به گزارش ایسنا، نمایندگی دائم ایران در آژانس بین المللی انرژی اتمی در وین در پیامی در شبکه مجازی ایکس به مناسبت روز جهانی مبارزه با آزمایشهای هستهای (۲۹ آگوست) با تاکید بر اینکه این روز به واسطه قطعنامه ۶۴/۳۵ مجمع عمومی سازمان ملل متحد که در سال ۲۰۰۹ تصویب شد، اعلام گردید و افزود: در سال ۱۹۹۶، ایران با ارائه پیشنویس متن پیمان جامع منع آزمایشهای هستهای، نقش فعالی در کنفرانس خلع سلاح ایفا کرد.
سفارت ایران تصریح کرد: ایران با ارائه پیشنهادی در آن پیش نویس، خواستار ممنوعیت انفجارهای هستهای از هر نوع و در هر کجا بود و CTBT را گامی اساسی در جهت خلع سلاح هستهای دانست. اکنون تقریباً سه دهه بعد، موضع ما همچنان روشن است: آری، به استفاده صلحآمیز از انرژی هستهای، نه به سلاحهای هستهای و آزمایشهای هستهای.
به گزارش ایسنا، پیمان منع جامع آزمایشهای هستهای یا سیتیبیتی در ۱۰ سپتامبر ۱۹۹۶ به عنوان یک معاهده چندجانبه به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل متحد رسید و از اواخر سپتامبر همان سال برای امضا در دسترس قرار گرفت.
این پیمان کشورهای عضو را از هرگونه انفجار هستهای در هر مکانی تحت قلمرو یا کنترل کشور عضو منع میکند.
یکی از مهمترین ملزومات اجرای این پیمان، استقرار سامانههای نظارت بینالمللی از جمله ایستگاههای لرزهنگاری فراصوت است.
تاکنون بیش از ۱۶۰ کشور این معاهده را امضا و به تصویب مجالس خود رساندهاند اما برای اجرایی شدن آن لازم است که ۴۴ کشور از این تعداد، آن را امضا و تصویب کنند که از میان ۴۴ کشور فوق، هشت کشور ایران، آمریکا، مصر، چین و رژیم صهیونیستی که معاهده را امضا کردند اما به تصویب مجلس خود نرساندهاند و پاکستان، هند و کره شمالی که هنوز این پیمان را امضا هم نکردهاند، بحث برانگیز هستند.
البته یک نکته مهم وجود دارد: روسیه قبلاً معاهده را تصویب کرده بود، اما در نوامبر ۲۰۲۳ سند تصویب خود را پس گرفت؛ به همین دلیل در آمار فعلی جزو ۱۷۹ تصویبکننده محسوب نمیشود.
این معاهده ۱۸۰ روز پس از امضا و تصویب آن از سوی این هشت کشور وارد مرحله اجرایی خواهد شد.
انتهای پیام
