احسان احمدی‌نصر در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به ظرفیت‌های گردشگری استان کرمانشاه، اظهار کرد: کرمانشاه حدود پنج هزار اثر تاریخی و فرهنگی دارد و ۱۴ روستای هدف گردشگری و ۵۰ منطقه نمونه گردشگری در استان تعریف شده است.
وی افزود: کتیبه داریوش در بیستون، منظر فرهنگی تاریخی اورامانات و کاروانسرای بیستون سه اثر ثبت‌شده جهانی استان هستند. همچنین کرمانشاه به عنوان شهر خلاق خوراک شناخته شده که مجموعه این ظرفیت‌ها می‌تواند نقش مهمی در معرفی استان داشته باشد.
این کارشناس گردشگری با اشاره به موقعیت جغرافیایی و تاریخی کرمانشاه، گفت: این استان از گذشته در مسیرهای مهم ارتباطی قرار داشته و مسیرهایی همچون راه شاهی، راه ادویه، جاده ابریشم و جاده بزرگ خراسان از این منطقه عبور می‌کرده‌اند و امروز نیز کرمانشاه به واسطه مسیر تردد زائران عتبات عالیات، ظرفیت تبدیل شدن به دروازه اربعین و کربلا را دارد.
وی با بیان اینکه گردشگری تنها به بازدید از آثار تاریخی محدود نمی‌شود، ادامه داد: سازمان جهانی گردشگری گونه‌های متعددی از گردشگری را تعریف کرده و در دسته‌بندی‌های جزیی‌تر حتی از صدها نوع گردشگری سخن گفته شده است. کرمانشاه در بخش قابل توجهی از این گونه‌ها از جمله گردشگری فرهنگی، طبیعت‌گردی، روستایی، سلامت، شهری، خوراک، ورزشی، کوهستان و ماجراجویی ظرفیت دارد.
احمدی‌نصر افزود: در حوزه گردشگری تاریخی کرمانشاه از ظرفیت ویژه‌ای برخوردار است و کمتر جایی را می‌توان یافت که در یک محدوده جغرافیایی کوچک، این تعداد اثر تاریخی را در کنار یکدیگر داشته باشد و از دسترسی مناسبی برخوردار باشند.
وی به ظرفیت بیستون در حوزه گردشگری ماجراجویانه و سنگ‌نوردی اشاره کرد و گفت: در دهه ۱۳۹۰ سه دوره جشنواره بین‌المللی سنگ‌نوردی در بیستون برگزار شد و متخصصان این حوزه از بیستون به عنوان یکی از مقاصد شاخص و منحصربه‌فرد سنگ‌نوردی یاد کردند. این ظرفیت می‌توانست با تداوم برگزاری جشنواره‌های سالانه، علاوه بر جذب گردشگر، به معرفی بیشتر بیستون در سطح بین‌المللی کمک کند، اما از چنین ظرفیت‌هایی به عنوان سرمایه‌های گردشگری استان به اندازه کافی استفاده نشده است.
احمدی‌نصر همچنین با انتقاد از نبود برنامه‌ریزی پیوسته در حوزه گردشگری کرمانشاه، گفت: یکی از مشکلات اساسی ما این است که مدیریت گردشگری استان همچنان تا حد زیادی سنتی است و در بسیاری از پروژه‌ها پیوست مطالعاتی، استمرار و برنامه مشخص برای بهره‌برداری و نگهداری وجود نداشته است.
وی افزود: اگر فردی ۱۰ یا ۲۰ سال پیش به کرمانشاه سفر کرده و بیستون، طاق‌بستان، تکیه معاون‌الملک و تکیه بیگلربیگی را دیده باشد و امروز دوباره به استان بازگردد، باید از خود بپرسد در این فاصله چه مکان یا رخداد گردشگری جدیدی به مجموعه جاذبه‌های استان اضافه شده است.
این کارشناس گردشگری با اشاره به برخی پروژه‌های گردشگری نیمه‌تمام یا رهاشده، اظهار کرد: در دهه ۱۳۹۰ در حاشیه رودخانه قره‌سو اقداماتی انجام و اعتباری هزینه شد، اما به دلیل نبود نگاه مستمر به نگهداری و بهره‌برداری، امروز بخشی از این اقدامات به یک آسیب در حوزه مدیریت گردشگری تبدیل شده است.
احمدی‌نصر تأکید کرد: مشکل اصلی گردشگری کرمانشاه کمبود ظرفیت نیست، بلکه نبود پیوستگی در برنامه‌ریزی و اجرای پروژه‌هاست و همین مسئله موجب شده استان در مسیر توسعه گردشگری از برخی استان‌های دیگر عقب بماند.
وی با اشاره به ضرورت سنجش سهم گردشگری در اقتصاد استان، گفت: یکی از موضوعاتی که سال‌ها درباره آن صحبت شده، استفاده از حساب اقماری گردشگری است؛ حسابی که با استانداردهای بین‌المللی طراحی شده تا سهم واقعی گردشگری در اقتصاد مشخص شود.
وی افزود: کرمانشاه می‌تواند با استفاده از این سازوکار، سهم گردشگری را در اقتصاد استان به شکل دقیق مشخص کند تا معلوم شود گردشگری چه میزان در تولید، اشتغال و درآمد استان نقش دارد.
احمدی‌نصر با تأکید بر ضرورت مشارکت مردم در توسعه گردشگری، گفت: توسعه گردشگری زمانی موفق است که آثار اقتصادی آن در زندگی مردم دیده شود و مردم احساس کنند حفظ آثار تاریخی و توسعه گردشگری می‌تواند به معیشت آنها کمک کند.
وی با اشاره به تجربه اصفهان، اظهار کرد: در اطراف میدان نقش جهان، بسیاری از خانه‌های تاریخی و واجد ارزش به سفره‌خانه، اقامتگاه بوم‌گردی، هتل بوتیک و کاربری‌های مرتبط با گردشگری تبدیل شده‌اند و مردم از این طریق توانسته‌اند از ظرفیت بافت تاریخی برای تقویت اقتصاد خود استفاده کنند. در کرمانشاه نیز طاق‌بستان در دل شهر قرار گرفته و می‌توان از ظرفیت بافت پیرامونی آن برای ایجاد فعالیت‌های اقتصادی مرتبط با گردشگری استفاده کرد.
وی درباره آثار ثبت جهانی نیز گفت: ثبت جهانی یک اثر زمانی می‌تواند برای جامعه محلی دستاورد واقعی داشته باشد که علاوه بر حفاظت از اثر، منافع اقتصادی آن نیز به مردم منطقه برسد و جامعه محلی در فرآیند حفاظت و بهره‌برداری مشارکت داشته باشند. مردم بیستون سال‌ها از این اثر تاریخی حفاظت کرده‌اند و ثبت جهانی آن در دهه ۱۳۸۰ اتفاق مهمی بود، اما باید پرسید این ثبت جهانی تا چه اندازه توانسته در ارتقای سطح معیشت مردم، جذب گردشگر خارجی و ایجاد فرصت‌های اقتصادی برای جامعه محلی اثرگذار باشد.
این کارشناس گردشگری در ادامه خواستار بازنگری در سیاست‌های گردشگری استان شد و گفت: از استاندار کرمانشاه انتظار می‌رود ظرفیت‌های گردشگری استان را بازپیرایی کند و ستادهای مرتبط با گردشگری، از جمله ستاد سفرهای نوروزی، با رویکردی فعال‌تر وارد عمل شوند.
وی افزود: توسعه گردشگری تنها وظیفه اداره‌کل میراث فرهنگی نیست و دستگاه‌های مختلف باید برای معرفی ظرفیت‌های استان پای کار بیایند. کرمانشاه در حوزه‌هایی همچون گردشگری جنگ و دفاع مقدس، طبیعت‌گردی، گردشگری روستایی، شهری، فرهنگی، ماجراجویانه و سلامت ظرفیت‌های قابل توجهی دارد.
احمدی‌نصر با اشاره به ظرفیت مرزی کرمانشاه گفت: استان دارای مرز طولانی با عراق است و می‌توان از این ظرفیت برای توسعه گردشگری سلامت استفاده کرد، اما تحقق این هدف نیازمند تقویت زیرساخت‌هایی همچون ارتباطات هوایی و افزایش پروازهای خارجی است. کرمانشاه در گذشته پروازهای خارجی داشت، اما بسیاری از آنها متوقف شده‌اند و برای توسعه گردشگری بین‌المللی باید این زیرساخت‌ها دوباره مورد توجه قرار گیرد.
این کارشناس گردشگری بر ضرورت معرفی کرمانشاه در سطح ملی و بین‌المللی هم تأکید کرد و گفت: کرمانشاه هنوز آن‌گونه که باید به کشور و جهان معرفی نشده و باید از ظرفیت نمایشگاه‌ها، رویدادها، وبینارهای بین‌المللی و فضای مجازی برای معرفی جاذبه‌های استان استفاده کنیم.
وی افزود: تولید محتوای حرفه‌ای برای معرفی جاذبه‌های گردشگری، حضور هدفمند در نمایشگاه‌های داخلی و خارجی و برگزاری رویدادهای تخصصی می‌تواند به معرفی بهتر کرمانشاه کمک کند و باید متولی این بخش نیز به صورت مشخص تعیین شود.
احمدی‌نصر در پایان گفت: توسعه گردشگری کرمانشاه نیازمند یک اراده جمعی و عزم همه دستگاه‌هاست. اگر قرار است گردشگری به یکی از محورهای توسعه استان تبدیل شود، باید نتیجه آن در اقتصاد و معیشت مردم دیده شود؛ در غیر این صورت، صرف معرفی ظرفیت‌ها و ثبت آثار در فهرست‌های ملی و جهانی به تنهایی نمی‌تواند به توسعه گردشگری منجر شود.
انتهای پیام
