مريم نشيبي، متولد 1325 و ليسانسه جغرافياي اقتصادي از دانشگاه تهران است. او از سال 51 13تا 74 مدرس رشته جغرافيا در دبيرستان‌هاي تهران بوده، كار گويندگي خود را از سال 57 آغاز كرده است و امروز ـ 13 ارديبهشت ماه ـ مصادف با تولد 61 سالگي اوست.

نشيبي مي‌گويد: در بچگي آدم بسيار خجالتي بودم و پاسخگويي به سوالات شفاهي برايم سخت بود.

به گفته‌ي او كه اصرار دارد نشيبا با «نشيبي» نوشته شود، نخستين بار صداي او توسط علي‌اصغر دريابيگي كه معلم جغرافي او در دبيرستان بهمنيار بوده كشف شده است. « شب بخير كوچولو» برنامه به ياد ماندني و خاطره‌انگيز اين گوينده در اذهان بسياري از شنوندگان در طول سال‌هاي گذشته است كه پخش آن از سال گذشته متوقف شد.

نشيبي، از پايان «شب بخير كوچولو» به عنوان برنامه‌اي ياد مي‌كند كه از مادر خود جدا شده است. او در اجراي اين برنامه همواره معتقد بوده كه كلامش بايد كودكان دورترين نقاط اين سرزمين را كه حتي از حداقل‌هايي محروم‌اند، بنوازد. ا

اين گوينده پيشكسوت خرسند است كه هنوز صداي او را مي‌شناسند و در جاهاي مختلف با اين جمله روبه رو مي‌شود: سلام خانمه «شب‌بخير كوچولو»!

به گزارش سرويس راديو ايسنا، در حال حاضر مريم نشيبي، گوينده برنامه‌هاي راديويي «‌گلبانگ» ،« قصه ظهر جمعه» در شبكه‌ي سراسري صدا و « قصه‌هاي ايراني براي بچه‌هاي ايراني» در شبكه‌ي صداي آشناست، بخش عصرگاهي چهارشنبه‌هاي شبكه راديويي پيام، راوي «از رمان تا نمايش» شبكه‌ي فرهنگ و نريتور برنامه تلويزيوني «‌ديار يادها» از شبكه اول سيما كارهاي ديگر او در بهار 61 سالگي است.

ورود به راديو

به گزارش خبرنگار سرويس راديو ايسنا، مريم نشيبي، درباره چگونگي ورود خود به راديو گفت: در سال 56 در آزمون گويندگي قبول شدم و كار گويندگي را از سال 57 با كار گويندگي خبر آغاز كردم، در آن زمان با توجه به اين كه معلم بودم، فكر مي‌كردم بايد گوينده خبر باشم. غافل از اين كه بايد گويندگي را با كار توليد شروع مي‌كردم. چرا كه آدم احساساتي بودم و در حين خواندن خبرها چه شاد و چه تلخ، دچار احساسات مي‌شدم.

وي ‌افزود: در سال 60، كار گويندگي خبر را كنار گذاشتم و در تحريريه خبر به فعاليت مشغول شدم، اما پس از آن متوجه شدم كه اصلا كار خبر، كار من نيست و پس از آن 6 سال فعاليت خاصي نداشتم تا اين كه اوايل سال 66 زمينه ورود من به راديو، دوباره فراهم شد و پس از تست دادن پذيرفته شدم.

دعوت به كار براي «شب بخير كوچولو»

نشيبي با بيان اين مطلب كه در سال 69 از دفتر ساعد باقري براي قصه‌گويي در يك برنامه راديويي براي تست دعوت شدم اظهار كرد: در آن زمان ساعد باقري را نمي‌شناختم، پشت ميكروفن نشستم و قصه خاله پيرزني كه ميهمان‌هاي ناخوانده را در خانه خود مي‌پذيرد خواندم و پس از آن براي كار در برنامه‌ي «شب بخير كوچولو» پذيرفته شدم.

وي از مهدي سديفي نخستين تهيه‌كننده «شب بخير كوچولو» به نيكي ياد ‌كرد و گفت: سديفي من را با فاكتورهاي قصه‌گويي در زمينه گويندگي كودك و بيان ضعف و قوت عبارات قصه نظير گرگه، موشه آشنا كرد.

اين گوينده با اشاره به اين كه در راديو به نسبت بيرون به « برنامه شب بخير كوچولو» كمتر توجه شده است. ادامه ‌كرد: البته «شب بخير كوچولو»، در نخستين جشنواره‌ي راديو به عنوان برنامه برتر و در دومين جشنواره من به عنوان گوينده برتر شناخته شدم.

نشيبي، درباره اين كه چرا بزرگترها هم مخاطبان «شب بخير كوچولو» بودند گفت: زماني فردي به من القاء كرد كه در كلام و صدايم مهري نهفته است كه تصنعي نيست و آدم‌ها همه به دنبال اين گمشده هستند و آن را در هر چهره و يا كلامي حس كنند، احساس مي‌كنند آن را قبلا ديده‌اند و من بارها وقتي در اتوبوس، تاكسي، خيابان و به آدم‌هايي برخورد كرده‌ام كه گفته‌اند «خانم، سلام، من شما را مي‌شناسم ! در دانشگاه با هم نبوديم! نمي‌دانم عجيب است انگار حتي با شما سفر هم كرده‌ام!» و اين اتفاق بارها افتاده است.

تربيت شاگرد در راديو

اين گوينده در اين باره كه آيا در راديو شاگرداني �