زهرا نظری در گفت‌وگو با ایسنا، ضمن اشاره به حساسیت سال‌های اولیه زندگی برای رشد مغز، زبان و مهارت‌های اجتماعی کودکان اظهار کرد: استفاده نامناسب با سن و بیش از حد از صفحات نمایش و دنیای مجازی به‌ویژه زمانی که جایگزین بازی، تعامل با والدین، گفت‌وگو و تجربه‌های واقعی می‌شود، می‌تواند با بروز مشکلاتی نظیر تاخیر در رشد زبان، کاهش تعامل اجتماعی و دشواری در تنظیم هیجان همراه باشد.
وی در خصوص اصطلاح «اوتیسم مجازی»، گفت: این عبارت یک تشخیص رسمی علمی نیست و شواهد موجود ثابت نمی‌کنند که استفاده از موبایل به تنهایی عامل ایجاد اختلال طیف اوتیسم باشد؛ با این حال، آگاهی والدین از پیامدهای استفاده افراطی از صفحه نمایش و توجه به نشانه‌های تاخیر رشدی بسیار حیاتی است، چرا که هیچ صفحه نمایشی نمی‌تواند جایگزین ارتباط زنده و حضور والدین در سال‌های حساس رشد کودک شود.
نظری در ادامه به رشد مغز و مهارت‌های ارتباطی اشاره کرد و افزود: مغز کودک در سال‌های نخست زندگی به تجربه‌های متنوع و تعامل با محیط نیاز دارد تا هم‌زمان چندین مهارت شناختی و ارتباطی را تمرین کند. صفحه نمایش، به‌ویژه در استفاده طولانی و انفرادی، ممکن است فرصت این تجربه‌های یادگیری را کاهش دهد.
این مشاور و روان‌شناس یزدی پیرامون تاثیر ابزارهای دیجیتال بر مدیریت هیجان کودکان تصریح کرد: اگر کودک هر بار که بیقرار می‌شود با موبایل آرام شود، ممکن است فرصت کمتری برای یادگیری تحمل ناکامی، صبر کردن و مدیریت هیجان داشته باشد. در چنین شرایطی، هنگام گرفتن موبایل ممکن است گریه، خشم یا بی‌قراری از خود نشان دهد که البته این رفتارها به تنهایی نشانه اختلال نیستند و باید در بستر رشد و شرایط زندگی کودک بررسی شوند.
نظری در پاسخ به این پرسش که آیا کودکانی که زیاد از موبایل استفاده می‌کنند به اوتیسم مبتلا می‌شوند، پاسخ داد: پاسخ علمی این است که نمی‌توان چنین نتیجه‌ای گرفت. مطالعات درباره ارتباط استفاده از صفحه نمایش و اختلال طیف اوتیسم نتایج یکسانی ندارند و هنوز شواهد کافی برای اثبات رابطه علت و معلولی وجود ندارد؛ بنابراین، اگر کودکی دچار تاخیر گفتار، ضعف تع