گل نرگس یکی از زیباترین گل‌های پیازی است که با فرا رسیدن فصل سرما و زمستان گل دهی آن آغاز می‌شود؛ به طور طبیعی گل نرگس در مناطق مدیترانه‌ای، اروپا و آسیا می‌روید و به دلیل مقاومت در برابر سرما و زیبایی منحصر به فرد، جایگاه ویژه‌ای در فرهنگ و کشاورزی جهان دارد. ۶۰ گونه گل نرگس با ۶ رنگ در جهان کشت می‌شود که در کشور ایران چهار گونه آن را می‌توان در دشت‌ها و کوهپایه‌های زاگرس واستان‌های ایلام، لرستان، خوزستان فارس، کهکیلویه و مازندران مشاهده کرد. مازندران رتبه سوم تولید گل نرگس را در کشور در اختیار دارد و گل نرگسی که در مازندران کشت می‌شود به علت رطوبت بالا از نوع درشت است و ماندگاری بیشتری در مقایسه با سایر انواع آن دارد. گل نرگس نباتی است دائمی با پیازهای کشیده گلابی شکل که پیازها دارای ورقه های فلسی و مطبق، دارای مواد سمی از نوع آلکالوئیدها هستند. عطر نرگس شاداب کننده است و برای مخاط و سینوس‌ها مفید  بوده و از سرماخوردگی جلوگیری می‌کند. بطور معمول این گیاه خوش عطر بو در اواخر تیر ماه کشت میشود و در اوایل زمستان برداشت آن آغاز میشود. امسال به علت تغییرات آب هوایی این محصول دیرتر اما با کمیت بیشتری تولید شده است.