صدور حکم برکناری مدیرعامل از سوی هیاتمدیره، معرفی گزینه جایگزین و سپس مخالفت با این تصمیم و بازگشت مدیرعامل قبلی، پرسشهای جدی درباره حدود اختیارات، نحوه تصمیمگیری و میزان هماهنگی میان ارکان مدیریتی باشگاه ایجاد میکند. بدون تردید، چنین تصمیمهای متناقضی نمیتواند به نفع مجموعهای باشد که برای عبور از مشکلات، بیش از هر چیز به ثبات و آرامش نیاز دارد.
روز دوشنبه ۲۵ آبان، مثل تمام فصلهای اخیر برای استقلال خوزستان پرحاشیه و پرتنش بود؛ طی چند ساعت هیات مدیره تصمیم به برکناری مدیرعامل گرفت اما این کودتا شکست خورد و نه تنها ابوالقاسمپور برکنار نشد و ماند، بلکه مدیرعامل گروه ملی صنعتی ایران تصمیم به برکناری تمام اعضای هیات مدیره و معرفی نفرات جدید داشت.
واقعیت ماجرا این است که استقلال خوزستان در ماههای گذشته از حاشیهها دور نبوده و اختلافات انباشتهشده، امروز خود را در اتفاقات اخیر نشان میدهد. ادامه چنین شرایطی میتواند تمرکز مجموعه فنی و بازیکنان را تحت تأثیر قرار دهد و هزینههای بیشتری به باشگاهی تحمیل کند که باید تمام توان خود را برای حضور قدرتمند در رقابتهای فوتبال کشور به کار بگیرد.
مسئله اصلی، ضرورت پایان دادن به اختلافاتی است که هیچ دستاوردی برای فوتبال خوزستان ندارد. چشم دوختن به حاشیهها و دامن زدن به تقابلهای مدیریتی، نه مشکلی را حل میکند و نه گرهی از کار استقلال خوزستان میگشاید.
در این میان، یک پرسش قابل تامل نیز وجود دارد؛ آیا خوزستان با این همه ظرفیت انسانی، مدیران جوان، متخصصان ورزشی و چهرههای باتجربه، برای اداره باشگاههای خود با کمبود نیروی شایسته مواجه است؟
استانی که همواره در فوتبال کشور بازیکنان، مربیان و استعدادهای فراوانی معرفی کرده، قطعاً از ظرفیت مدیریتی نیز برخوردار است. جوانان توانمند و مدیران بومی شایستهای در خوزستان حضور دارند که میتوانند در صورت فراهم شدن فرصت و اعتماد، در مسیر توسعه ورزش استان نقشآفرینی کنند.
البته این مطالبه به معنای مخالفت با حضور مدیران غیربومی نیست، زیرا هر مدیری که از تخصص، تجربه، برنامه و انگیزه لازم برخوردار باشد، میتواند برای فوتبال خوزستان مفید واقع شود؛ اما نباید از ظرفیت نیروهای بومی و جوان استان غافل شد. شایستهسالاری باید معیار انتخاب مدیران باشد، نه صرفاً محل تولد یا سابقه ارتباطات مدیریتی.
اکنون که استقلال خوزستان با شرایط تازه مدیریتی روبهرو شده، بهترین فرصت برای عبور از اختلافات گذشته و آغاز فصلی جدید از تعامل و همدلی است. مدیریت باشگاه باید با برنامهای مشخص، شفافیت در تصمیمگیری و هماهنگی کامل میان هیئتمدیره و مدیرعامل، زمینه را برای بازگشت ثبات فراهم کند.
نباید فراموش کرد استقلال خوزستان فقط متعلق به یک مدیر، یک مجموعه یا یک گروه خاص نیست. این باشگاه بخشی از هویت ورزشی مردم استان و سرمایهای ارزشمند برای فوتبال خوزستان است. موفقیت آن میتواند امید را در میان هواداران زنده نگه دارد و مسیر حضور استعدادهای جوان استان در سطح اول فوتبال کشور را هموارتر کند.
امروز بیش از هر زمان دیگری استقلال خوزستان به جای تقابل، به تعامل و به جای اختلافات شخصی، به تصمیمهای مسئولانه نیاز داریم تا با دوری از حاشیهها به سمت و سوی فضای آرامتر حرکت کند.
البته در شرایط فعلی باید به مجموعه مدیریتی استقلال خوزستان فرصت داد تا با کنار گذاشتن اختلافات، مسیر تازهای را آغاز کند.
به گزارش ایسنا، فوتبال خوزستان به اندازه کافی با مشکلات و محدودیتها روبهروست و نباید اجازه داد اختلافات مدیریتی، زخم تازهای بر پیکر آن بگذارد. استقلال خوزستان هنوز ظرفیت بازگشت به روزهای خوب را دارد؛ کافی است منافع فوتبال استان را بالاتر از منافع فردی قرار دهند تا آرامش به این باشگاه بازگردد.
انتهای پیام