محمد حسین قربانی زواره، پژوهشگر جنگ شناختی در یادداشتی که در اختیار ایسنا قرار داده، نوشته است: «صحنه رقابت‌های سراسری آمریکا همواره میدانی پر از تنش، شگفتی و درس‌های ماندگار تاریخی به شمار می‌رود. شامگاه اعلام نتایج نهایی نبرد سرنوشت‌ساز میان دو قطب اصلی قدرت، سکوتی بهت‌آور اردوگاه سرخ‌رنگ "فیل‌"های جمهوری‌خواه را فرا گرفت؛ سکوتی که با فریاد شادمانی حامیان "الاغ‌"های دموکرات در سراسر خیابان‌های واشنگتن شکسته شد. تیترهای خبری در کمتر از چند دقیقه پرده از یک واقعیت بزرگ برداشتند: شکست سنگین و تاریخی جمهوری‌خواهان در برابر رقیب دیرین سنتی. حزبی که با اطمینان فراوان از وقوع یک "موج سرخ" سهمگین و فتح آسان کرسی‌های کاخ سفید و کنگره سخن می‌گفت، اینک در برابر چشم میلیون‌ها بیننده، سنگر به سنگر عقب‌نشینی کرد و مغلوب موج سازمان‌یافته دموکرات‌ها شد. این شکست گسترده، هشداری جدی برای سران محافظه‌کار تلقی می‌شود و ثابت کرد که اداره امور جامعه مدرن، فراتر از شعارهای تکراری و جنجال‌های توخالی است.

محافظه‌کاران تا واپسین لحظات گمان می‌کردند به‌واسطه مشکلات اقتصادی و تورم فزاینده، رأی‌دهندگان آمریکایی به شکلی خودکار به‌سوی آن‌ها سرازیر می‌شوند. آن‌ها روزهای پیاپی روی استیج‌ها از ناکارآمدی دولت حاکم سخن راندند و با برپایی همایش‌های پر سروصدا، خود را فاتح قطعی میدان معرفی کردند. در نگاه راهبردی مدیران کمپین جمهوری‌خواه، خشم عمومی از وضعیت معیشت برای سرنگونی رقیب کفایت می‌کرد. این فرضیه ساده‌انگارانه پاشنه‌آشیل اصلی اردوگاه سرخ شد، زیرا جهان سیاست بسیار پیچیده‌تر از معادلات خطی به حرکت درمی‌آید. ارتش مشاوران حزب از درک خواسته‌های واقعی طبقات متوسط و جوانان غافل ماندند و تصویری تاریک و سراسر تنش از آینده پیش چشم رأی‌دهندگان ترسیم کردند؛ رویکردی که توده‌های وسیع مردم را از پیامدهای قدرت گیری مجدد محافظه‌کاران به وحشت انداخت و اردوگاه رقیب را به پیروزی نزدیک‌تر کرد.

آغاز فروپاشی خطوط دفاعی حزب جمهوری‌خواه از لحظه‌ای رقم خورد که اتاق‌های فکر دموکرات‌ها دست به یک بسیج اجتماعی بی‌سابقه زدند. دموکرات‌ها به‌خوبی آگاه بودند که در حوزه اقتصاد در موضع پاسخگویی قرار دارند، بنابراین زمین‌بازی را با استادی تمام به پهنه "حقوق مدنی، آزادی‌های فردی و حفظ نه