دکتر عظیم عظیمی در گفت و گو با ایسنا، با اشاره به نزدیک شدن زمان بازگشایی مدارس و مشکلاتی که گاهی دانشآموزان کلاس اولی برای حضور در مدرسه دارند، گفت: کلاس اولیها معمولا دو دسته هستند. دسته اول کودکانی که قبل از مدرسه به مهدکودک و پیشدبستانی رفته و از قبل با فضای آموزش آشنایی دارند که این کودکان مشکلات کمتری برای حضور در کلاس اول دارند.
وی ادامه داد: دسته دوم کودکانی هستند که تجربه مهدکودک و پیشدبستانی ندارند و گاهی هنگام جدا شدن از والدین خود و ماندن در مدرسه دچار اضطراب و نگرانی میشوند.
به گفته این دکترای تخصصی روانشناسی، کودکانی که تک فرزند هستند و تعاملات اجتماعی کمتری با گروه همسالان خود دارند بیشتر از سایر کودکان هنگام حضور در کلاس اول و جدا شدن از والدین دچار چالش میشوند، زیرا وابستگی بیشتری به والدین خود دارند.
عظیمی با اشاره به راهکارهای مناسب برای مدرسه رفتن چنین کودکانی، اظهار کرد: در مرحله اول توصیه میشود در روزهای باقی مانده تا بازگشایی مدرسه، والدین امکان حضور کودک خود در گروههای همسال و برقراری تعامل با آنها را فراهم کنند. مثلا فرزندان خود را به پارک، مراکز بازی و... ببرند و اجازه بدهند کودک ارتباط موثری با کودکان همسن خود برقرار کند و با آنها انس بگیرد.
وی در ادامه خاطرنشان کرد: توصیه دیگر این است که والدین در چند روز باقی مانده تا شروع مدرسه، فرزند خود را چند بار به مسیر مدرسه ببرند تا با مسیر آشنا شود و در صورت امکان دانشآموز را به داخل مدرسه هم ببرند تا با فضای مدرسه، کلاس و حتی معلمان آشنا شود.
این روانشناس، همراهی با کودک خصوصا در روزهای اول مدرسه را از جمله اقدامات مهم برشمرد و عنوان کرد: لازم است والدین در روزهای اول کم کم از کودک جدا شوند و یکباره او را ترک نکنند، زیرا ترک ناگهانی کودک میتواند اضطراب او را دو چندان کند.
عظیمی به والدین توصیه کرد که در روزهای اول ساعاتی در مدرسه بمانند و یا خیلی از مدرسه دور نشوند که در صورت نیاز بتوانند در زمان کوتاهی خود را به فرزندشان برسانند و گفت: گاهی دانش آموزان کلاس اولی در ساعات و روزهای اول حضور در مدرسه از کلاس بیرون میآیند که والدین خود را ببینند و دیدن والدین و حضور آنها برای کودک باعث دلگرمی و کاهش استرس خواهد بود.
وی تاکید کرد: به هیچ عنوان نباید والدین به فرزند خود بگویند در مدرسه خواهند ماند اما او را ترک کنند، زیرا این امر اعتماد کودک به والدین را خدشهدار میکند.
به گفته عظیمی، چنانچه کودکان در برابر مدرسه رفتن و جدا شدن از والدین مقاومت میکنند نباید آنها را مجبور کرد، بلکه باید با همراهی و رفتار مناسب به تدریج کودک را وارد مدرسه کرد.
این روانشناس، با بیان اینکه حضور هر دو والد در کنار دانشآموز ارزش عاطفی قابل توجهی خواهد داشت، افزود: اما در بسیاری از موارد امکان حضور یکی یا گاهی هر دو والدین وجود ندارد، در این صورت بهتر است مراقبی که کودک به او وابستگی دارد، از جمله پدربزرگ و مادربزرگ حتما کودک را همراهی کنند.
عظیمی توصیهای هم برای هنگام برگشت کودک از مدرسه در روزهای اول داشت و ادامه داد: بهتر است هنگام بازگشت کودک حتما به استقبال او برویم و درباره اینکه مدرسه چطور بود صحبت کنیم. همچنین به کودک جملات تشویقی و ترغیبی بگوییم که مدرسه رفتن را برای او خوشایندتر کند.
شرایط متفاوتِ کودکانی که «اضطراب جدایی» دارند
وی در ادامه با بیان اینکه برخی از کودکان مبتلا به اضطراب جدایی هستند و نحوه رفتار با آنها برای روز اول مدرسه باید متفاوت از سایرین باشد، گفت: جدا شدن این کودکان از والدین و حضور در مدرسه راهکارهای خاص خود را دارد و باید تحت نظر یک روانشناس صورت بگیرد. حتی برای معلمان دانشآموزان مبتلا به اضطراب جدایی هم دستورالعملهایی وجود دارد که باید رعایت کنند.
این روانشناس اضافه کرد: البته اضطراب در روز اول مدرسه فقط مختص به کودکان مبتلا به اضطراب جدایی نیست و سایر کودکان هم درجاتی از اضطراب را تجربه میکنند.
معلمان کلاس اولیها را همراهی کنند
این روانشناس از اهمیت نقش معلمان و کادر مدرسه در پذیرش کلاس اولیها و کاهش استرس آنها نیز یاد کرد و افزود: همراهی و خوش رفتاری معلمان بسیار مهم است. معلمان خصوصا در روزهای اول مدرسه باید کلاساولیها را با آغوش بازتر بپذیرند و با آنها صبوری کنند.
عظیمی ادامه داد: این برخورد که گاهی معلمان از والدین میخواهند مدرسه را ترک کنند و به آنها میگویند خود ما میدانیم چطور با دانشآموز رفتار کنیم که به مدرسه عادت کند صحیح نیست، بلکه باید اجازه دهند اگر دانشآموز نیاز دارد والدین چند ساعتی در فضای مدرسه بمانند.
به گفته این روانشناس، حتی رفتار خوب راننده سرویس مدرسه در روزهای ابتدایی بازگشایی مدرسه نیز به دانش آموز کمک میکند که بهتر فضای مدرسه را بپذیرد.
از حالا ساعت خواب کلاس اولیها را تنظیم کنید
وی یکی از چالشهای جدی پیش روی کلاس اولیها را بیدار شدن در ساعات اولیه صبح عنوان کرد که هم والدین و هم کودک را دچار مشکل میکند و گفت: ضروری است ساعت خواب دانشآموزان از هم اکنون تنظیم شود.
این روانشناس با بیان اینکه کودکان باید ساعت ۲۲ شب بخوابند تا بتوانند شش یا هفت صبح بیدار شوند، افزود: خانوادهها باید خود نیز در همین ساعت خاموشی بدهند و فضای خانه را برای خواب همراه با آرامش فرزند خود فراهم کنند.
عظیمی همچنین با بیان اینکه اختلال خواب معمولا در کودکانی که تا پاسی از شب با کامپیوتر و تلفن همراه کار میکنند و یا در فضای مجازی حضور دارند بیشتر است، یادآور شد: باید ساعاتی قبل از خواب کودک را از گوشی، کامپیوتر و فضای مجازی دور نگه داشت تا چرخه خواب او مختل نشود.
انتهای پیام