چیزی که از نظر فعالین زیست محیطی و شهروندان البرزی، پهن کردن فرش قرمز مرگ زیر پای رودخانه کرج و جاده چالوس است.
به گزارش ایسنا، این طرح در طول چند سالی که در حال اجرا بوده تقریباً به طور کامل از سوی مجریان مبهم گذاشته شده است و اطلاعات زیادی از اثرات و چگونگی کارکرد آن در دسترس نیست اما معدود اطلاعات پراکندهای که از آن در دسترس قرار گرفته نشان میدهد که برای این تونل ۵۰۰ میلیارد تومان هزینه شده و میتواند سالانه ۲۵۰ میلیون مترمکعب آب سد کرج را منتقل کند. این در حالی است که سد کرج در بهترین حالت ۲۰۰ میلیون مترمکعب گنجایش دارد!
یکی دیگر از عجایب تونل انتقال آب رودخانه کرج به تهران این است که توان حجمی آن در انتقال آب ۱۶ مترمکعب در ثانیه برآورد میشود در حالی که دبی پایه رودخانه کرج پنج مترمکعب در ثانیه است!
همه این دغدغهها در طول چند سال گذشته از سوی رسانهها و فعالین محیط زیست در استان البرز مطرح شده است، بسیاری از مردم در شبکههای اجتماعی در طول این مدت خواستار پاسخگویی وزارت نیرو و آب منطقهای تهران شدهاند اما هیچ ارادهای برای شفافسازی این طرح وجود نداشته و همین نگرانیها را بیشتر کرده است.
ما از همان ابتدا مخالفت کردیم
حسین محمدی رئیس کمیسیون محیط زیست شورای شهر کرج و مدیرکل سابق حفاظت محیط زیست البرز در خصوص این طرح در گفت و گو با ایسنا، گفت: عملیات اجرایی این طرح در دولت دهم و تا سال ۹۲ کار ساخت تونل به پایان رسید. بعد از پایان ساخت تونل وزارت نیرو درخواست کرد که آب به صورت آزمایشی از تونل منتقل شود که در آن زمان ما در محیط زیست مکاتبات زیادی در راستای مخالفت با آن انجام دادیم.
محمدی افزود: در تقسیمبندی منابع آب سد کرج اولویت به مصرف شرب داده شده است اما با این وجود بعد از پایان این پروژه ما در محیط زیست با تأکید بر اهمیت حیات رودخانه کرج و جاده چالوس از حقآبه زیست محیطی رودخانه دفاع کردیم. اگرچه دولت حقآبه زیست محیطی رودخانه را از سالها قبل لحاظ کرده بود اما این حقآبه رقم ناچیزی بود بنابراین در خصوص انتقال تونلی آب قرار شد میزان مورد نیاز برای حفظ حیات رودخا