به گزارش ایسنا، ماه‌های تیر و مرداد را شاید بتوان وقت پُرترافیک کوه‌ها و قله‌های ایران معرفی کرد. چرا که به دلیل شرایط پایدار و مساعد آب و هوا در این دو ماه، قله‌های شاخص هر استان با آغوش باز، میزبان کوهنوردان و گروه‌هایی هستند که به دنبال ماجراجویی می‌روند.
اما نکته قابل توجه برای حضور در کوهستان و صعود به قله‌های مرتفع، این است که کوهنوردان پیش از آنکه با چالش‌های پُر خطر در طبیعت مواجه شوند، لازم است برای افزایش سطح آمادگی جسمی و ذهنی، ابتدا با رفتن به کوه‌های نه چندان دشوار، شرایط صعود را برای خود شبیه‌سازی کنند.
این بازنماییِ صعود به کوهنوردان کمک می‌کند تا علاوه بر تقویت نیروی عضلانی خود، بتوانند با قرار گرفتن در ارتفاع، سیستم تنفسی خود را با محیطی که هوای رقیق دارد تطبیق بدهند. به این رویکرد در کوهنوردی اصطلاحا «هم‌هوایی» می‌گویند. چنانچه کوهنوردان این آمادگی را نداشته باشند، به بیماری ارتفاع گرفتار خواهند شد.
نفس نفس زدن، مشکل تنفس هنگام صعود، تغییر الگوی تنفس در شب هنگام، بیدار شدن‌های متوالی در طول شب و تکرر ادرار از جمله نشانه‌های اولیه بیماری ارتفاع هستند. بنابراین کوهنوردانی که تصمیم به صعودهای بلند دارند، پیش از اینکه صعود اصلی خود را انجام دهند، چندین ساعت را در ارتفاع بالای ۳۰۰۰ متر سپری می‌کنند تا بدن‌هایشان به ارتفاع عادت کنند. البته این میزان از ارتفاع نسبی است و ممکن است در ارتفاع بالاتر نیز انجام شود.
در راستای کسب همین آمادگی پیش از صعود نهایی، تیم کوهنوردی شهدای ایسنا - که تصمیم دارد به مناسبت روز خبرنگار با هدف پاسداشت یاد و خاطره شهدای خبرنگار به یکی از قله‌های شاخص کشور صعود کند - به پیمایش خط‌الرأس شرقی قله توچال پرداخت.
اعضای تیم ساعت‌های پایانی روز چهارشنبه (۲۸ تیرماه) در پارک جمشیدیه به یکدیگر پیوستند و تا پناهگاه کلکچال ادامه مسیر دادند. در این مرحله از صعود زمان‌بندی خاصی وجود نداشت و آهنگ گام برداشتن آرام و کُند بود.
درختان پُر میوه، خنکی دلچسب هوا و آب راهه‌هایی که در پیچ و خم‌شان زندگی جریان داشت سبب می‌شد که گروه فرصت را غنیمت بشمارد و از آنچه در مسیر می‌بنید و لمس می‌کند لذت ببرد.
این مسیر نسبت به روزهای آخرهفته که کوهنوردان و گروه‌های مذهبی پرشماری از آن بالا می‌روند نسبتا خلوت بود. اما با این وجود افرادی به چشم می‌خوردند که با در دست داشتن ظروف مخصوص میوه، میوه‌های تازه درختی را از کوه به پایین حمل می‌کنند.
خوشبختانه گروه، ناکام از سخاوت و نوع دوستی باغداران نماند، چون آنها تمنای چشم‌هایی که مسحور رنگ سرخ، زرد و سبزِ آلو جنگلی درون سطل شده بودند را با عبارت «بیا بردار» پاسخ دادند.
گرگ و میشِ هوا اندک اندک رنگ از چهره آسمان و طبیعت می‌پران