ابراهیم وطنپرست در گفتوگو با ایسنا درباره عملکرد تیم ملی والیبال ایران در دیدار فینال قهرمانی آسیا مقابل ژاپن، اظهار کرد: قهرمانی آسیا برای ایران اهمیت زیادی داشت اول این که با شکست ژاپن بر بام آسیا میایستاد و هم این که جواز حضور در المپیک لسآنجلس را کسب میکرد. متاسفانه با وجود تلاش تمام بازیکنان به این مهم دست پیدا نکردیم. در روز خوبی که بازیکنان بازی را شروع کردند و از نظر روحی و روانی شرایط بسیار خوبی داشتند، متاسفانه یکی از مشکلاتی که سالهاست کارشناسان درباره آن صحبت میکنند و هنوز به شکل کامل برطرف نشده و در بازی مقابل ژاپن نیز این ضعف خود را نشان داد، دریافت اول است. اگر دریافت ما کیفیت بالاتری داشت، پاسور میتوانست تنوع بیشتری در حملات ایجاد کند و دفاع ژاپن را بیشتر تحت فشار قرار دهد.
وی اظهار کرد: ایران شروع خوبی در فینال داشت و حتی ژاپن نیز در شرایطی که انتظار میرفت بهترین عملکرد خود را ارائه دهد، قرار نداشت. حتی بازیکن شاخص این تیم نیز در شرایط ایدهآل همیشگی خود نبود، اما متأسفانه نتوانستیم از این فرصت استفاده کنیم و بازی را واگذار کردیم.
این پیشکسوت والیبال در پاسخ به این پرسش که آیا ایران توان شکست ژاپن را دارد یا خیر؟ تصریح کرد: اگر آنالیزی از بازی ایران و ژاپن در فینال قهرمانی آسیا داشته باشیم میبینیم که ما توانایی شکست این تیم را داریم اما در ساختار پایه چند مشکل اساسی داریم که باید اصلاح شود. در بازی فینال بازیکنان در دفاع روی تور و به ویژه دفاع کناری عملکرد بسیار خوبی داشتند و از نظر آماری نیز در دفاع روی تور بالاتر از ژاپن بودیم اما متاسفانه به اندازه تعداد انگشتان دست حمله سرعتی نداشتیم. از سوی دیگر ژاپنیها به نقاط ضعف ما اشراف پیدا کرده بودند و با حضور مربیان باتجربه خود ضعفهای تیم ما را آنالیز میکردند.
وطن پرست خاطرنشان کرد: اگر بخواهیم از ژاپن عبور کنیم و قهرمان آسیا شویم باید روی نقاط ضعف خود کار کنیم. در این دیدار تیم از نظر روحی و روانی برای یک بازی فینال و قهرمانی آماده شده بود اما متاسفانه بلد نبودیم که در پوئن های حساس چگونه عمل کنیم به طوری که در ست دوم و سوم با اختلاف ۲ امتیاز باختیم و نتواتستیم تمام کننده باشیم.
او افزود: ژاپنیها وارد سیستمی شده که یکدیگر را به خوبی پوشش می دهند و بازی منسجم و هماهنگی دارند و مثل یک تیم حرفهای بازی میکنند و از نظر روحی و روانی نیز بسیار خوب هستند. به طوری که اگر یک بازیکن در یک مسابقه عملکرد خوبی نداشته باشد، سایر بازیکنان و حتی پاسور تلاش می کردند او را وارد جریان بازی کنند و روحیهاش را بالا ببرند. این موضوع نشان میدهد ژاپن به یک سیستم تیمی منسجم رسیده است. البته ایران هم بازی بسیار خوبی را برابر ژاپن ارائه داد به طوری که حاجیپور هم در دفاع و هم در حمله مؤثر بودند. عیسی ناصری نیز عملکرد خوبی داشت، اما در کل تنوع حملات و پاسهای سرعتی نداشتیم و در بعضی نقاط ضعف داشتیم که باید مرتفع شود.
وطن پرست در پاسخ به این پرسش که برخی مدعی هستند ما با مربی ایرانی هم میتوانستیم به این نتیجه دست پیدا کنیم، نظر شما راجع به عملکرد پیاتزا چیست؟ تصریح کرد: الان بحث اصلی روی مربی ایرانی یا خارجی نیست. قبل از پیاتزا مربیان ایرانی بودند و در ارومیه ۳ سال پیش در قهرمانی جام ملتهای آسیا با مربی ایرانی به ژاپن ۳ بر صفر باختیم. هر مربی که هدایت تیم ملی را برعهده میگیرد باید بتواند یک سیستم مشخص و حرفهای ایجاد کند. این کار سادهای نیست و نیاز به برنامهریزی و تلاش مداوم دارد. ما ۸ سال پیش ژاپن را به راحتی شکست می دادیم اما با کار مداوم، با برنامهریزی منسجم و با جذب مربیان با دانش توانستند عملکرد فنی خود را بهبود ببخشند و تیمی بسازند که در لیگ ملتها ۱۲ بازی در مرحله مقدماتی بدون باخت انجام دادند. البته نباید ناامید شد و باید مسیرمان را همانند ژاپن پیدا کنیم حال این که مربی داخلی باشد یا خارجی.
او در پایان در پاسخ به این سوال که با توجه به پایین بودن رنج سنی بازیکنان، فکر میکنید چند سال طول بکشد تا تیم ملی به پختگی لازم دست پیدا کند و سطح والیبال ایران به حدی برسد که شانس راهیابی به المپیک را داشته باشد، گفت: مسیر کسب سهمیه المپیک بسیار سخت است، اما غیرممکن نیست. طبق مسیر پیشبینیشده، تعدادی از سهمیهها از طریق مسابقات قهرمانی جهان و تعدادی نیز از مسیر رنکینگ تعیین میشود و برای قرار گرفتن در جمع تیمهای راهیافته به المپیک باید در سطح بسیار بالایی قرار داشته باشیم. البته حالا که تیم ملی ایران جوان است و آینده دارد، باید با این تیم کار شود تا ضعفهای آن برطرف شود و واقعبین باشیم. در حال حاضر از نظر ساختاری، فنی و ذهنی با ژاپن فاصله داریم و این فاصله با کار مستمر کاهش پیدا میکند. ژاپنیها حتی در پوئنهای حساس نشاط و انگیزه بالا داشتند و اصلا نگران باخت نبودند، برعکس بازیکنان ما در پوئنهای حساس سریع عصبانی میشدند و انگیزه خود را از دست میدادند چون بار روانی روی آنها زیاد بود. به هر صورت مسیر کسب جواز حضور در المپیک برای ایران دشوار است.
انتهای پیام
