسیب‌دیدگی شد

در ادامه، مهتاب سلطانی، مربی تیم بدمینتون دانشگاه اصفهان در گفت‌وگو با ایسنا سطح کیفی این دوره از المپیاد را بالاتر از انتظار خود دانست و گفت: سطح کیفی رقابت‌ها در این دوره واقعاً بالا بود و انتظار چنین سطحی را نداشتم. تقریباً هر تیم دو بازیکن ملی‌پوش داشت و بازیکنان نیز بسیار تلاش کردند. رقابت‌ها بسیار تنگاتنگ بود. اکثر بازی‌ها به گیم سوم می‌رسید و امتیازات در بسیاری از بازی‌ها با شرایطی مانند ۱۲-۱۲ و ۱۳-۱۳ دنبال می‌شد.

سلطانی با اشاره به فشردگی برنامه مسابقات المپیاد، خاطرنشان کرد: بازی‌ها با فاصله کمی از یکدیگر برگزار می‌شدند و گاهی فقط نیم ساعت تا ۴۵ دقیقه استراحت داشتیم. اینکه از هفت صبح تا هفت شب در سالن باشیم، واقعا سخت بود. ما نباید از دانشجویان انتظار داشته باشیم که بتوانند در چنین شرایطی در سطح حرفه‌ای بازی کنند.

وی تأکید کرد: این فشردگی باعث ایجاد مشکل شد و خیلی از بازیکنان آسیب دیدند. بهتر است تعداد روزهای مسابقات را بیشتر کنند تا این میزان فشردگی وجود نداشته باشد. مربی تیم بدمینتون دانشگاه اصفهان درباره روند آماده‌سازی تیم برای حضور در المپیاد، گفت: تمرینات ما از خردادماه شروع شد، اما دانشجویان امتحان و میان‌ترم داشتند و این موضوع کمی مشکل ایجاد می‌کرد. با این حال هم در مسابقات منطقه‌ای شرکت کردیم و هم به المپیاد اعزام شدیم.

سلطانی میزبانی دانشگاه فردوسی را نیز بسیار خوب ارزیابی کرد و گفت: دانشگاه فردوسی از نظر میزبانی واقعا خوب کار کرده بود. سالن، کفپوش، امکانات، نظافت، تیم داوری، تغذیه و تنوع غذایی بسیار خوب بود و کیفیت مسابقات نیز عالی بود.

وی افزود: با توجه به محدودیت زمانی، تعداد روزهایی که برای مسابقات بدمینتون در نظر گرفته شده بود، کم بود. در بدمینتون هم مسابقات تیمی داریم، هم دونفره آزاد و هم انفرادی آزاد و جدول مسابقات به یکدیگر گره می‌خورد. به همین دلیل زمان بیشتری نیاز است و از طرفی بازیکنان نیز خسته می‌شوند.

انتهای پیام