به گزارش ایسنا، به نقل از یوروپین پابلیک افرز در بخش انرژی اروپا هیچ یک از این مسایل مهم‌تر و به‌طور بالقوه حیاتی‌تر از آینده توسعه هسته‌ای – هم ساخت و ساز و هم تمدید طول عمر نیروگاه‌ها – نیست. این در حالی است که پیش‌بینی می‌شود بیش از ۴۵ درصد از نیروگاه‌های هسته‌ای فعلی در طول ۱۰ سال آتی تعطیل شوند.

هفته گذشته در همان محلی که بیست و یکمین کنفرانس آب و هوای پاریس به توافق انجامید، پاریس نمایشگاه هسته‌ای جهان را برگزار کرد که شرکت‌های بزرگ مانند وستینگهاوس، EDF و CGN برای همکاری در زمینه آینده این صنعت و تضمین این که اروپا در توسعه سراسری انرژی هسته‌ای پیشگام است نه دنباله‌رو در آن حضور یافتند.

در سال‌های اخیر بخش انرژی هسته‌ای در وضعیت رکود قرار داشت زیرا پروژه‌های ساخت و ساز جدید و عظیم به ویژه در فلامان ویل، اولکیلوتو و هینکلی با مشکلات مالی، مهندسی و ساخت و ساز زمین‌گیر شده است.

این مسایل برای تکنولوژی EPR (راکتور آب پرفشار) شرکت الکتریک دوفرانس (EDF) به خوبی مستند شده و علامت سوال جدی را بر سر آینده استفاده از این تکنولوژی در سراسر اروپا قرار داده است.

اما در شرق اروپا جایی که در بحبوحه نیاز به انرژی بدون کربن، قابل اعتماد و منابع داخلی تامین انرژی، حمایت از انرژی هسته‌ای ادامه دارد، موفقیت استفاده از دیگر انواع راکتورها ثبت شده است. به نظر می‌رسد این موضوع تقریبا پیش شرطی برای توسعه اقتصادی و اجتماعی محسوب می‌شود. اسلواکی، بلغارستان و لهستان همگی یا در حال ساخت نیروگاه هسته‌ای جدید هستند یا در نظر دارند تا به طور قریب الوقوعی آن را توسعه دهند تا در عین  حال که امنیت انرژی بدون کربن خود را در برابر شوک‌های سراسری انرژی تقویت می‌کنند، ‌خود را از گاز و زغال سنگ رها کنند. اما مخالفت با انرژی هسته‌ای از طریق دو مساله هزینه و مصرف پسماند، توسعه هسته‌ای را تضیف می‌کند و به تاخیر می‌اندازد.

هم‌زمان با نمایشگاه هسته‌ای جهان گروه دیده‌بان جدید هسته‌ای اروپا دو اجلاس سیاست انرژی هسته‌ای را نخست در پاریس در کنار نمایشگاه هسته‌ای جهان و دیگری را در بروکسل برگزار کرد تا درباره این موضوع بحث کنند که چگونه گروه‌های دولتی و صنعتی می‌توانند از عهده این مسایل برآیند و مباحث پیرامون توسعه انرژی هسته‌ای در اروپا را به فوریت پیش ببرند.

تیم یئو، رییس گروه دیده‌بان جدید هسته‌ای اروپا و رییس کمیته منتخب انرژی و تغییرات آب و هوا در پارلمان بریتانیا هر دوی این مباحث را پیش برد و گفت:‌ هدف اجلاس سیاست انرژی هسته‌ای پرداختن به مسایل اصلی تکنیکی است که امروز صنعت هسته‌ای اروپا با آن رو به رو است. دیده‌بان جدید هسته‌ای اروپا از ضرورت مطالعات مناسب همه تکنولوژی‌های در دسترس هسته‌ای به منظور فهم کامل مسایل مالی، استقرار پذیر و سودمندی این اقدام بر اقتصاد محلی حمایت می‌کند.

 هزینه انرژی هسته‌ای اغلب به عنوان یکی از مسایل مهم در زمانی که دولت‌ها یک سایت هسته‌ای را توسعه می‌دهند تلقی می‌شود. زمانی که با تکنولوژی‌های انرژی‌های تجدیدپذیر و نرخ زغال سنگ و گاز طبیعی مقایسه می‌شود به راحتی پی می‌بریم که چرا بسیاری از افراد از هزینه پیش پرداخت اولیه مورد نیاز برای انرژی هسته‌ای  طفره می‌روند. برای نمونه هینکلی (که در بریتانیا به تازگی ساخته می‌شود) هزینه بالغ بر ۱۸ میلیارد پوند در بر داشته است. با این حال در اجلاس سیاست‌ انرژی هسته‌ای هزینه واقعی انرژی هسته‌ای در کنار انرژی‌های تجدیدپذیر ارزیابی شد و مورد بحث قرار گرفت.

گیلس ماتونیر، کارشناس آینده‌پژوه در کمیته CEA (کمیسیون انرژی‌های جایگزین و انرژی اتمی فرانسه) در این باره گفت: افزایش هزینه‌های سیستم به ویژه اتصال شبکه به نفع انرژی هسته‌ای نقش ایفا کرد. هزینه‌های سیستم برای توزیع انرژی‌های تجدیدپذیر به شدت بالاست و هم‌چنین تولید نیروی پشتیبان در زمان اوج تقاضا نیز مورد نیاز خواهد بود اما انرژی هسته‌ای هیچ یک از این مشکلات را ندارد. هم‌چنین انرژی هسته‌ای از مزیت طول عمر حدود ۳۰ سال برخوردار است و بسیاری از نیروگاه ها می‌توانند دو برابر این مقدار به فعالیت بپردازد اما انرژی‌های تجدیدپذیر برای چنین طول عمری هنوز آزمایش نشده‌اند.

با بیش از ۲۳ پروژه در حال پیشرفت هسته‌ای در سراسر اروپا و با توجه به این که بیش از ۴۵ درصد راکتورهای فعلی قرار است در ظرف مدت ۱۰ سال تعطیل شوند، انرژی هسته‌ای در اروپا بر سر دو راهی قرار دارد.

بریتانیا یکی از طرفداران انرژی هسته‌ای در میان کشورهای عضو اتحادیه اروپا هم اکنون در روند برگزیت (خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا) قرار دارد. فرانسه یکی از اصلی‌ترین تامین‌کنندگان تکنولوژی هسته‌ای در مساله در حال ورشکسته شدن تکنولوژی EPR شرکت آریوا و EDF دچار انشعاب شده و لابی‌های ضد هسته‌ای داخلی با توجه به کاهش هزینه‌های انرژی‌های تجدیدپذیر قوی‌تر می‌شوند.

ممنوعیت هسته‌ای در آلمان در پرتو فاجعه فوکوشیما و سیاست انتقال انرژی آن‌ها بزرگ‌ترین بازار برای توسعه را به تعطیلی کشاند. شرکت CGN چین، کپکو کره جنوبی و وستینگهاوس آمریکا همگی در حال ساخت تکنولوژی‌های خود هستند و بر روی قراردادهایی در بازارهای جدید از جمله اروپا در پرتو کنفرانس پاریس کار می‌کنند. در این کنفرانس کشورها سعی کردند تا انتشار کربن را محدود کنند و به ترکیب انرژی داخلی خود تنوع بخشند. از کجا تامین‌کنندگان تکنولوژی هسته‌ای اروپا مانند EDF عقب ماندند؟ بخش هسته‌ای اروپا برای مدت ۵۰ سال صادر کننده پیشرفت های اتحادیه اروپا بوده است. در حالی که اتحادیه انرژی شکل می‌گیرد تصمیمی قاطع و شفاف نیاز است تا تضمین کند که اروپا در زمینه انرژی هسته‌ای عقب نمی‌ماند.

انتهای پیام