سعید انالی در گفت‌وگو با ایسنا درباره برخی ابهامات مطرح‌شده پیرامون ترکیب اعزامی به مسابقات جایزه بزرگ روسیه اظهار کرد: پیش از هر چیز می‌خواهم تأکید کنم که این صحبت‌ها را از موضع استانی یا شخصی و با هدف دفاع از یک یا دو ورزشکار مطرح نمی‌کنم. اگر امروز نام فاطمه یوسفی و فرنوش نورصبحی به میان می‌آید، این دو ورزشکار برای من مصداق مسئله‌ای بزرگ‌تر در مدیریت ورزش قهرمانی هستند.
وی افزود: سال‌ها در رشته کاراته فعالیت کرده‌ام، سابقه مربیگری در تیم ملی را دارم و با ورزشکارانی کار کرده‌ام که برای رسیدن به پیراهن تیم ملی، سال‌ها تلاش کرده‌اند. بنابراین می‌دانم انتخاب یک ملی‌پوش صرفاً انتخاب یک ورزشکار برای حضور در یک مسابقه نیست و گاهی یک تصمیم می‌تواند مسیر حرفه‌ای یک ورزشکار را تغییر دهد.
مسئله، انتخاب افراد نیست؛ معیار انتخاب است
این مربی کاراته درباره اینکه با اصل انتخاب فنی ورزشکاران از سوی کادر فنی مخالفتی ندارد، خاطرنشان کرد: ممکن است یک ورزشکار مدال داشته باشد، اما انتخاب نشود. همچنین ممکن است کادر فنی براساس آمادگی روز، شرایط تاکتیکی، وزن، عملکرد ورزشکار در اردوها، نتایج مسابقات انتخابی یا حتی برنامه بلندمدت به این جمع‌بندی برسد که ورزشکار دیگری را انتخاب کند. با اصل این موضوع مشکلی ندارم و سؤال اصلی این است که معیار انتخاب چیست؟
انالی گفت: اگر معیارها مشخص باشند، حتی ورزشکاری که انتخاب نشده است نیز می‌داند برای جبران نقاط ضعف خود باید چه مواردی را اصلاح کند، اما زمانی که معیارها روشن نباشند، ورزشکار به‌جای تحلیل عملکرد خود، ناچار می‌شود درباره عوامل پشت پرده تصمیم‌گیری، فکر کند. چنین شرایطی برای ورزش قهرمانی آسیب‌زاست.
اهمیت مسابقات روسیه در مسیر انتخاب ملی‌پوشان
وی درباره اهمیت مسابقات جایزه بزرگ روسیه افزود: براساس مطالبی که از سوی مسئولان مطرح شده، این مسابقات در فرآیند انتخاب نفرات برای حضور در جام جهانی هانگژو چین تأثیرگذار است. اگر این موضوع مبنای رسمی داشته باشد، اهمیت مسئله چند برابر می‌شود؛ چراکه دیگر درباره یک اعزام معمولی صحبت نمی‌کنیم، بلکه از فرصتی سخن می‌گوییم که می‌تواند بر مراحل بعدی انتخاب ملی‌پوشان تأثیر بگذارد.
مربی اسبق تیم ملی کاراته تأکید کرد: با توجه به این موضوع، سؤال من این است که آیا تمام مدعیان پیش از تصمیم نهایی، فرصت برابر برای اثبات توانایی‌های خود داشته‌اند؟ فاطمه یوسفی نایب‌قهرمان مسابقات بزرگسالان کشور و نایب‌قهرمان مسابقات دانشجویان جهان است. نمی‌گویم داشتن این عناوین به معنای انتخاب قطعی یک ورزشکار است، اما این نتایج به اندازه‌ای اهمیت دارند که انتخاب‌نشدن وی نیازمند ارائه توضیح فنی باشد.
انالی ادامه داد: اگر نتایج مسابقات انتخابی ملاک بوده است، باید اعلام شود. اگر عملکرد ورزشکار در اردوها مبنای تصمیم‌گیری قرار گرفته، شاخص‌های ارزیابی اردوها باید مشخص شود و اگر آمادگی فنی یا تاکتیکی ملاک بوده است، لازم است درباره آن توضیح داده شود. جامعه کاراته به‌دنبال امتیاز ویژه برای هیچ ورزشکاری نیست، بلکه می‌خواهد بداند چرا یک نفر انتخاب شده و ورزشکار دیگری در فهرست اعزامی قرار نگرفته است.
وی یادآور شد: فرنوش نورصبحی نیز از ورزشکارانی است که در مسابقات قهرمانی کشور و دانشجویان جهان صاحب عنوان شده است. سؤال من این نیست که چرا وی حتماً باید به مسابقات اعزام می‌شد! بلکه می‌خواهم بدانم آیا عملکرد وی در فرآیند تصمیم‌گیری مورد ارزیابی قرار گرفته است یا خیر؟ اگر ارزیابی شده و نتیجه آن منفی بوده، دلیل این تصمیم چیست و اگر عملکرد وی مورد بررسی قرار نگرفته، علت آن چه بوده است؟ پاسخ به همین پرسش‌های ساده می‌تواند بخش زیادی از ابهامات موجود را برطرف کند.
مربی اسبق تیم ملی کاراته با طرح چند پرسش از مسئولان فدراسیون کاراته اضافه کرد: آیا فدراسیون می‌تواند معیارهای رسمی انتخاب نفرات اعزامی به روسیه را به‌صورت شفاف اعلام کند؟ آیا این معیارها پیش از انتخاب برای ورزشکاران و مربیان مشخص بوده یا پس از نهایی شدن فهرست اعزامی درباره آن‌ها توضیح داده می‌شود؟ نتایج مسابقات دانشجویان جهان چه جایگاهی در ارزیابی ملی‌پوشان داشته و نتایج مسابقات انتخابی تا چه اندازه در تصمیم نهایی اثرگذار بوده است؟
انالی گفت: عملکرد ورزشکاران در اردوها چگونه و براساس چه شاخص‌هایی ارزیابی شده است؟ مهم‌تر از همه، آیا فدراسیون حاضر است برای هر وزن به‌صورت شفاف اعلام کند که چرا یک ورزشکار انتخاب شده و ورزشکار دیگری انتخاب نشده است؟ اگر پاسخ این پرسش‌ها روشن باشد، بسیاری از حاشیه‌ها پایان می‌یابد؛ چراکه شفافیت بهترین پاسخ به شائبه‌هاست. معتقدم فدراسیون باید نسبت به شائبه‌های ایجادشده پاسخ‌گو باشد و آن‌ها را مدیریت کند.
شفافیت، راهکار پاسخ به شائبه‌هاست
وی درباره مطرح شدن بحث رابطه‌سالاری در فرآیند انتخاب ورزشکاران نیز افزود: بدون مدرک، به هیچ فردی اتهام نمی‌زنم. شاگرد یک مربی بودن، متعلق به یک استان بودن یا داشتن ارتباط حرفه‌ای، به‌تنهایی اثبات‌کننده هیچ تخلفی نیست، اما مدیریت حرفه‌ای فقط مدیریت واقعیت‌ها نیست، بلکه مدیریت برداشت‌ها و ادراک عمومی نیز اهمیت دارد. زمانی که معیارها شفاف نباشند، حتی یک تصمیم کاملاً فنی نیز ممکن است از بیرون، غیرشفاف یا سلیقه‌ای به‌نظر برسد. اگر فدراسیون معتقد است تمام انتخاب‌ها براساس شاخص‌های فنی انجام شده است، بهترین اقدام اعلام همین شاخص‌هاست. چنین کاری نه تضعیف فدراسیون محسوب می‌شود و نه دخالت در وظایف کادر فنی و فقط می‌تواند به تقویت اعتبار تصمیم‌گیرندگان کمک کند.
عدالت در ورزش یعنی فرصت برابر برای رقابت
این مربی باسابقه کاراته با اشاره به تأکید مسئولان فدراسیون بر عدالت‌محوری در فرآیند انتخاب ملی‌پوشان اظهار کرد: از چنین رویکردی استقبال می‌کنم، اما عدالت باید در فرآیندها دیده شود. عدالت بدین معنا نیست که نتیجه برای همه یکسان باشد؛ بلکه به معنای فراهم بودن فرصت رقابت و برخورداری از معیارهای ارزیابی یکسان برای همه ورزشکاران است. ممکن است در پایان رقابت‌ها یک ورزشکار به مقام نخست برسد و دیگری پنجم شود؛ این طبیعت ورزش است، اما اگر معیارهای ارزیابی برای همه یکسان باشد، ورزشکاران می‌توانند نتیجه را بپذیرند. مسئله اصلی، اطمینان از یکسان بودن مسیر رقابت و ارزیابی است.
اصفهان سهم ویژه نمی‌خواهد؛ فرصت برابر می‌خواهد
انالی درباره جایگاه کاراته اصفهان در کشور گفت: به‌عنوان یک مربی اصفهانی نمی‌گویم چون ورزشکاران متعلق به اصفهان هستند، باید انتخاب شوند. چنین مطالبه‌ای نه حرفه‌ای است و نه درست. اصفهان سهم ویژه‌ای نمی‌خواهد، بلکه خواستار فرصت برابر است. اگر ورزشکار اصفهانی شایستگی لازم را دارد، باید انتخاب شود و اگر شایسته نیست، نباید انتخاب شود، اما در هر دو حالت، لازم است دلیل فنی تصمیم اعلام شود. همین قاعده باید درباره ورزشکاران تمام استان‌ها اجرا شود.
آسیب به اعتماد ورزشکاران، مانعی برای قهرمان‌پروری
وی درباره مسئولیت مربیان در مسیر پرورش قهرمانان افزود: مسئولیت ما مربیان فقط ساختن بدن و تقویت تکنیک ورزشکار نیست. بخشی از وظیفه ما، ایجاد و تقویت باور ورزشکار به سیستم و فرآیندهای موجود است. به ورزشکار جوان می‌گویم تمرین کن، نتیجه بگیر، پیشرفت کن و روزی به تیم ملی می‌رسی، اما برای بیان چنین حرفی باید مطمئن باشم که مسیر رسیدن به تیم ملی برای او قابل فهم و قابل پیش‌بینی است. اگر ورزشکار نداند معیار انتخاب چیست، انگیزه او آسیب می‌بیند و زمانی که اعتماد ورزشکار به فرآیندها از بین برود، قهرمان‌پروری نیز با مشکل مواجه خواهد شد.
ضرورت ایجاد نظام مشخص برای استعدادیابی و انتخاب ملی‌پوشان
مربی سابق تیم ملی کاراته با تأکید بر اینکه موضوع باید فراتر از فهرست اعزامی به روسیه بررسی شود، خاطرنشان کرد: معتقدم امروز باید یک قدم فراتر از فهرست اعزامی برویم. سؤال اصلی فقط این نیست که چه کسی به روسیه اعزام شده است؟ بلکه باید بررسی کنیم نظام انتخاب ملی‌پوشان در کاراته ایران چگونه عمل می‌کند. آیا در کاراته ایران یک نظام مشخص برای استعدادیابی، ارزیابی و انتخاب ورزشکاران وجود دارد یا هنوز بخش قابل توجهی از تصمیم‌ها به تشخیص افراد در مقاطع مختلف وابسته است؟ اگر چنین نظام مشخصی وجود دارد، چرا معیارهای آن برای جامعه کاراته شفاف نیست و اگر وجود ندارد، چرا برای ایجاد آن اقدام نمی‌شود؟ قهرمان‌پروری با انتشار فهرست اعزامی ساخته نمی‌شود، بلکه با ایجاد اعتماد به فرآیندها شکل می‌گیرد.
هدف، تقابل با فدراسیون یا تخریب ورزشکاران نیست
انالی با تأکید بر اینکه قصد تقابل با فدراسیون یا کادر فنی را ندارد، یادآور شد: نه به‌دنبال حذف کسی هستم، نه قصد سهم‌خواهی برای اصفهان را دارم و نه می‌خواهم هیچ ورزشکاری را تخریب کنم. اتفاقاً اگر فدراسیون در ادامه معیارهای انتخاب را اعلام کند و مشخص شود تصمیم‌ها براساس یک فرآیند حرفه‌ای گرفته شده‌اند، نخستین کسی خواهم بود که از آن تصمیم‌ها دفاع می‌کنم. اگر قرار است از شایسته‌سالاری صحبت کنیم، این شایسته‌سالاری باید قابل سنجش باشد. اگر از عدالت سخن می‌گوییم، عدالت باید قابل توضیح باشد و اگر درباره آینده کاراته ایران صحبت می‌کنیم، نمی‌توان این آینده را با تصمیم‌هایی ساخت که ورزشکاران نسبت به منطق آن‌ها اطمینان ندارند.
وی ادامه داد: ملی‌پوش شدن باید نتیجه رقابت باشد، نه نتیجه ابهام؛ قهرمان باید توانایی خود را روی تاتامی ثابت کند، نه پشت درهای تصمیم‌گیری. امروز از فاطمه یوسفی یا فرنوش نورصبحی دفاع نمی‌کنم، بلکه از حق تمام ورزشکاران ایران برای برخورداری از مسیری روشن، برابر و قابل سنجش دفاع می‌کنم.
مربی سابق تیم ملی کاراته اضافه کرد: اگر ورزشکار نداند برای پوشیدن پیراهن تیم ملی باید چه چیزی را بهتر کند، فقط یک ورزشکار را از دست نداده‌ایم، بلکه اعتماد یک نسل را از دست داده‌ایم و این مسئله برای آینده کاراته ایران از هر مدالی مهم‌تر است.
انتهای پیام
