به گزارش ایسنا، سوریه در دوره اخیر شاهد یک کارزار امنیتی بوده که طی آن شماری از افسران ارتش پیشین سوریه که مسئولیت بهرهبرداری از سامانههای پدافند هوایی مانند «سام»، «پانتسیر» و «بوک» را بر عهده داشتند، بازداشت شدهاند. این سامانهها طی سالهای جنگ داخلی سوریه در مقابله با حملات رژیم صهیونیستی نقش داشتند. همچنین پیگرد افسران پیشینی که در مراکز مطالعات دفاعی مرتبط با توسعه تسلیحات موشکی سوریه فعالیت میکردند، در دستور کار قرار گرفته است. این کارزار به شکلی قابل توجه همزمان با تحرکات و دیدارهای منطقهای دولت انتقالی سوریه، بهویژه با رژیم صهیونیستی انجام شده و پرسشهایی را درباره پیشینه برخی اقدامات اخیر مطرح کرده است.
منابع افزودند که در میان بازداشتشدگان، افسرانی حضور دارند که مسئولیتهای حساسی در زمینه پژوهشهای علمی موشکی و توسعه آن بر عهده داشتند و نام آنها در تأسیسات علمیای وجود داشت که نیروهای صهیونیست در عملیات مشهور فرود در مصیاف در حومه حماه در سال ۲۰۲۴ به آنها یورش بردند.
همچنین طی دو ماه گذشته، شماری از نیروهای سامانه «پانتسیر» که در فرودگاه المزه مستقر بودند و بهطور مستقیم مسئول سرنگونی یک جنگنده متعلق به رژیم صهیونیستی در فوریه ۲۰۱۸ بودند، بازداشت شدهاند. تصاویر بازداشتشدگان پدافند هوایی سوریه، برخلاف افسران خلبانی که در دوره گذشته بازداشت شدهاند، از سوی وزارت کشور منتشر نشده است.
منابع تأکید کردند که روند بازداشتهای مرتبط با تمامی یگانهای نیروی هوایی و پدافند هوایی پس از دیدار اسعد الشیبانی، وزیر امور خارجه سوریه، با رومن گوفمان، رئیس موساد رژیم صهیونیستی در اردن افزایش یافته است؛ هرچند دلایل آن مشخص نیست.
بر اساس برخی گمانهزنیها، این موضوع ممکن است به نگرانی رژیم صهیونیستی از بهرهگیری طرفهای مخالف این رژیم از این افسران و نیروها و همچنین احتمال استفاده ارتش دولت موقت سوریه از آنان برای بازسازی توانمندیهای پدافند هوایی که پس از رفتن بشار اسد از بین رفته است، مربوط باشد.
پروندههای راداری سوریه نیز به اراضی اشغالی منتقل شده است
این بازداشتها با توجه به ماهیت اطلاعات مرتبط با سامانههای پدافند هوایی و رادار سوریه که طی سالهای جنگ مورد توجه رژیم صهیونیستی بودهاند، اهمیت بیشتری پیدا میکند. در سالهای ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲، ساختار اطلاعاتی نظام سوریه هنوز از هم نپاشیده یا به شکل گسترده دچار فروپاشی نشده بود؛ از این رو این رژیم برای کسب اطلاعات درباره طرف سوری، چه در زمینه عملکرد نیروهای پیاده، مهندسی، زرهی و چه نیروی هوایی، به روشهای سنتی متکی بود.
پروندههای کاغذی و نقشههای نظامی از جمله منابعی بودند که میتوانستند برای دستیابی به این اطلاعات مورد استفاده قرار بگیرند؛ در شرایطی که فناوری و هوش مصنوعی هنوز به سطح کنونی نرسیده بود که امکان دستیابی به چنین اطلاعاتی را از طریق ابزارهای موجود فراهم کند. علاوهبر این، نیروهای مخالف مسلح در آن زمان کنترل مناطق گستردهای در جنوب سوریه را در اختیار نداشتند.
در همین چارچوب، نام یک افسر مهندس با حروف اختصاری «ع.ر» مطرح شده است که پیشتر بهعنوان سخنگوی یکی از تشکلهای مخالف حکومت بشار اسد در جنوب سوریه فعالیت میکرد. بر اساس اطلاعات منتشرشده، وی مسئولیت انتقال پروندههای نقشهها و تمامی امور مرتبط با سامانههای راداری به داخل اراضی اشغالی را بر عهده داشته است. درباره این افسر همچنین ظن و گمانهایی درباره برگزاری نشستهایی با طرف اسرائیلی در سال ۲۰۱۷ برای ازسرگیری روند مذاکرات صلح مطرح شد، اما وی پس از آن با انتشار مطالبی در شبکههای اجتماعی، این اطلاعات را تکذیب کرد.
این رویدادها حساسیت پروندههای مرتبط با سامانههای پدافند هوایی و راداری را برجسته میکند و نام افسران و نیروهایی را که در این یگانها فعالیت داشتهاند، بهویژه در سایه بازداشتهای اخیر شماری از آنان، در کانون توجه قرار میدهد؛ موضوعی که همزمان پرسشهایی درباره دلایل و پیشینه این بازداشتها مطرح کرده است.
انتهای پیام
