حسین مسرت، پژوهشگر و نویسنده تاریخ عامه یزد در گفتوگو با ایسنا ضمن بررسی ابعاد زندگی علمی و فرهنگی این عالم ربانی، تصریح کرد: آیتالله حاج شیخ محمود فرساد اردکانی در شب دوم صفر سال ۱۳۰۹ هجری قمری در خانوادهای شهره به علم، فقاهت و پرهیزگاری چشم به جهان گشود.
وی با بیان این که او در صحرای عدن و در مسیر سفر حج متولد شد، افزود: پدرش، حاج شیخ علیاصغر مجدالعلماء اردکانی از اساتید علوم مقدماتی آیتالله حاج شیخ عبدالکریم حایری یزدی و صاحب کتاب «هدیة المهدویه» بود و جدش، حاج بابا قزوینی یزدی، نویسندگی کتاب «محضر الشهود فی ردّ الیهود» را در کارنامه داشت.
مسرت ادامه داد: فرساد بخشی از علوم مقدماتی را در یزد فرا گرفت و سپس در ۱۵ سالگی برای بهرهگیری از علوم دینی راهی حوزه علمیه اصفهان شد. وی در این شهر، مقدمات را نزد آیتالله آقا شیخ علی مدرس یزدی اصفهانی، اصول فقه را از محضر حاج شیخ عبدالکریم گزی و مدتی نیز نزد حاج شیخ محمدصادق اصفهانی آموخت.
وی خاطرنشان کرد: این عالم فرزانه در سال ۱۲۹۳ شمسی برای تکمیل آموختههای خود به دارالعلم نجف هجرت کرد و طی شش سال اقامت در این شهر، از درس آیات عظام آخوند محمدکاظم خراسانی، سید محمدکاظم طباطبایی یزدی، سید ابوالحسن اصفهانی و شریعت اصفهانی بهرهمند شد.
وی با بیان این که آیت الله فرساد پس از تشرف به مکه در سال ۱۲۹۸، به یزد بازگشت و پس از دو سال اقامت در این شهر، در سال ۱۳۰۰ راهی قم شد، گفت: او در دوران حضور در قم، ضمن ادامه تحصیل، به تدریس در حوزه علمیه این شهر پرداخت و مورد عنایت ویژه حاج شیخ عبدالکریم حایری قرار گرفت و در نهایت نیز موفق به کسب رتبه اجتهاد از آیتالله اصفهانی شد.
نویسنده کتاب «یزد، یادگار تاریخ» خاطرنشان کرد: آیت الله فرساد با وجود جایگاه علمی برجسته و استقبال فضلای حوزه قم از درس او، به دلیل بیماری و درگذشت پدرش در سال ۱۳۰۵، ناچار به بازگشت به زادگاهش اردکان شد و پس از توقفی چندساله، شهر یزد را مسکن همیشگی خود قرار داد و به تدریس پرداخت.
وی یکی از اقدامات ماندگار این استاد حوزه را بنیانگذاری انجمن ادبی یزد در سال ۱۳۱۵ خواند و گفت: او به همراه چهرههایی چون حاج سید علیمحمد وزیری، افصحزاده، عبدالحسین آیتی و دیگران، موفق شد جلسات این انجمن که محفلی پرشور برای بهرهمندی شعرا و ادبای یزد و دیگر شهرها بود را تا سال ۱۳۲۷ بهطور مرتب در خانه شخصی خود واقع در کوی گازرگاه برگزار کند.
مسرت تاکید کرد: آیتالله فرساد علاوه بر مهارت در فقه، اصول و حکمت، از طبعی لطیف و ذوقی سلیم برخوردار بود و نمونه اشعار او که در تذکرهها و مجموعههای گوناگون درج شده، نشانگر تسلط وی بر فنون ادبی و شاعری است.
وی گفت: این عالم فرزانه که زندگینامهاش به قلم محمد کاظمینی به چاپ رسیده است، در کنار فعالیتهای علمی و ادبی، پس از تأسیس دفاتر اسناد رسمی، ریاست یکی از این دفاتر را نیز تا پایان عمر بر عهده داشت.
مسرت در پایان اظهار کرد: سرانجام این روحانی سخنور در هشتم مرداد سال ۱۳۴۲ در ۷۶ سالگی دیده از جهان فروبست و بنا به وصیتش در گورستان کهن یزد، معروف به «جوی هُرهُر» به خاک سپرده شد.
انتهای پیام
