تونل کبیرکوه آبدانان که با هدف حذف ۹۰ پیچ حادثهخیز و افزایش ایمنی محور ارتباطی جنوب ایلام به بهرهبرداری رسید، پس از نزدیک به دو سال همچنان با چالش روشنایی روبهروست؛ در حالی که برای تکمیل و روشنایی آن اعتبار ۴۸۰ میلیارد تومانی اعلام شده و حتی تأمین ۵۰۰ لامپ نیز به مطالبه مسئولان تبدیل شده بود، بار دیگر خبر خاموشی سیستم روشنایی این تونل منتشر شده است.
تونل کبیرکوه روز ۱۲ آبان ۱۴۰۳ و پس از سالها انتظار مردم شهرستانهای آبدانان و درهشهر برای تسهیل تردد در این محور بازگشایی شد؛ پروژهای که قرار بود با حذف مسیرهای پرپیچوخم، ضمن کوتاهتر کردن مسیر، ایمنی تردد را نیز افزایش دهد. طول کل مسیر پروژه ۱۷.۵ کیلومتر است که حدود ۷.۲ کیلومتر آن را تونل تشکیل میدهد. اجرای این پروژه موجب حذف ۹۰ پیچ حادثهخیز شده و قرار بود علاوه بر کاهش حدود ۳۰ دقیقهای زمان سفر، افزایش ایمنی، کاهش مصرف سوخت و استهلاک خودرو و آسایش بیشتر مسافران را به دنبال داشته باشد.
در زمان بازگشایی اعلام شد تاکنون ۲۴۰۰ میلیارد تومان برای اجرای پروژه هزینه شده و برای تکمیل روشنایی، نصب جتفنها و انجام سایر امور عمرانی نیز به ۱۶۰۰ میلیارد تومان اعتبار دیگر نیاز است. با این حال، موضوع روشنایی که از الزامات مهم بهرهبرداری ایمن از تونل محسوب میشود، به مرور به یکی از مطالبات اصلی مردم و رانندگان این محور تبدیل شد.
۴۸۰ میلیارد تومان برای روشنایی؛ اعتبار به کجا رسید؟
۷ فروردین ۱۴۰۴، اسدالله چراغی، نماینده مردم حوزه جنوب ایلام در مجلس شورای اسلامی، از اختصاص ۴۸۰ میلیارد تومان برای تکمیل و روشنایی تونل کبیرکوه خبر داد.
وی با اشاره به اینکه این اعتبار در سال گذشته جذب شده است، خواستار پاسخگویی مسئولان مربوطه درباره وضعیت تکمیل روشنایی تونل و نحوه هزینهکرد اعتبار شد. با وجود این اعلام، مشکل روشنایی همچنان پابرجا ماند و چند ماه بعد بار دیگر این موضوع در اظهارات مسئولان مطرح شد.
۲۳ تیر ۱۴۰۴، نماینده حوزه انتخابیه دهلران در جلسهای با وزیر راه و شهرسازی، با انتقاد از وضعیت روشنایی تونل کبیرکوه گفت: چرا باید تأمین ۵۰۰ لامپ برای تونل کبیرکوه برای وزارت راه اینقدر سخت باشد؟ وی در همان زمان یک ماه فرصت داد تا مشکل برطرف شود؛ اما ادامه ماجرا نشان داد که مسئله روشنایی تنها به تأمین تعدادی لامپ خلاصه نمیشود.
وقتی روشنایی هم از مدار خارج میشود
۲۳ خرداد ۱۴۰۵، رسانهها از خاموشی سیستم روشنایی تونل کبیرکوه خبر داد؛ اتفاقی که نگرانی رانندگان و مسافران این مسیر را به همراه داشت. بر اساس این گزارش، هنگام بهرهبرداری از پروژه در آبان ۱۴۰۳، روشنایی تونل شماره ۷ که با طول ۴ هزار و ۷۶۵ متر طولانیترین بخش تونل محسوب میشود، تأمین شده بود؛ اما همین سیستم نیز بعدها از مدار خارج شد.
رامین عبداللهی معاون مهندسی ادارهکل راه و شهرسازی استان ایلام، علت خاموشی را نقص فنی در کابل اصلی ۲۰ کیلوولت و ترانس تونل ذکر کرد و گفت: رفع مشکل در دستور کار قرار گرفته و با همکاری اداره برق و سازنده پست کامپکت، پیشبینی میشود روشنایی تونل طی چند روز به مدار بازگردد. با این حال، برای رانندهای که در تونلی چند کیلومتری در حال تردد است، حتی خاموشی موقت نیز میتواند نگرانیآفرین باشد.
رانندگان چه میگویند؟
احمدیان یکی از رانندگان این محور، در گفتوگو با ایسنا با انتقاد از وضعیت روشنایی تونل اظهار کرد: ما رانندهها هر روز در جاده هستیم و تفاوت یک مسیر واقعاً ایمن با مسیری که فقط ساخته شده را بهخوبی احساس میکنیم. وقتی یک تونل چند کیلومتر طول دارد، روشنایی دیگر موضوعی فرعی نیست. خاموش بودن چراغها باعث میشود راننده با احتیاط بیشتری حرکت کند و اگر اتفاقی داخل تونل رخ دهد، شرایط میتواند خطرناک شود.
دارابی یکی دیگر از رانندگان عبوری، نیز به ایسنا گفت: مردم سالها منتظر ساخت تونل کبیرکوه بودند تا مسیر کوتاهتر و ایمنتر شود. انتظار داریم تجهیزات تونل نیز کامل و استاندارد باشد. اینکه هر چند وقت یکبار درباره تأمین لامپ یا رفع نقص روشنایی صحبت شود، برای مردم قابل قبول نیست. پروژهای با این میزان هزینه باید از نظر تجهیزات و ایمنی نیز به یک وضعیت پایدار رسیده باشد.
زینیوند، یکی از شهروندان درهشهری، نیز با اشاره به وعدههای مطرحشده درباره روشنایی تونل اظهار کرد: اگر اعتبار برای روشنایی اختصاص یافته و حتی تعداد چراغهای مورد نیاز هم مشخص شده است، مردم حق دارند بدانند مشکل دقیقاً کجاست. نمیشود هر بار وعده جدیدی داده شود و بعد دوباره همان مشکل تکرار شود. روشنایی تونل مستقیماً با جان مردم ارتباط دارد و باید جدیتر پیگیری شود.
مسئله فقط چند چراغ نیست
ماجرای روشنایی تونل کبیرکوه تنها به تأمین چند لامپ یا رفع یک نقص فنی محدود نمیشود. این موضوع نشان میدهد بهرهبرداری ایمن از پروژههای زیرساختی، علاوه بر ساخت، به نگهداری، تأمین تجهیزات، رفع نقص و اختصاص اعتبار مستمر نیز نیاز دارد. ساخت تونل پایان کار نیست؛ یک تونل باید روشن، تهویهشده، ایمن و آماده استفاده باشد و تجهیزات آن نیز بهصورت مستمر بررسی و نگهداری شوند. برای مردم، مهمتر از رقم اعتبارات اعلامشده این است که هنگام عبور از تونل، چراغها روشن باشند و بتوانند با اطمینان از مسیر عبور کنند.
نزدیک دو سال بعد؛ مردم پاسخ روشن میخواهند
تونل کبیرکوه در آبان ۱۴۰۳ با هدف افزایش ایمنی و کاهش خطرات مسیر بازگشایی شد و اکنون نزدیک به دو سال از آن زمان میگذرد. در این مدت از تکمیل روشنایی سخن گفته شد، اعتبار ۴۸۰ میلیارد تومانی اعلام شد، تأمین ۵۰۰ لامپ مورد مطالبه قرار گرفت و در نهایت خبر خاموشی سیستم روشنایی نیز منتشر شد. این روند نشان میدهد مسئله روشنایی هنوز از مرحله مطالبه عمومی عبور نکرده است.
مردم آبدانان و درهشهر حق دارند بدانند پروژهای که قرار بود ایمنی مسیر آنها را افزایش دهد، چرا پس از نزدیک به دو سال همچنان با مشکل یکی از مهمترین الزامات ایمنی، یعنی روشنایی پایدار، مواجه است. اکنون مطالبه اصلی نه وعدهای تازه، بلکه پاسخی شفاف، زمانبندی مشخص و تضمین برای پایداری روشنایی است؛ اینکه روشنایی کامل تونل کبیرکوه چه زمانی برقرار میشود، اعتبار اختصاصیافته چگونه هزینه شده و چه برنامهای برای جلوگیری از تکرار خاموشی وجود دارد. تونل کبیرکوه برای حذف خطرهای جادهای ساخته شد؛ نه اینکه تاریکی آن به نگرانی تازهای برای رانندگان تبدیل شود. مردم روشنایی پایدار و ایمنی همیشگی میخواهند.
انتهای پیام
