به گزارش ایسنا، پایگاه خبری میدل ایست آی نوشت: اسرائیل همچنان مانع ورود طیف گسترده‌ای از اقلام ضروری و حتی ساده‌ترین لوازم زندگی به نوار غزه می‌شود؛ وضعیتی که امدادگران از آن به عنوان «فهرست شبح» از کالاهای ممنوعه یاد می‌کنند.
بر اساس این گزارش، محاصره شدید به کمبود اقلام به ظاهر ساده اما حیاتی نظیر کاسه توالت، باتری، فندک، گیره سر و اسباب‌بازی کودکان رسیده است. گزارش‌ها حاکی از آن است که به دلیل این محدودیت‌ها، قیمت یک کاسه توالت در غزه اکنون به ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ شکل (حدود ۴۸۶ تا ۶۴۸ دلار) رسیده است. 

فهرست شبح و سیستم غیرشفاف ورود کالا

رژیم صهیونیستی از سال ۲۰۰۷ میلادی به بهانه «کاربرد دوگانه نظامی»، از ورود اقلامی مانند مصالح ساختمانی، تجهیزات پزشکی و پمپ‌های آب جلوگیری می‌کرد؛ اما در حال حاضر این محدودیت‌ها به کالاهای عادی روزمره نیز تسری یافته است. نکته قابل تامل این است که اسرائیل از سال ۲۰۱۷ فهرست جامعی از اقلام ممنوعه منتشر نکرده و صدها کالا بدون هیچ اطلاع‌رسانی رسمی به این فهرست اضافه شده‌اند.

«دیما عوض» با یک مشکل جدی برای نقل‌مکان از چادر موقتش به مکانی دیگر پیش از فرارسیدن زمستان روبروست، توالت. این مادر ۴۸ ساله فلسطینی جای کوچکی را در غرب شهر غزه اجاره کرده و بخش عمده‌ای از وسایلش را نیز به آنجا منتقل کرده است. اما او تا زمانی که نتواند یک توالت فرنگی (قابل حمل یا ثابت) پیدا کند—چیزی که یافتن آن در غزه روزبه‌روز دشوارتر شده است—نمی‌تواند در آنجا ساکن شود. این کالای اولیه در زمره اقلام ضروری قرار دارد که اسرائیل همچنان از ورود آن‌ها به این منطقه تحت محاصره جلوگیری می‌کند.

شهروندان فلسطینی می‌گویند برخی اقلام ساده مانند فندک که در بازار نایاب شده، اکنون با قیمتی معادل ۹۰ شکل (حدود ۲۹ دلار) معامله می‌شود و به یک کالای لوکس بدل شده است.

عماد سرساوی، از آوارگان فلسطینی می‌گوید: «من یک فندک دارم که هر وقت اهالی اردوگاه برای روشن کردن آتش جهت پخت‌وپز به آن نیاز دارند، آن را از من قرض می‌گیرند. امروزه هر کس فندکی داشته باشد، ثروتمند محسوب می‌شود؛ چرا که قیمت یک فندک به ۹۰ شِکِل (۲۹ دلار) رسیده است. حتی در بازارها هم به راحتی نمی‌توان آن را پیدا کرد، چون ماه‌هاست که اجازه ورود آن‌ها داده نشده است.

او با اشاره به نایاب شدن اسباب‌بازی کودکان می‌گوید: بازارها با نوسان شدید مواجه‌اند؛ کالایی که امروز پیدا می‌شود، فردا ممنوع و نایاب است. حتی قیمت یک توپ لاستیکی کوچک به ۱۰۰ شکل (۳۲ دلار) رسیده که این مبلغ هزینه غذای دو روز یک خانواده است.

پیدا کردن وسایل روزمره‌ای که معمولاً وجودشان بدیهی تلقی می‌شود نیز دشوار شده است.  یک روزنامه‌نگار زن فلسطینی به «میدل ایست آی» گفت: «دیگر مسئله فقط دسترسی به مایحتاج اولیه نیست. کار به جایی رسیده که برای خرید یک چیز بسیار ساده، باید برای پیدا کردنش به زحمت و تکاپوی فوق‌العاده‌ای بیفتید. حتی ساده‌ترین چیزها، مثل یک گیره مو، هم به سختی پیدا می‌شوند. علاوه بر تمام مایحتاج اولیه‌ای که در غزه نایاب است، حالا اقلام روزمره‌ای که معمولاً کسی حتی به نبودشان فکر هم نمی‌کند، دیگر در دسترس نیستند. علاوه بر آوارگی و تمام سختی‌هایی که با آن روبرو هستیم — از جمله پخت‌وپز با هیزم — طبیعی است که زنان بخواهند موهایشان را جمع کنند تا در گرما روی صورت و گردنشان نریزد. بنابراین، این دیگر یک کالای فرعی یا غیرضروری محسوب نمی‌شود.

قیمت گیره‌ای که زمانی حدود چهار شکل (۱.۳ دلار) بود، برای او به ۴۵ شکل (۱۴.۵ دلار) تمام شد. اشغالگران اسرائیلی دقیقاً می‌دانند چه کار می‌کنند. این امر تصادفی نیست؛ بلکه سیاستی است که حتی ساده‌ترین امور را برای ساکنان غزه به یک کشمکش و دشواری تبدیل می‌کند.

میدل ایست آی در پایان آورده است: این سیاست‌ها، نه‌ تنها کالاهای ضروری بازسازی، بلکه اقلام کوچک روزمره را هدف قرار داده و باعث شده تا شهروندان غزه در تامین ابتدایی‌ ترین نیازهای زندگی خود با بن‌ بستی روزانه روبرو باشند.

انتهای پیام