سیاوش شهبازی در گفت و گو با ایسنا، با بیان اینکه حوض منیژه محوطه‌ای گود مانند در بخش جنوب غربی شهر سرپل‌ذهاب است، اظهار کرد: براساس عکس‌های هوایی مربوط به دهه ۱۳۴۰ از شهر سرپلذهاب، این محوطه یک حوض بزرگ بوده که آب را در آن ذخیره می‌کردند. 

وی افزود: در فاصله سه کیلومتری از این محوطه، سرابی به نام سراب گرم وجود دارد که آب را از طریق کانال‌های آبرسانی از این سراب به داخل حوض منتقل می‌کردند. 

مدیر گروه حفظ و احیاء بناها و محوطه‌های تاریخی کرمانشاه تصریح کرد: در کنار این حوض، یک آسیاب آبی وجود داشته که آب آن هم از طریق کانال‌های آبرسانی تامین شده است.

وی با تاکید براینکه هنوز زمان دقیق ساخت این محوطه مشخص نیست، عنوان کرد: متاسفانه حوض منیژه در دهه‌های گذشته به صورت کامل تخریب شده، بگونه‌ای که هیچ اثر مستند سطحی از آن دیده نمی‌شود. 

شهبازی اضافه کرد:  با توجه به اینکه شواهد سطحی از این محوطه وجود ندارد، بنابراین در طول سالهای گذشته نیز امکان ثبت ملی آن فراهم نشده است. 

وی یادآور شد: هر چند این محوطه در طول دهه‌های گذشته تقریبا تخریب شده بود، اما در زلزله سال ۱۳۹۶ سرپل‌ذهاب، پیرامون این محوطه به علت اسکان زلزله‌زدگان و نیز کارهای عمرانی در نزدیکی آن مخدوش شد. 

مدیر گروه حفظ و احیاء بناها و محوطه‌های تاریخی تاکید کرد: با توجه به ابهامات زیادی که در خصوص این محوطه وجود دارد و از سالها قبل بنا به اهمیت محوطه محدوده آن در طرح جامع شهر سرپل‌ذهاب مشخص شد، امسال به منظور تعیین وضعیت بیشتر محوطه یک مرحله کاوش باستان شناسی و گمانه‌زنی را در این محوطه برنامه‌ریزی کردیم. 

وی خاطرنشان کرد: کار کاوش باستان‌شناسی و گمانه‌زنی در محوطه حوض منیژه توسط دکتر حمزه قبادی زاده عضو هیأت علمی دانشگاه رازی آغاز شده و ظرف هفته‌های آینده به اتمام خواهد رسید. 

شهبازی یادآورشد: هدف اصلی از انجام کاوش‌های باستان شناسی در این محوطه احتمال دستیابی به سازه‌های این محوطه و تعیین عرصه و حریم و دست یافتن به شواهدی از زمان ساخت آن است.

انتهای پیام