به گزارش ایسنا، مجله آتلانتیک در گزارشی نوشت: اپستینی که همه‌جا بود، این بار در برابر جمهوری‌خواهان قرار گرفت؛ در هفته‌های آخر پیش از انتخابات میان دوره ای آمریکا، نام اپستین در تبلیغات سیاسی، سخنرانی‌ها، تی‌شرت‌های تجمع‌ها و برنامه‌های تلویزیونی حاضر بود. دو سال قبل، استفاده از اپستین بخشی از «کتاب راهبرد برنده» جمهوری‌خواهان بود اما این بار نه. دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا در کارزار انتخاباتی گفته بود دولت او پرونده‌های اپستین را منتشر می‌کند و اطراف خود را با کسانی پر کرده بود که کنجکاوی و روایت‌های تند درباره این پرونده را دامن می‌زدند؛ از جمله کش پاتل، دن بونجینو و جی‌دی ونس. اما پس از رسیدن به قدرت، همه چیز فراموش شد و نتیجه دور شدن رای‌دهندگانی شد که برای بقای حزب او حیاتی بودند.
اگر چه جنگ علیه ایران و گرانی بنزین در آمریکا دلایل اصلی در شکست انتخاباتی حزب جمهوری خواه به شمار می روند اما پرونده اپستین و ارتباطاتش با ترامپ و خانواده او هم در این شکست بی تاثیر نبود. سوءمدیریت ترامپ در پرونده اپستین هم به‌طور معنادار در شکست سنگین جمهوری‌خواهان نقش داشت. برنت بیوکنن، محقق و استراتژیست جمهوری‌خواه، گفت اپستین در انتخابات « نمادی برای فساد» شد.
یکی دیگر از نزدیکان کاخ سفید آن را «سوخت هسته‌ای» نوع جدیدی از پوپولیسم آمریکایی توصیف کرد: «پرونده اپستین ابتدا به ترامپ کمک کرد، اما در روز انتخابات میان دوره‌ای علیه او کار کرد و او را به پایین‌ترین نقطه در دوران ریاست جمهوری خود رساند. بسیاری از رای‌دهندگان ترامپ، رویکرد او را در رسیدگی به این پرونده جنجالی «خیانت» دیدند.
ران دی‌سانتیس، فرماندار جمهوری خواه فلوریدا گفت انتخابات میان‌دوره‌ای برای جمهوری‌خواهان در بسیاری از نقاط کشور بسیار بد رقم خورد مساله ای که در حدود ۱۰۰ سال گذشته بی‌سابقه بوده است. حزب باید زودتر برای انتشار پرونده‌های اپستین رای می‌داد.
ترامپ وعده انتشار پرونده‌های مربوط به اپستین و رسوایی او را مطرح کرده بود اما وقتی این کار را نکرد، دموکرات‌ها از آن حداکثر بهره را بردند؛ بی‌میلی جمهوری‌خواهان کنگره و خود ترامپ به انتشار پرونده‌ها، به مساله اصلی کمپین دموکرات‌ها تبدیل شد.
اپستین پس از مرگش در زندان نیویورک در ۲۰۱۹ بلافاصله خوراک نظریه‌پردازان توطئه شد. در دسامبر ۲۰۲۱، ونس که آن زمان نامزد سنا بود، در توییتر این سوال را مطرح کرد: «دولت آمریکا چه منفعتی ممکن است در مخفی نگه داشتن موکلان اپستین داشته باشد؟» و کش پاتل در ۲۰۲۳ این سوال را مطرح کرد: «جمهوری‌خواهان مجلس چه غلطی می‌کنند؟ آنها اکثریت دارند. نمی‌توانید فهرست را بگیرید؟ بگویید پدوفیل‌ها چه کسانی هستند.» و درست ۶ ماه بعد، ترامپ که کاندیدای ریاست جمهوری بود، گفت پرونده‌های اپستین را منتشر می‌کند؛ موضعی که تحسین گسترده‌ای را در میان هم حزبی هایش در پی داشت اما این وعده برای مخاطبان مختلف معناهای متفاوتی داشت. قربانیان و کسانی که پرونده را دنبال می‌کردند می‌خواستند بدانند چه کسان دیگری از جنایات اپستین خبر داشتند و گزارش نکردند، چگونه او این‌قدر طولانی از عدالت فرار کرد و چه کسانی او را توانمند کردند.
ایده انتشار پرونده‌ها در نظر ساده بود، اما در عمل پیچیده شد. تقریبا همه محتوا یا سانسور شده یا قبلا در معرض دید عموم قرار گرفته بود. در ژوئیه ۲۰۲۵ دولت ناگهان مسیر را عوض کرد؛ وزارت دادگستری و اف‌بی‌آی یادداشتی منتشر کردند که می‌گفت افشاگری بیشتری درباره اپستین انجام نمی‌شود و مبنایی برای تحقیقات یا اتهامات بیشتر وجود ندارد.
متیو بارتلت، استراتژیست جمهوری‌خواه و مقام پیشین دولت ترامپ، گفت پرونده‌های اپستین برای مدتی به یک مسالهٔ بی سابقه دوجانبه تبدیل شد؛ جمهوری‌خواهان فکر می‌کردند بیل کلینتون و دموکرات‌های برجسته را رسوا می‌کند و دموکرات‌ها همین را درباره ترامپ فکر می‌کردند. اما برخی در دولت بیش از توانشان وعده دادند و نظریه‌های توطئه‌ای را تغذیه کردند که هرگز قابل اثبات نبود. کمی بعد ترامپ در پستی در تروث سوشال از «کلاهبرداری جفری اپستین» نوشت. مقامات کاخ سفید و نزدیکان ترامپ مطرح شدن داستان اپستین در تابستان گذشته را اولین ضربه به دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ می دانند. تا پیش از آن اوضاع رویه‌ای ساده و درست داشت، اما سر و صدای رسوایی، کاخ سفید را نگران کرد. ترامپ تلاش کرد کنگره را از رای به انتشار پرونده‌ها بازدارد و تنها وقتی عقب نشست که فهمید جمهوری‌خواهان کافی به دموکرات‌ها پیوسته‌اند تا قانون تصویب شود. سپس میلیون‌ها سند منتشر کرد، اما روند شتاب‌زده و پرخطا بود و بدگمانی به پنهان‌کاری دولت معترضان را آرام نکرد.
به گفته نویسنده مقاله، ژوئیه ۲۰۲۵ آغاز فروپاشی ائتلاف ماگا یا آمریکا را دوباره بزرگ کنیم، بود. ریچ باریس، مدیر Big Data Poll، گفت: «اول پرونده‌های اپستین و بعد جنگ علیه ایران، این دو ضربه‌ای ویرانگر بر جنبش ماگا بودند.»
مرور تبلیغات انتخاباتی نشان می‌دهد نام اپستین در دست‌کم ۷۹ رقابت فدرال و ایالتی در ۲۶ ایالت آمده است.
دموکرات‌ها در انتخابات میان دوره ای آمریکا پیروز شدند، اما با چالش تازه‌ای روبه‌رو هستند؛ وقتی هم مجلس نمایندگان و هم سنا را در دست بگیرند، از آنها انتظار می‌رود وعده‌های پاسخگویی را عملی کنند، در حالی که وزارت دادگستری و اف.بی.آی تمایلی به پیگیری تحقیقات مرتبط با اپستین نشان نداده‌اند. نظرسنجی Data for Progress نشان داد ۷۲ درصد رای‌دهندگان می‌خواستند وزارت دادگستری و اف.بی.آی بیشتر در این باره کار کنند، اما ۴۵ درصد باور نداشتند واقعا کسی در آمریکا بازداشت شود.
انتهای پیام
