بیشتر شبیه قبری است بزرگ برای «عین‌الدوله»؛ گودالی که سال‌ها پیش، مقابل پای این عمارت تاریخی کندند تا این بنای قاجاری را هر زمان که خواست به کام مرگ بفرستد.
15 سال پیش بود که نخستین پیگیری‌ها انجام شد، پیگیری برای نجات خانه‌ای ارزشمند متعلق به «شاهزاده عبدالمجید»، ملقب به «عین‌الدوله». خانه‌ای که این روزها ساخت یک مجتمع بالای سرش، همسایگان‌اش را هم به وحشت انداخته است.
طبق پیگیری خبرنگار میراث فرهنگی ایسنا، از سال 1372 اعلام کردند عمارت «عین‌الدوله» یک بنای ارزشمند است و باید مراقب انجام هر اقدامی در اطراف آن بود.
هر چند در طول سال‌های گذشته همسایگان این بنای تاریخی در پاسداران، میدان هروی بسیار بیشتر از آن‌چه وظیفه‌ی میراث فرهنگی است، به این بنای تاریخی و اقدامات در حال انجام در اطراف آن توجه کرده‌اند، اما به نظر می‌رسد تا مدیریت شهری نخواهد، هیچ کاری نمی‌توان برای نجات این بنای تاریخی انجام داد.
بر اساس نقشه‌های باقی مانده از گذشته و متن نامه‌های پیگیری شده برای جلوگیری از تخریب این عمارت تاریخی، به نظر می‌رسد باغ و عمارت «عین‌الدوله» که قبل از تخریب درخت‌هایش، مجموعه‌ای شامل یک بنای ارزشمند، باغی بزرگ و یک دریاچه‌ی تفریحی بوده است، در حال حاضر بخش قابل ملاحظه‌ای از آن چیزی بیش از بیابانی بایر نیست که از حدود 13 سال پیش جولانگاه لودرها شده است.
اما در بخش شمالی بنا، هنوز عمارت و بخشی از درختان آن باقی مانده‌اند و با وجود سرسبزی‌شان از آینده‌ای ترس دارند که می‌تواند با ساخت این مجتمع تجاری بدون شناسنامه، به یک کابوس تبدیل شود.
به نظر می‌رسد این بنای تاریخی باید دعاگوی همسایگان خود باشد، همسایگانی که فراتر از نهادهای مسئول و متولیان میراث فرهنگی پیگیر عملیاتی نشدن این پروژه شده‌اند.
هر چند در حریم این عمارت تاریخی تا پیش از این نیز برخی ساختمان‌ها با ارتفاعی بیش از ضوابط میراث فرهنگی در حریم بناهای تاریخی بالا رفته‌اند، اما پروژه‌ای که هیچ تابلویی برای اطلاع‌رسانی درباره‌ی نوع کاربری آن، تعداد طبقات و کارفرمای خود ندارد، آینده‌ی این بنای تاریخی را مبهم‌تر کرده است.
البته شاید نتوان این اتفاق را از چشم مسئولان میراث فرهنگی استان تهران دید، اما در مقایسه با نوع نامه‌نگاری‌ها و پیگیری‌هایی که این دستگاه دولتی در دو دوره‌ی متفاوت برای جلوگیری از ادامه‌دار بودن این پروژه که با توجه به شواهد موجود امکان تخریب عمارت تاریخی «عین‌الدوله» وجود دارد، به راحتی می‌توان قضاوت کرد که مسئولان دوره‌ی گذشته برخورد قاطع‌تری در این زمینه داشته‌اند یا کارفرمای این پروژه در آن زمان حرف شنوی بهتری از مسئولان میراث فرهنگی داشته است، (چون در زمان ساخت برج‌های دو قولوی مینا که برای اجرایی شدن آن، درختان باغ این بنای تاریخی را سوزاندند)در آن دوره میراث فرهنگی راحت‌تر با نامه‌نگاری‌هایش توانست به مدت چند سال این اقدام را متوقف کند.
اما در دوره‌ی کنونی علی‌رغم توقف این پروژه در اسفند ماه سال گذشته، در حدود یک ماه اخی