حسین مسرت در گفتوگو با ایسنا، یکی از چهرههای سرشناس یزدی حوزه باستانشناسی در ایران را «فرهاد سام آبادانی شریفآباد» نام برد و در رابطهاش گفت: فرهاد در تاریخ سوم امرداد ۱۳۰۰ در یک خانواده زرتشتی در روستای شریفآباد اردکان چشم به دنیا گشود.
وی افزود: فرهاد سام دوران تحصیل خود را در دبستان کهن جمشیدی شریفآباد و دبیرستان کیخسروی یزد گذراند ولی به دلیل بروز جنگ جهانگیر دوم و پیامدهای سختی و تنگی روزگار و اشغال بخشهایی از میهن از سوی بیگانگان از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۲۴ از ادامه تحصیل بازماند.
مسرت گفت: آبادانی سپس راهی تهران شد و در خرداد ۱۳۲۶ در رشته باستان شناسی دانشکده باستانشناسی، دانشنامه کارشناسی گرفت و در ادامه در سال ۱۳۲۸ در رشته زبان و ادبیّات فارسی نیز از دانشگاه تهران، دانشنامه کارشناسی دریافت کرد.
وی ادامه داد: آبادانی به مدت دو سال در دبیرستانهای ادیب، بدر و مروی تهران تدریس کرد و سپس برای ادامه تحصیل راهی دانشگاه بمبئی در هندوستان شد و در رشته دین شناسی و زبانهای باستانی به تحصیل پرداخت و موفق به گرفتن کارشناسی در رشته زبان «اوستایی و پهلوی» از دانشگاه بمبئی شد و در ادامه نیز در ۱۳۳۲ رتبه نخست کارشناسی ارشد را در رشتۀ ادبیّات و فرهنگ و تمدّن و فلسفه و زبان های ایران باستان به دست آورد و از همین رو به دریافت نشان طلا از آن دانشگاه نائل شد.
این محقق و پژوهشگر یزدی خاطرنشان کرد: آبادانی پس از ۱۰ سال پژوهش و بررسی در کنار استادانی نامآوری چون دکتر تاراپور والا، در سال ۱۳۳۷به ایران بازگشت و تا سال ۱۳۴۰ در اداره باستان شناسی تهران (در موزۀ ایران باستان) به کار مشغول شد و با همکاری پیوسته با یک هیئت علمی باستان شناس مؤسسۀ شرقی دانشگاه شیکاگوی آمریکا پس از دو سال کاوش در بیابان های کرمانشاه، ابزارهای سنگی زیادی را از خاک بیرون آورد که پیشینۀ دورۀ تاریخی سرزمین ایران را تا روزگار پیشسنگی رساند.
وی افزود: به دلیل زبردستی و کاردانی که در باستان شناسی به دست آورده بود، مدیران دانشگاه اصفهان در سال ۱۳۴۰ راغب شدند که آبادانی را به دانشگاه اصفهان دعوت کنند تا به عنوان دانشیار در دانشکدۀ ادبیّات فارسی شروع به تدریس کند.
وی با اشاره به پیمودن پله به پله گامهای موفقیت توسط آبادانی و رسیدنش به مرتبه استادی در سال ۱۳۴۹، ادامه داد: او سالها رئیس گروه آموزشی زبان شناسی و زبان های باستانی بود و با سمت استاد در دانشکده ادبیّات آن دانشگاه به تدریس زبانهای پهلوی، اوستایی و ادبیّات ارمنی پرداخت و تا پایان عمر در این زمینه مشغول خدمت بود.
مسرت عنوان کرد: آبادانی در کنار فعالیتهای علمی خود در امور اجتماعی، رفاهی و فرهنگی نیز به همراه گروهی از همکیشان خود دست به کار بنیانگذاری انجمن زرتشتیان اصفهان شد و تا پایان عمر ریاست آن را بر عهده داشت و خدمات به یاد ماندنی از خود به یادگار گذاشت.
نویسنده مجلد «یزد، یادگار تاریخ» با بیان این که از آبادانی بیش از ۱۰۰ گفتار علمی و پژوهشی در زمینههای گوناگون آیین زرتشت، فرهنگ ایران پیش از اسلام، تاریخ ایران باستان، نقد کتاب در نشریاتی همچون آینده، انجمن فرهنگ ایران باستان، اندیشه ما، ایران لیک و ایندو ایرانیکا و غیره به چاپ رسیده است، گفت: او چندین سال در رادیو اصفهان درباره دین، فرهنگ و تمدّن ایران باستان سخنرانی کرد که در روزنامه های بومی اصفهان به چاپ رسید.
وی ابراز کرد: دکتر آبادانی در مقام استاد و نماینده هیات علمی دانشگاه اصفهان، در بیشتر همایشها و سمینارهای ایرانشناسی و علمی گوناگون در درون و بیرون از ایران حضوری کارا و سودمند داشت و سخنرانی میکرد.
مسرت در پایان اظهار کرد: سرانجام این دانشمند فرزانه، زبان شناس، مترجم، مصحح، پژوهشگر و استاد دانشگاه در یکم فروردین ۱۳۵۹ در میان بهت همکارانش بر اثر سکته قلبی در سن ۵۹ سالگی در اصفهان درگذشت و در آرامگاه زرتشتیان آن شهر آرمید.
انتهای پیام
