محمد صابریان در گفتوگو با با ایسنا با اشاره به لزوم انجام اصلاح در داخل، اظهار کرد: یک سال پیش بسیاری از افراد با این گزاره که اصلاح از داخل کشور مطلوبترین مسیر برای بهبود شرایط است، مخالفت میکردند، اما اکنون پس از مشاهده اتفاقات ۱۸ و ۱۹ دی که منجر به کشتهشدن تعداد زیادی از ایرانیان شد و همچنین جنگ تحمیلی که حدود ۶ ماه است کشور را درگیر کرده، بیش از پیش میتوان از این دیدگاه دفاع کرد.
وی افزود: اعتقاد به اینکه اصلاح از داخل کشور بهترین مسیر است، با ضرورت بازنگری و بازسازی اصلاحات در تضاد نیست، بلکه این موضوع را به یک اولویت میهندوستانه تبدیل میکند، زیرا اگر معتقد باشیم اصلاحات تنها راه موجود است، باید برای افزایش کارآمدی آن تلاش کنیم. بخش عمده ناامیدی اجتماعی نسبت به اصلاح، ناشی از عملکرد اصلاحطلبان در دهه ۹۰ و ناکامی آنها در به سرانجام رساندن اصلاحات بوده است.
نایبرئیس دوم جبهه اصلاحات خراسان رضوی با تأکید بر اینکه ایده اصلاح محدود به جریان اصلاحطلبی موجود نیست، اظهار کرد: اگر تمام نیروهای سیاسی که امروز آنها را به نام اصلاحطلبان میشناسیم از عرصه سیاسی حذف شوند، باز هم نیروهای دیگری برای پیگیری ایده اصلاح وجود خواهند داشت. اساساً ایده اصلاح ریشه در اراده و میل گروههای مهمی از طبقه متوسط جامعه ایرانی دارد و اگر اصلاحطلبان در نمایندگی این نیروها و گروهها ناکام باشند، دیگرانی در آینده این ایده را پیش خواهند برد.
صابریان در ادامه با اشاره به دلایل رویگردانی مردم از ایده اصلاح، بیان کرد: این ناکامی اصلاحطلبان بود که موجب رویگردانی مردم از ایده اصلاح شد و این ناکامی باید بهصورت جدی آسیبشناسی و بررسی شود. بخشی از این ناکامی ریشه در ماهیت جریان اصلاحطلبی دارد، بخشی به مختصات سیاسی جمهوری اسلامی در دوره پس از سال ۸۸ بازمیگردد و بخش دیگری نیز وابسته به شرایط و تحولات جهانی است. بازنگری و بازسازی جریان اصلاحات و تغییر گفتمانها، راهبردها و برنامهها میتواند اثر دو عامل بیرونی دیگر را کمرنگتر کند.
وی، یکی از مصادیق جدی این مسئله را نحوه انتصابات و انتخاب نیروها در دهه ۹۰ دانست و اضافه کرد: متأسفانه در دهه ۹۰ شاهد بودیم که پس از پیروزی اصلاحطلبان در بسیاری از نقاط، معیار وفاداری بیش از کارآمدی و پاکدستی مورد توجه قرار گرفت. در پیرامون برخی مدیران برجسته، شبکههایی از روابط دوستی، خانوادگی و حتی قومی شکل گرفت که فارغ از منافع عمومی، صرفاً در پی منافع فردی و گروهی خود بودند.
نایبرئیس دوم جبهه اصلاحات خراسان رضوی با اشاره به دلایل مخالفت جریانهای تندرو داخلی و خارجی با اصلاحات اظهار کرد: هم در مورد تندروهای داخل کشور و هم در مورد تندروهای خارج از کشور، علت اصلی این حملات مسئله منافع است. افراد زیادی در داخل کشور هستند که میدانند هر نوع اصلاح واقعی در سیاست داخلی یا خارجی، باعث کاهش میزان قدرت آنها میشود و به همین دلیل با هرگونه اصلاح مخالفت میکنند.
صابریان ادامه داد: در خارج از کشور نیز مسئله دقیقاً به همین شکل است؛ هر نوع اصلاحی که منجر به بهبود شرایط داخل ایران شود، کارایی تبلیغات و برنامههای سیاسی رسانهای آنها را کاهش میدهد و حتی میتواند به قطع منابع مالیشان منجر شود.
وی در پاسخ به این پرسش که آیا اصلاحطلبان امروز ابزار و توان کافی برای پیشبرد اصلاحات را در اختیار دارند، گفت: در برخی بخشها بله و در بخشهایی خیر. امروز بخش بزرگی از توان و اراده همه طرفداران ایده اصلاح بر بهبود کیفیت دولت و افزایش کارآمدی آن متمرکز شده است و در این مسیر ابزارهای مختلفی از مذاکره و لابی گرفته تا مقابله و فشار رسانهای وجود دارد. البته بخش دیگری از برنامه اصلاحی باید در سطح جامعه و از طریق سازماندهی گروههای مختلف نخبگانی دنبال شود که عموماً توسط اصلاحجویانی انجام میشود که وابستگی جریانی به اصلاحطلبان ندارند.
نایبرئیس دوم جبهه اصلاحات خراسان رضوی اضافه کرد: اصلاحطلبی و ایده اصلاح، محدود به تشکیلات و نیروهای سیاسی شناختهشده با این عنوان نیست و برای پیشبرد این ایده، هم اصلاح ساختارها و افزایش کارآمدی دولت و هم تقویت ظرفیتهای اجتماعی و نخبگانی ضروری است.
انتهای پیام
