محمد محمدی در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به جایگاه تاریخی و تمدنی مازندران و تنوع سبک‌های موسیقی این استان اظهار کرد: مازندران سرزمین تاریخ، هویت، اصالت، قدمت و تمدن است و موسیقی آن نیز باید این ویژگی‌ها را بازتاب دهد. امروز برخی هنرمندان با تلفیق موسیقی پاپ و فولک، آثار جذابی تولید می‌کنند و از نظر تنظیم و آهنگسازی نیز شاهد تجربه‌های قابل‌توجهی هستیم، اما نکته مهم، توجه به محتوای اشعار و حفظ هویت فرهنگی استان است.
وی افزود: با بسیاری از خوانندگان استان ارتباط دارم و همواره بر این موضوع تأکید می‌کنم که هر شعری را برای موسیقی انتخاب نکنند؛ چراکه شعر باید نشان‌دهنده هویت، اصالت و تاریخ مازندران باشد. گاهی در برخی آثار، مفاهیم جنگ و جنگیدن به شکلی مطرح می‌شود که تصویر مناسبی از اصالت فرهنگی استان ارائه نمی‌دهد و چندان خوشایند نیست؛ بنابراین اشعار موسیقی مازندران باید هدفمند و متناسب با پیشینه فرهنگی این سرزمین باشند.
موسیقی مازندران نیازمند به‌روزرسانی بدون فاصله گرفتن از ریشه‌ها
مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران با بیان اینکه موسیقی بومی استان دارای سبک‌ها و مقام‌های مشخصی است، تصریح کرد: موسیقی مازندران باید متناسب با شرایط روز به‌روزرسانی شود و اضافه شدن ظرفیت‌های موسیقی پاپ و فولک نیز می‌تواند در این مسیر مؤثر باشد، اما این تحول نباید به قیمت فراموش شدن ریشه‌ها و اصالت موسیقی بومی تمام شود.
محمدی با اشاره به سبک تغزلی در موسیقی مازندران گفت: یکی از سبک‌های مهم موسیقی این منطقه، موسیقی تغزلی و عاشقانه است که عشق به خدا، انسان، طبیعت و دام را در بر می‌گیرد و از گذشته‌های دور در فرهنگ موسیقایی مازندران وجود داشته است. مقام‌هایی مانند طالبا، امیری‌خوانی، کتولی و نجما از جمله نمونه‌های این سبک هستند.
وی ادامه داد: امیری‌خوانی، حال‌وهوایی عاشقانه و عارفانه دارد و برگرفته از نام امیر پازواری، شاعر پرآوازه مازندرانی است که روایت عاشقانه امیر و گوهر را در خود جای داده است. طالبا نیز به طالب آملی، شاعر بلندآوازه مازندرانی و روایت طالب و زهره بازمی‌گردد. همچنین روایت نجما و رعنا در شکل‌گیری یکی دیگر از مقام‌های موسیقی مازندران نقش داشته است.
مویه و چاوشی‌خوانی؛ روایتگر ریشه‌های آیینی موسیقی مازندران
این مسئول با اشاره به جایگاه موسیقی آیینی در فرهنگ مازندران خاطرنشان کرد: سبک دیگری از موسیقی استان، موسیقی آیینی است که قدمتی طولانی دارد و بیشتر با مضامین مذهبی شناخته می‌شود. مویه و چاوشی‌خوانی از نمونه‌های این سبک هستند که عمدتاً در وصف امامان و موضوعات مذهبی اجرا می‌شوند.
محمدی در ادامه با بیان اینکه لالایی و مویه از جمله گونه‌های موسیقایی مرتبط با روایت و فرهنگ زنان مازندرانی هستند، افزود: لالایی‌ها و مویه‌ها نیز بخش مهمی از میراث موسیقایی استان به شمار می‌روند و زنان مازندرانی در حفظ و انتقال این بخش از فرهنگ شفاهی نقش داشته‌اند.
موسیقی حماسی مازندران؛ میراثی چند هزار ساله
مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران در ادامه با اشاره به موسیقی حماسی استان اظهار کرد: یکی دیگر از سبک‌های موسیقی مازندران، موسیقی حماسی است که با رزم و بزم پیوند دارد و بخش قابل‌توجهی از موسیقی‌های پاپ و فولک امروزی نیز می‌توانند از این ظرفیت و پیشینه بهره بگیرند.
وی با اشاره به جایگاه موسیقی حماسی در منطقه سوادکوه گفت: موسیقی حماسی مازندران پیشینه‌ای چند هزار ساله دارد و جشن ۲۶ عَیدماه یکی از جلوه‌های فرهنگی مرتبط با این میراث است. در زبان مازندرانی به رقص، «چرخ» گفته می‌شود و «رقص دروم» نیز از همین مفهوم چرخیدن و اجرای حرکات پهلوانی ریشه می‌گیرد.
محمدی با اشاره به پیوند این حرکات با فرهنگ پهلوانی و کشتی مازندران بیان کرد: نمونه‌هایی از این حرکات را می‌توان در اجرای رقص پهلوانی از سوی کشتی‌گیران مازندرانی مشاهده کرد؛ به‌گونه‌ای که رحمان عموزاد پس از پیروزی، حرکات رقص دروم پهلوانی را اجرا می‌کند و حسن یزدانی نیز با حرکات دست خود در ابتدای اجرا، بخشی از حرکات رقص مازندرانی را به نمایش می‌گذارد.
وی افزود: این حرکات ریشه در آیین‌ها و سنت‌های پهلوانی مازندران دارند و در گذشته، پهلوانان استان در مراسم ۲۶ عَیدماه با اجرای این حرکات، آمادگی جسمانی و توانمندی خود را به نمایش می‌گذاشتند.
مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران با تأکید بر ضرورت حفظ و ترویج این میراث فرهنگی خاطرنشان کرد: موسیقی حماسی و حرکات پهلوانی مازندران بخشی از هویت تاریخی این استان هستند و باید برای حفظ، اشاعه و ارتقای آن‌ها برنامه‌ریزی شود. بسیار ارزشمند است که خوانندگان جوان و نسل امروز نیز در تولید آثار حماسی، از اشعار و مفاهیمی استفاده کنند که نشان‌دهنده اصالت، تاریخ و فرهنگ مازندران باشد.
انتهای پیام
