به گزارش ایسنا، خبرگزاری آناتولی در گزارشی نوشت: نسل کشی غزه توسط رژیم صهیونیستی باعث شده تا بسیاری از کشورهای آسیایی که از قدیم متحد این رژیم بودند، از آن روی برگردانند. نمونه اخیر این انزوا در مجمع عمومی سازمان ملل در اواخر ماه گذشته بود، جایی که بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل در حالی که ده‌ها نماینده سخنرانی او را ترک کردند، چهره‌ای منزوی به نظر می‌رسید. نمایندگان خارج شده شامل نمایندگانی از کشورهای آسیایی مانند پاکستان، مالزی، اندونزی و بنگلادش بودند.
شرق آسیا
در منطقه شرق آسیا رژیم صهیونیستی با انتقادات شدید در سطح دولت‌ها از سوی متحدان دیرینه‌اش مانند ژاپن و کره جنوبی، روبرو شده است. سانائه تاکایچی، نخست‌وزیر ژاپن با تحریم‌های آمریکا علیه توموکو آکانه رئیس دیوان کیفری بین‌المللی که حکم بازداشت نتانیاهو را به اتهام جنایات جنگی در غزه صادر کرده بود، مخالفت کرد.
تاکایچی در مجمع عمومی سازمان ملل بر حمایت همیشگی توکیو از دیوان کیفری بین‌المللی تاکید کرد و در برابر فشار آمریکا مقاومت نشان داد و گفت که کشورش تحریم‌های واشنگتن علیه آکانه را «بسیار جدی» می‌گیرد.
واشنگتن در ماه اوت توموکو آکانه را که اولین فرد ژاپنی در ریاست دیوان کیفری بین‌المللی است، تحریم و این دادگاه را به تجاوز به حاکمیت دولت‌ها متهم کرد.
تنش بعدی با سئول اتفاق افتاد؛ تنش‌ها در ماه آوریل پس از آن آغاز شد که لی جائه میونگ، رئیس‌جمهور کره جنوبی ویدیویی در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرد که نشان می‌داد سربازان رژیم صهیونیستی به یک کودک فلسطینی تجاوز و سپس او را از پشت‌بام پرتاب کرده‌اند.
رئیس جمهور کره جنوبی پس از انتشار این فیلم گفت: «قتل در زمان جنگ با مسائلی مانند برده‌داری اجباری زنان در دوران نظامی‌گری ژاپن که ما به آن اعتراض داریم، تفاوتی ندارد.»
پس از این پست جنجالی بود که رژیم صهیونیستی به شدت از رئیس جمهور کره جنوبی انتقاد کرد و آن را «غیرقابل قبول» خواند.
وزارت خارجه اسرائیل ادعا کرد که لی در انتشار این ویدئو به یک «حساب جعلی» تکیه کرده و حادثه‌ای از سال ۲۰۲۴ را که قبلا بررسی شده بود، دوباره در رسانه‌های اجتماعی منتشر کرده است.
چین هم که مدت‌ها از راه‌حل دو دولتی حمایت کرده، به تکرار درخواست خود ادامه داد. شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین گفت که راه‌حل دو دولتی «جهت درست» برای حل مساله دیرینه فلسطین است.
جنوب و جنوب شرق آسیا
سریلانکا، یکی از اولین کشورهایی که دولت فلسطین را به رسمیت شناخت، در مجمع عمومی سازمان ملل خواستار بازسازی و احیای زودهنگام غزه شد و بار دیگر بر حمایت خود از حقوق «غیرقابل سلب» فلسطینیان و راه‌حل دو دولتی تاکید کرد.
ویجیتا هرات، وزیر خارجه سریلانکا در سخنرانی خود گفت: «بازسازی و احیای غزه باید یک اولویت فوری باشد. دولت کلمبو از حل مساله فلسطین بر اساس مرزهای ۱۹۶۷ حمایت می‌کند.»
پاکستان، عضو شورای صلح غزه نیز بار دیگر حمایت «تزلزل‌ناپذیر» خود از مردم فلسطین و تاسیس یک دولت مستقل فلسطین براساس مرزهای پیش از ۱۹۶۷ با پایتختی قدس شرقی را تکرار کرد.
شهباز شریف، نخست‌وزیر پاکستان در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل گفت که فلسطین باید عضویت کامل در سازمان ملل نیز دریافت کند.
هند هم همچنان حمایت سنتی خود از راه‌حل دو دولتی و دولت فلسطین را ابراز می‌کند به طوریکه به گفته جاتین دسای، تحلیلگر سیاسی مستقر در بمبئی، هند از نظر تاریخی در کنار مردم فلسطین ایستاده و موضع دهلی نو در این باره از دیرباز کاملا مشخص و واضح است.
تایلند هم با وجود داشتن روابط با اسرائیل در سال ۲۰۱۲ فلسطین را رسما به رسمیت شناخت و بر یک راه حل دو دولتی برای حل مساله فلسطین تاکید دارد.
کشورهای اقیانوس آرام
در ماه ژانویه، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا به عنوان رئیس شورای صلح غزه، استرالیا، ویتنام و تایلند را برای پیوستن به این نهاد بین‌المللی دعوت کرد. آنتونی آلبانیز، نخست‌وزیر استرالیا گفت که کانبرا این پیشنهاد را بررسی خواهد کرد، هرچند تاکنون تصمیمی گرفته نشده و پس از دریافت دعوتنامه افزود: «ما مکاتبه‌ای از سوی ترامپ دریافت کرده‌ایم. فرصت بررسی آن را نداشته‌ایم. ما همه این پیشنهادها را با احترام و از طریق فرآیندهای مناسب خود بررسی خواهیم کرد.»
تایلند هم اعلام کرد که در حال بررسی جزئیات این پیشنهاد است و تو لام، دبیرکل حزب کمونیست ویتنام، دعوت ترامپ برای پیوستن به شورای صلح غزه را پذیرفت و «آمادگی ویتنام برای مشارکت به عنوان کشور عضو مؤسس این شورا را تایید کرد.»
نیوزیلند که سال گذشته به استرالیا و سایر کشورهای اروپایی برای به رسمیت شناختن دولت فلسطین نپیوست، گفت که به رسمیت شناختن دولت فلسطین «اجتناب‌ناپذیر» است. وینستون پیترز در آخرین سخنرانی خود به عنوان وزیر خارجه در دولت نیوزیلند در اوایل این ماه گفت که تصمیم او در سال ۲۰۲۵ برای نپیوستن به اکثر کشورهای عضو سازمان ملل در به رسمیت شناختن فلسطین، نمونه‌ای از یک سیاست خارجی واقعا مستقل بود اما گفت که به رسمیت شناختن، مسئله‌ای است که به زمان بستگی دارد.
انتهای پیام
