به گزارش ایسنا، به نقل از ژاپن تایمز، این تصمیم پارک گئون های، رئیسجمهور کره جنوبی مباحثی را با اعتراضات چین و روسیه به وجود آورده است و برخی مفسران آغاز یک جنگ سرد جدید را پیشبینی میکنند. اما به نظر میآید چین و روسیه باید از سامانه تاد استقبال کنند. زیرا این سامانه نیاز کره جنوبی و ژاپن در تعقیب گزینههای دیگر نظامی را کاهش میدهد که ممکن است شامل توسعه تسلیحات هستهای باشد.
کره جنوبی و ژاپن دلیل خوبی برای تقویت استحکامات دفاعی خود دارند. تهدید تجاوز کره شمالی واقعی است و به همین زودیها نیز از بین نخواهد رفت. کره شمالی همان گونه که تواناییهای نظامیاش را که شامل تسلیحات کشتار جمعی، موشکهای دوربرد بالستیک و نیروهای سایبری و ویژه میشود، تقویت میکند از این رو به شعارها و رفتارهای جنگطلبانه خود شتاب میبخشد.
ایالات متحده به طور مکرر به کره شمالی هشدار داده است که به دنبال سلاحهای هستهای یا موشکهای بالستیک نباشد که بیهوده بوده و دیپلماسی " تحریمها و مشوقها" در متوقف ساختن کره شمالی ناکام بوده است.
اکنون بسیاری از افراد در کره جنوبی و ژاپن نگران استحکام تعهد آمریکا در دفاع از آنها در برابر حملات خارجی هستند. تحولات اخیر از شکست باراک اوباما رئیسجمهور آمریکا در اجرایی کردن هشدار "خط قرمز" علیه استفاده از سلاحهای شیمیایی در سوریه گرفته تا نامزدی دونالد ترامپ به عنوان کاندیدای ریاست جمهوری جمهوریخواهان، اعتبار ایالات متحده را تضعیف کرده است.
در واقع دونالد ترامپ فقط گسترش تسلیحات هستهای را در آسیا محتملتر کرده است. وی اخیرا در مصاحبه با نیویورک تایمز انتقاد کرد که ایالات متحده مبالغ هنگفتی را در سامانههای دفاع موشکی و نیروهای مستقر در کره جنوبی و ژاپن هزینه میکند و قول داد که اگر انتخاب شود هر دو این کشورها را ملزم میکند تا هزینه بیشتری در دفاع از خود بپردازند.
برخی از اعضای حزب محافظه کار، حاکم سائنوری کره جنوبی اکنون آشکارا کسب تسلیحات هستهای را خواستار هستند و معتقدند که این اقدام از حمله کره شمالی جلوگیری میکند و چین را وا میدارد تا فشار بر موکلش را به منظور عقب نشینی از برنامههای تسلیحات هستهایاش بیشتر کند.
اگر کره جنوبی یک زرادخانه هستهای را توسعه دهد احتمالا ژاپن نیز با توجه به اقدامات تجاوزکارانه چین در ادعای مالکیت بر جزایر سنکاکو اقدام مشابهی را انجام دهد. ژاپن عملا برای تبدیل شدن به قدرت هستهای ذخایر زیادی پلوتونیوم جدا شده و امکانات فنی دارد. با اینکه این کشور هیچ سلاح هستهای در اختیار ندارد اما در صورت نیاز میتواند به سرعت آنها را توسعه دهد.
با توسعه سلاحهای هستهای، کره جنوبی و ژاپن هر یک روابط خود را با آمریکا به خطر خواهند انداخت و خود را در معرض تحریمهای اقتصادی و انرژی قرار خواهند داد. به ویژه اینکه چنین اقدامی از سوی کره جنوبی واقعا ممکن است آغاز یک جنگ سرد یا بدتر از آن باشد. توازن هستهای در شبه جزیره کره، ممکن است از سوی هر دو طرف انگیزهای برای حمله پیشدستانه برای محو کردن توانایی ضد حمله دیگری تلقی شود.
به علاوه اگر کره جنوبی و ژاپن سلاحهای هستهای را توسعه دهند، میتواند به یک رقابت هستهای منطقهای یا حتی جهانی منجر شود؛ همه کشورهایی که به دنبال توسعه زرادخانه هستهای خود هستند ممکن است نسبت به غرب نظر مساعدی نداشته باشند. این امر به مراتب سناریوی خطرناکتری خواهد بود: همه چیزها برابر است؛ کشورهای هستهای بیشتر، خطر جنگ هستهای را افزایش میدهد که این تروریسم و حوادث هستهای را نیز شامل میشود.
با توجه به این پس زمینه قضیه تاد روشن است. ایالات متحده، کره جنوبی و ژاپن در حالی که اهداف آسیبپذیر را تقویت، تبادل اطلاعاتی سه جانبه در برابر تهدیدهای کره شمالی را عمیقتر و با جامعه جهانی برای از بین بردن برنامه تسلیحات هستهای کره شمالی همکاری میکنند، باید در خصوص دفاع موشکی به عنوان خط مقدم بازدارندگی منطقهای همکاری کنند.
کره شمالی از سال 1953 به کره جنوبی حمله نظامی همه جانبهای را انجام نداده است و تهدیداتش را علیه ژاپن به شعارهای خصمانه محدود کرده است. این امر احتمالا تهدید انتقامجویی معتبر و همیشگی ایالات متحده را منعکس میکند. کره جنوبی و ژاپن نباید از ایالات متحده روی برگردانند و بر روی پاهای خود بایستد ـ مهم نیست که ترامپ چه میگوید.
انتهای پیام
