سید سعید حسینیزاده آرانی در گفتوگو با ایسنا، به مناسبت روز جهانی سالمندان با اشاره به اهمیت توجه اجتماعی به این دوره از زندگی بیان کرد: سالمندی نباید صرفاً بهعنوان دورهای از کاهش توان جسمی یا افزایش نیاز به مراقبت دیده شود، بلکه بخشی طبیعی از چرخه زندگی است که کیفیت آن تا حد زیادی به شرایط خانوادگی، اقتصادی، فرهنگی و میزان حضور فرد در جامعه وابسته است.
وی افزود: از این منظر، توجه به سالمندان تنها یک موضوع فردی و خانوادگی نیست و ابعاد گسترده اجتماعی دارد.
وی خاطرنشان کرد: یکی از مهمترین نیازهای سالمندان، حفظ احساس تعلق، استقلال و مفید بودن است. اگر فرد سالمند از شبکههای خانوادگی و اجتماعی فاصله بگیرد یا نقشهای اجتماعی او بهتدریج حذف شود، احتمال تجربه انزوا و کاهش کیفیت زندگی افزایش مییابد.
این استاد دانشگاه اضافه کرد: خانواده، محله، نهادهای اجتماعی و فضاهای عمومی میتوانند با فراهم کردن زمینه ارتباط، گفتوگو و مشارکت، نقش مهمی در حفظ پیوند سالمندان با جامعه ایفا کنند.
حسینیزاده آرانی تأکید کرد: جامعه برای مواجهه مناسب با روند افزایش جمعیت سالمند، نیازمند نگاهی فراتر از ارائه خدمات حمایتی است. مناسبسازی محیطهای شهری، دسترسی آسانتر به خدمات، تقویت برنامههای فرهنگی و اجتماعی، ایجاد فرصتهای حضور و مشارکت و توجه به امنیت اقتصادی سالمندان، از جمله مؤلفههایی است که میتواند به شکلگیری «سالمندی فعال» کمک کند. در چنین رویکردی، سالمند صرفاً دریافتکننده حمایت نیست، بلکه همچنان میتواند حامل تجربه، دانش و سرمایه اجتماعی باشد.
وی در ادامه تصریح کرد: کیفیت سالمندی در هر جامعه نتیجه مجموعهای از عوامل بههمپیوسته است و نمیتوان آن را فقط به وضعیت جسمی افراد تقلیل داد. تقویت روابط بیننسلی، حمایت از خانوادهها، گسترش امکان مشارکت اجتماعی و طراحی سیاستهایی متناسب با نیازهای واقعی سالمندان میتواند زمینهای فراهم کند که افراد در سالهای سالمندی نیز از حضور معنادار، استقلال نسبی و ارتباط مستمر با جامعه برخوردار باشند.
انتهای پیام
