محمد فیضی در گفتوگو با ایسنا با اشاره به اینکه این حوزهها تنها منبع تأمین آب شرب و کشاورزی شهرستان درهشهر و ۶ شهرستان مجاور است، اظهار کرد: متأسفانه در محدوده شهرستان درهشهر طی سالهای متمادی فشار زیادی بر این عرصه وارد شده و همین امر موجب شده مردم این شهرستان بهدلیل عدم دسترسی به دیگر مناطق جنگلی، از کمترین سرانه جنگل برای ادامه حیات برخوردار باشند.
این فعال محیطزیست و دانشآموخته دکترای محیطزیست بیان کرد: حوضه آبخیز کبیرکوه در محدوده شهرستان درهشهر سالهاست که زیر فشار رمهگردانی بیضابطه، حضور بیمحابای گروههای طبیعتگرد و گرفتهشدن امنیت زیستی برای زیستمندان، آرامآرام زخمی شده و امروز زخمی تازه بر آن نشانه رفته است.
فیضی با اشاره به طرح جادهکشی از سراب درهشهر تا تونل کبیرکوه اظهار کرد: سالهاست که طبیعت دوستان و تشکلهای محیطزیست و منابع طبیعی مانع از اجرای این طرح شدهاند و همچنان خواهند بود. وی تأکید کرد: مردم فهیم و خردمند درهشهر و نهادهای مسئول باید توجه داشته باشند که اگر این طرح تخریبکننده اجرا شود، نهفقط خاک و پوشش گیاهی، بلکه آینده آب شرب مردم نیز نشانه گرفته میشود.
وی حوضه آبخیز کبیرکوه را شریان حیاتی خواند و هشدار داد: اگر این شریان گسسته شود، مردم شهرستان، بخشها، دهستانها و روستاها تشنه میمانند و زمین بیحاصل میشود.
فیضی در پاسخ به این پرسش که چرا حوضه آبخیز کبیرکوه باید خط قرمز مردم باشد، گفت: این حوضه منبع اصلی آب شرب است و هر مترمربع تخریب در آن، به معنای کاهش نفوذ آب، افت دبی چشمههای سیکان و سراب درهشهر که تنها منبع تأمین آب شرب مردم هستند و تشدید بحران آبی است که شهرستان هماینک با آن مواجه است.
وی افزود: تأمین آب کشاورزی و حیات باغها، مزارع و اقتصاد محلی از بخش ماژین تا دهستان عباسآباد، وابسته به حفاظت و سلامت این حوضه است، همچنین کبیرکوه بهعنوان زیستگاهی بینظیر از زیستبوم زاگرس، هر جاده جدید به معنای تکهتکهشدن زیستگاه، افزایش شکار، آتشسوزی و نابودی تنوع زیستی خواهد بود.
این فعال محیطزیست خاطرنشان کرد: کبیرکوه سد طبیعی در برابر گردوغبار است و تخریب آن یعنی باز شدن دروازه گردوغبار به سمت استان ایلام، لرستان و دیگر استانهای مرکزی، ازاینرو حفاظت از آن باید به مسئلههای ملی تبدیل شود.
فیضی به پیامدهای نگرانکننده جادهکشی در قلب این حوضه اشاره و تصریح کرد: افزایش فرسایش خاک و ازدسترفتن خاکی که تشکیل هر سانتیمتر آن صدها سال زمان میخواهد، کاهش نفوذ آب و افت شدید منابع آب زیرزمینی، تخریب پوشش گیاهی و خشکیدن چشمهها، افزایش حضور انسان و شکار و تهدید مستقیم زیستمندان، و بیثباتی اکولوژیک که پیامد آن مهاجرت، فقر و بحران اجتماعی است، از جمله این پیامدها به شمار میرود.
وی با تأکید بر نقش مشارکت مردم در جلوگیری از طرحهای تخریبکننده گفت: هر چند حفاظت از این حوزه وظیفه اداره منابع طبیعی، محیطزیست، جهاد کشاورزی، نهادهای متولی آب و رسانههاست، اما این حق مردم است که از آب، خاک و آینده خود دفاع کنند. هر پیام، روشنگری، اعتراض مدنی و مطالبهگری میتواند جلوی تصمیمی را بگیرد که فردا شهر را تشنه و زمین را بیحاصل میکند.
فیضی ابراز امیدواری کرد: با همه این تهدیدات و تخریبها در حوضه آبخیز تأمینکننده آب شرب و کشاورزی، هرچه زودتر خرد جمعی برای مدیریت و حفاظت خردمندانه از کبیرکوه در دستور کار نهادهای متولی، فعالان و دوستداران محیطزیست و منابع طبیعی و مردم قرار گیرد. وی با هشدار جدی درباره آینده آب درهشهر افزود: کبیرکوه نفسهای آخر پایداری را میکشد و اگر امروز برایش کاری نشود، فردا دیر خواهد بود.
انتهای پیام
