جمعه ۸ شهریور ۱۳۹۲ | ۱۶:۰۶
ماجراجویی اوباما تا کجاست؟

/تحلیل/

ماجراجویی اوباما تا کجاست؟

با شدت گرفتن تهدیدها و تردیدها در بلوک غرب پیرامون حمله به سوریه، این سوال پیش می‌آید که بالاخره اوباما چه خواهد کرد؟ آیا با همه تبلیغاتی که به راه انداخته سرافکنده از حمله به سوریه عقب‌ می‌نشیند یا با انجام این ماجراجویی منافع آمریکا و همپیمانانش را به خطر خواهد انداخت؟ و اگر دومین احتمال ارجح باشد میزان این ماجراجویی چقدر خواهد بود؟

با شدت گرفتن تهدیدها و تردیدها در بلوک غرب پیرامون حمله به سوریه، این سوال پیش می‌آید که بالاخره اوباما چه خواهد کرد؟ آیا با همه تبلیغاتی که به راه انداخته سرافکنده از حمله به سوریه عقب‌ می‌نشیند یا با انجام این ماجراجویی منافع آمریکا و همپیمانانش را به خطر خواهد انداخت؟ و اگر دومین احتمال ارجح باشد میزان این ماجراجویی چقدر خواهد بود؟

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، سایت اینترنتی النشره در تحلیلی به بررسی این مساله پرداخته و چنین می‌نویسد: از ماه‌ها قبل مارتین دمپسی، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا طرح‌هایی را به دولت برای دخالت نظامی در سوریه ارائه داده اما همه این طرح‌ها و پیشنهادات به ویژه اعزام سربازان آمریکایی به اراضی سوریه به بهانه "تامین امنیت سلاح‌های شیمیایی" با مخالفت نمایندگان روبرو شد.

گفته می‌شود باراک اوباما، رئیس‌جمهوری ‌آمریکا با چنین طرح‌هایی مخالف است و با استقرار حتی یک سرباز آمریکایی در سوریه موافقت نمی‌کند و دلیل این امر شکست‌های آمریکا در افغانستان و عراق و تجربه واشنگتن از این دو جنگ بود، چیزی که فرضیه دخالت مستقیم آمریکا را تا حدود زیادی غیر ممکن می‌کند.

طرح دیگر دمپسی برای ایجاد منطقه پرواز ممنوع بر فراز سوریه نیز ناکام ماند چرا که این امر نیازمند استفاده از صدها هواپیما و ناو هواپیمابر به همراه ده‌ها کشتی امدادرسان و حمایت لوجستیکی گسترده است که ظاهرا آمریکا چندان برای این همه هزینه آماده نیست.

پیشنهاد دیگر دمپسی نیز که با عنوان منطقه پرواز ممنوع مشهور است، اجرا شدنی نیست مگر پس از عملیات هوایی و زمینی چند هفته‌ای ارتش آمریکا و این یعنی دخالت مستقیم در جنگ سوریه. حتی پیشنهاد ایجاد منطقه حائل در مرزهای سوریه چه در مرزهای شمالی این کشور با ترکیه و چه در مرزهای جنوبی آن با اردن که به منظور تقویت سلطه مخالفان بر مناطقی چون حلب و درعا صورت می‌گیرد، به خاطر آنکه نیاز به دخالت مستقیم ارتش آمریکا برای تامین امنیت منطقه حائل دارد نیز برای واشنگتن مقدور نیست.

علاوه بر این گزینه کمک ‌آمریکا به مخالفان با استفاده از سلاح‌های پیشرفته به خاطر اختلاف فراوان میان گروه‌های مخالف سوری و عدم اطمینان ‌آمریکا به شمار زیادی از آنها و ترس از اینکه امکان دارد روزی مخالفان از این سلاح‌ها علیه خود آمریکا و متحدانش استفاده کنند نیز مانند سایر گزینه‌ها عملا برای واشنگتن قابل اجرا نیست.

اما امروز و در حالی که بر هیچ کس پنهان نیست که یگان‌های کوچکی از ارتش آمریکا در اردن در حال ارائه اطلاعات به مخالفان سوریه و آموزش "ارتش آزاد سوریه" برای یادگیری استفاده از سلاح‌های پیشرفته هستند، ستاد مشترک ارتش آمریکا دو گزینه دیگر را نیز به گزینه‌های پیشین خود اضافه کرده است.

این دو گزینه جدید پس از آن ارائه شد که چاک هاگل، وزیر دفاع آمریکا یک سلسله نشست‌های امنیتی و نظامی با سران بلندپایه آمریکا برگزار کرد و در پایان این نشست‌ها خلاصه‌ای از اقداماتی را که می‌توان درباره بحران سوریه انجام داد به رئیس‌جمهوری ‌این کشور ارائه کرد بدون آنکه چراغ سبزی از اوباما در این زمینه دریافت کند.

گزینه اول: آغاز حملات هوایی به پایگاه‌ها، پادگان‌ها و تمامی نقاطی که نیروهای ارتش سوریه در آن حضور دارند است. این اقدام درست مشابه چیزی است که در تاریخ 24 مارس 1999 در یوگسلاوی سابق اتفاق افتاد به نحوی که حملات هوایی گسترده‌ای از سوی غرب علیه نیروهای صرب در کوزوو به مدت 78 روز و تا تاریخ 10 ژوئن همان سال ادامه داشت که این حمله نظامی خارج از چارچوب‌های قانونی شورای امنی