چهارشنبه ۸ مهر ۱۴۰۵ | ۰۹:۰۷
منبع: نمایندگی همدان
درگزین؛ ظرفیت ۳۰۰۰ خیاطی که هنوز به یک برند تبدیل نشده است

درگزین؛ ظرفیت ۳۰۰۰ خیاطی که هنوز به یک برند تبدیل نشده است

همدان (ایسنا) - درگزین با برخورداری از ظرفیت قابل توجه خیاطان و دوزندگان، سفارش‌های پوشاکی را تولید می‌کند که بخشی از آنها راهی تهران می‌شوند و پس از درج برند، دوباره به بازار بازمی‌گردند؛ حالا مسئولان شهرستان از تلاش برای تشکیل خوشه صنعتی، ایجاد تعاونی و راه‌اندازی نمایشگاه دائمی می‌گویند تا این ظرفیت پراکنده را به یک زنجیره منسجم تولید و فروش تبدیل کنند.

درگزین شاید در نگاه نخست نامی شناخته‌شده در صنعت پوشاک کشور نباشد، اما در پسِ کارگاه‌ها و حتی خانه‌های این شهرستان، ظرفیتی شکل گرفته که به گفته مسئولان، بیش از ۳۰۰۰ خیاط و دوزنده را دربرمی‌گیرد؛ ظرفیتی که سال‌هاست بخشی از سفارش‌های بازار پوشاک را تولید می‌کند اما هنوز نتوانسته سهم متناسبی از ارزش افزوده محصول نهایی، برند و بازار فروش را به نام خود ثبت کند.

مسئله اصلی درگزین اکنون صرفاً افزایش تعداد تولیدکنندگان نیست؛ بلکه چگونگی تبدیل این نیروی انسانی و مهارت انباشته به یک زنجیره اقتصادی منسجم است؛ زنجیره‌ای که از تأمین مواد اولیه و آموزش آغاز شود، به تولید برسد و در نهایت با برند، فروش و بازار مستقیم به مصرف‌کننده متصل شود.

۳۰۰۰ خیاط؛ ظرفیتی فراتر از یک آمار

فرماندار درگزین با اشاره به فعالیت بیش از ۳۰۰۰ خیاط و دوزنده ماهر و حرفه‌ای در این شهرستان، این ظرفیت را یکی از زمینه‌های مهم توسعه اقتصادی و اشتغال‌زایی دانست.

محمد سلطانی ابراهیمیان در گفت‌وگو با ایسنا، اظهار کرد: بیش از ۳۰۰۰ نفر خیاط و دوزنده ماهر و حرفه‌ای در شهرستان درگزین مشغول فعالیت هستند و حتی ممکن است تعداد واقعی فعالان این عرصه بیش از این میزان باشد، چرا که افراد مبتدی در این آمار لحاظ نشده‌اند.

وی با بیان اینکه این ظرفیت می‌تواند مبنایی برای توسعه یک صنعت بومی در شهرستان باشد، افزود: ایجاد خوشه صنعتی خیاطان می‌تواند به ایجاد اشتغال پایدار، حمایت از تولید، ساماندهی ظرفیت‌های موجود و توسعه زنجیره تولید و فروش محصولات کمک کند.

سلطانی ابراهیمیان تأکید کرد: حمایت از فعالان این حوزه نباید صرفاً در پرداخت تسهیلات خلاصه شود، بلکه شناسایی ظرفیت‌ها، تأمین مالی، ایجاد اشتغال، توسعه تولید، بازارسازی و فروش محصولات باید در کنار یکدیگر دنبال شود.

تولید در درگزین، برند در تهران

فرماندار درگزین گفت: در حال حاضر بسیاری از تولیدات شهرستان پس از دوخت و تولید به مرکز کشور، به‌ویژه تهران، ارسال می‌شود و در آنجا با برندگذاری مجدد به بازار بازمی‌گردد؛ در حالی که بخش مهمی از فرآیند تولید این محصولات در خود شهرستان انجام شده است.

وی افزود: فعالان این حوزه در زمینه‌های مختلفی از جمله تولید پوشاک کودک، لباس‌های برند، محصولات چرمی، شلوار، کاپشن و انواع پوشاک فعالیت دارند و برخی تولیدکنندگان نیز مشتریان خاص و بازار مشخص خود را دارند.

فرماندار درگزین ایجاد خوشه صنعتی خیاطان را یکی از برنامه‌های مهم شهرستان عنوان کرد و گفت: برای شکل‌گیری این خوشه، همکاری میان دستگاه‌های دولتی و فعالان حوزه خیاطی ضروری است.

سلطانی ابراهیمیان افزود: اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی، اداره صنعت، معدن و تجارت و شرکت شهرک‌های صنعتی با پیگیری فرمانداری آمادگی دارند در کنار فعالان این حوزه برای ثبت خوشه صنعتی خیاطان شهرستان اقدام کنند.

وی ایجاد این خوشه را زمینه‌ای برای معرفی درگزین به عنوان یکی از قطب‌های تولید پوشاک در سطح استان و کشور دانست.

سلطانی ابراهیمیان با اشاره به ضرورت ارتقای مهارت‌ها گفت: موضوع آموزش و به‌روزرسانی مهارت فعالان این حوزه از طریق شرکت شهرک‌های صنعتی پیگیری می‌شود و قرار است کارگاه‌های آموزشی مرتبط نیز برگزار شود.

وی تأکید کرد: بخش عمده تولیدکنندگان و خیاطان فعال شهرستان از مهارت لازم برخوردارند و بسیاری از آنها به‌روز هستند و تولیداتشان نیز در سطح محصولات برند انجام می‌شود، اما برگزاری دوره‌های آموزشی می‌تواند به ارتقای بیشتر توانمندی‌ها کمک کند.

فرماندار درگزین همچنین اظهار کرد: به دنبال ایجاد یک نمایشگاه دائمی در حوزه پوشاک هستیم تا محصولات تولیدکنندگان در معرض دید قرار گیرد و ظرفیت شهرستان بهتر معرفی شود.

درگزین؛ ظرفیت ۳۰۰۰ خیاطی که هنوز به یک برند تبدیل نشده است

سلطانی ابراهیمیان گفت: در صورت تحقق این برنامه، تولیدکنندگان علاوه بر امکان معرفی مستقیم محصولات، می‌توانند ارتباط نزدیک‌تری با خریداران و بازار برقرار کنند؛ موضوعی که در کنار برندسازی، می‌تواند به افزایش سهم تولیدکننده از ارزش نهایی محصول کمک کند.

سلطانی ابراهیمیان با اشاره به ضرورت ارتقای مهارت‌ها گفت: موضوع آموزش و به‌روزرسانی مهارت فعالان این حوزه از طریق شرکت شهرک‌های صنعتی پیگیری می‌شود و قرار است کارگاه‌های آموزشی مرتبط نیز برگزار شود.

وی تأکید کرد: بخش عمده تولیدکنندگان و خیاطان فعال شهرستان از مهارت لازم برخوردارند و بسیاری از آنها به‌روز هستند و تولیداتشان نیز در سطح محصولات برند انجام می‌شود، اما برگزاری دوره‌های آموزشی می‌تواند به ارتقای بیشتر توانمندی‌ها کمک کند.

وقتی تولیدکننده هست اما برند شهرستانی نیست

مدیر اداره صنعت، معدن و تجارت شهرستان درگزین نیز با تأیید ظرفیت بالای این شهرستان در حوزه خیاطی، از شناسایی حدود ۳۰۰۰ خیاط خبر داد و گفت: تعداد واقعی فعالان این حوزه قطعاً بیش از این میزان است و بسیاری از افراد در منازل خود به خیاطی و تولید پوشاک اشتغال دارند.

مهدی قراگوزلو در گفت‌وگو با ایسنا، اظهار کرد: از میان خیاطان شناسایی‌شده، ۱۰۰ نفر برای دریافت مجوز مشاغل خانگی و ۱۵۰ نفر نیز برای دریافت مجوز صنفی اقدام کرده‌اند.

وی با اشاره به کیفیت تولیدات خیاطان شهرستان، افزود: خیاطان درگزین از نظر مهارت و کیفیت دوخت در سطح بالایی قرار دارند و بسیاری از سفارش‌هایی که برای تهران انجام می‌شود، در درگزین تولید شده و سپس برای درج لیبل و عرضه به تهران ارسال می‌شود.

قراگوزلو ادامه داد: عمده تولیدات خیاطان شهرستان شامل پوشاک زنانه، مردانه و بچگانه است و این ظرفیت در صورت ساماندهی می‌تواند زمینه شکل‌گیری یک برند مشخص برای درگزین را فراهم کند.

پرداخت ۴ میلیارد تومان تسهیلات مشاغل خانگی به خیاطان درگزینی در سال گذشته

مدیر اداره صنعت، معدن و تجارت درگزین با اشاره به حمایت‌های مالی انجام‌شده از خیاطان شهرستان گفت: سال گذشته بیش از چهار میلیارد تومان تسهیلات در قالب مشاغل خانگی و یک میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان در قالب تبصره ۱۸ به خیاطان شهرستان پرداخت شده است.

وی افزود: امسال نیز نزدیک به پنج میلیارد تومان برای پرداخت تسهیلات مشاغل خانگی با نرخ چهار درصد به متقاضیان معرفی شده و با توجه به شناور بودن سهمیه، پیش‌بینی می‌شود میزان پرداختی تا پایان سال بیش از ۱۰۰ درصد سهمیه اعلامی محقق شود.

قراگوزلو در عین حال مهم‌ترین مشکل خیاطان را تأمین مالی و سرمایه در گردش دانست و گفت: تسهیلات تبصره ۱۸ با نرخ سود ۲۰ تا ۲۳ درصد برای بسیاری از تولیدکنندگان صرفه اقتصادی چندانی ندارد.

وی معتقد است برای توسعه این صنعت، صرفاً ارائه وام کافی نیست و باید تسهیلات با مبالغ بالاتر و نرخ سود پایین‌تر در اختیار تولیدکنندگان قرار گیرد تا بتواند گره واقعی سرمایه در گردش آنها را باز کند.

قراگوزلو با اشاره به وجود سه متقاضی تسهیلات در حوزه خیاطی در شهرستان گفت: اعتبار این متقاضیان هنوز تأمین نشده و منتظر تأمین اعتبار لازم برای پرداخت مبالغ درخواستی هستیم.

وی با اشاره به پیگیری‌های انجام‌شده برای ایجاد خوشه صنعتی خیاطان درگزین گفت: در حال حاضر چنین خوشه‌ای در شهرستان وجود ندارد اما امیدواریم با حمایت فرمانداری و اداره‌کل صمت استان، خوشه صنعتی درگزین نیز مانند خوشه صنعتی کردآباد کبودراهنگ راه‌اندازی شود.

تعاونی؛ حلقه‌ای برای حل چند مشکل هم‌زمان

قراگوزلو گفت: پیگیر تشکیل یک تعاونی تأمین نیاز با مشارکت خیاطان ماهر شهرستان هستیم تا از این طریق بتوان بخشی از مشکلات مربوط به تأمین مواد اولیه، سرمایه در گردش و دریافت تسهیلات را برطرف کرد.

وی افزود: این تعاونی می‌تواند در کنار تأمین نیازهای تولیدکنندگان، زمینه برندسازی محصولات خیاطان درگزین را نیز فراهم کند تا تولیدات شهرستان با نام و هویت مشخص خود به بازار معرفی شوند.

فرصت درگزین؛ تبدیل «تولید برای دیگران» به «تولید با نام خود»

به گزارش ایسنا، آنچه از مجموعه اظهارات مسئولان شهرستان برمی‌آید، درگزین برای تبدیل‌شدن به یک قطب پوشاک، بیش از آن که نیازمند اثبات توان تولید خود باشد، نیازمند تکمیل حلقه‌های مفقوده این زنجیره است.

وجود بیش از ۳۰۰۰ خیاط و دوزنده، تولید انواع پوشاک، دریافت سفارش از بازار تهران، برخورداری از نیروی ماهر و اختصاص تسهیلات برای توسعه مشاغل خانگی، بخشی از ظرفیت موجود است؛ اما ادامه این روند بدون ایجاد برند، بازار مستقل، سرمایه در گردش مناسب و ساختار منسجم می‌تواند موجب شود بخش عمده ارزش افزوده همچنان خارج از شهرستان شکل بگیرد.

از سوی دیگر، ایجاد خوشه صنعتی و تعاونی تأمین نیاز، در صورت اجرای واقعی و مشارکت خود تولیدکنندگان، می‌تواند این ظرفیت پراکنده را به یک زنجیره تولید تبدیل کند؛ زنجیره‌ای که در آن تولید، تأمین مواد اولیه، آموزش، برند، بازاریابی و فروش در ارتباط با یکدیگر قرار گیرند.

در این میان، تفاوت مهم میان «تعداد بالای خیاطان» و «صنعت پوشاک» نیز باید مورد توجه قرار گیرد؛ صنعت زمانی شکل می‌گیرد که تولیدکننده صرفاً سفارش‌گیر نباشد و بتواند از مرحله تولید تا عرضه و برندینگ، سهم بیشتری از زنجیره ارزش را در اختیار داشته باشد.

درگزین اکنون این ظرفیت را در اختیار دارد؛ چالش اصلی، تبدیل این ظرفیت انسانی و مهارتی به یک ساختار اقتصادی منسجم و قابل شناسایی در بازار است. اگر خوشه صنعتی، تعاونی، برند شهرستانی، نمایشگاه دائمی و حمایت مالی هدفمند همزمان شکل بگیرند، ۳۰۰۰ خیاط دیگر صرفاً یک آمار نخواهد بود، بلکه می‌تواند به هسته شکل‌گیری یک صنعت پوشاک بومی در شهرستان تبدیل شود.

انتهای پیام 

آخرین اخبار استان‌ها