علی عباسی، دربارۀ چرایی و چگونگی نوشتن کتاب «گردشگری در دسترس» به ایسنا گفت: رشته تحصیلی من در دانشگاه اصفهان روابط بینالملل بود و با توجه به اینکه خودم معلولیت جسمی حرکتی دارم، یکی از اساتید، سال ۱۳۹۵ پیشنهاد داد که بین معلولیت و روابط بینالملل پلی بزنم و روی این موضوع کار کنم.
او ادامه داد: به همین دلیل تصمیم گرفتم که پایاننامه کارشناسی ارشدم را به دیپلماسی شهری و گردشگری در دسترس اختصاص بدهم. برای پیش برد این هدف نیز شهر اصفهان را پایلوت قرار دادم و روی این شهر با دو شهر کوالالامپور و بارسلون که خواهرخوانده اصفهان هستند و تراز بالایی در سازمان جهانی گردشگری دارند، مطالعات موردی انجام دادم.
مشاور مناسبسازی معاونت شهرسازی شهرداری اصفهان خاطرنشان کرد: پس از دفاع از پایاننامه و فارغالتحصیل شدن در خردادماه سال ۱۳۹۸، این تحقیق را به سازمان فرهنگی اجتماعی و ورزشی شهرداری اصفهان و همچنین اداره گردشگری این سازمان ارائه دادم، سپس با مشورت و بازبینی اساتید حاضر در سازمان بنا شد که قسمت دیپلماسی شهری را حذف و صرفاً تحقیق خود را بر روی «گردشگری در دسترس» متمرکز کنم.
عباسی افزود: به همین منظور اثر را بازبینی و به روز کردم، آنچه برای بهتر شدن نیاز داشت به آن اضافه کردم و در نهایت پس از یک سال و نیم این کتاب در هفته اصفهان سال جاری به همت اداره گردشگری سازمان فرهنگی اجتماعی و ورزشی شهرداری اصفهان از سوی انتشارات این سازمان منتشر و رونمایی شد.

او در پاسخ به این سؤال که بر اساس مطالعات موردی، اصفهان از نظر دسترسپذیری گردشگری برای معلولان چه جایگاهی دارد؟ گفت: زمانی که با شهرهای تراز خود را مقایسه کنیم میبینیم که فاصله زیادی داریم.
مشاور مناسبسازی معاونت شهرسازی شهرداری اصفهان تأکید کرد: بحث مناسبسازی مقولهای نیست که بگوییم مثلاً در یک برهه زمانی پنجساله آن را انجام میدهیم و شهر قابلدسترس میشود، خیر، مناسبسازی یک پروسه همیشگی است که در قالب پروژههای مختلف و با توجه به شرایط روز عملیاتی میشود.
عباسی یادآور شد: خوشبختانه سالهاست که ستاد مناسبسازی در معاونت شهرسازی شهرداری اصفهان بهعنوان یک نهاد رسمی مسئله مناسبسازی برای معلولان را پیگیری میکند و این مایه امیدواری است بلکه در آینده بتواند چشمانداز روشنی را برای این قشر از شهروندان فراهم کند، اما ما هنوز به برنامهریزی مشخصی نیاز داریم تا چارچوبها و دستورالعملهایی را برای مدیران شهری تدوین کند بلکه از این طریق بتوانیم به دستاوردهای ملموستری برسیم.
نویسندۀ کتاب «گردشگری در دسترس» ادامه داد: باید در نظر داشت که از یک سو دسترسپذیری خود مکان گردشگری مØ