«اَبیانه» روستای تاریخی و شناخته‌شدۀ نطنز در استان اصفهان است؛ روستایی که خاک سرخش آن را از دیگر سکونتگاه‌های کهن ایران متمایز کرده است. این روستا که در زبان محلی «ویونا» به‌معنای بیدستان نامیده می‌شود، با پیشینه‌ای برآوردشده تا حدود ۴۵۰۰ سال، یکی از قدیمی‌ترین زیستگاه‌های انسانی در حاشیۀ دشت کویر به‌شمار می‌رود. بناها و نشانه‌های تاریخی ابیانه از دوره‌های ساسانی تا قاجار باقی مانده‌ و همین تنوع معماری بومی، همراه با رنگ ویژهٔ این روستا، باعث شد که در ۳۰ مرداد ۱۳۵۴ در فهرست آثار ملی کشور ثبت شود. این فوتواستوری نگاهی تصویری است به زیست، رنگ و تاریخ در کوچه‌پس‌کوچه‌های ابیانه.