پیش از آنکه صدای کولرهای آبی و گازی در کوچه‌های یزد شنیده شود، این بادگیرها بودند که هوای داغ کویر را رام می‌کردند. سازه‌هایی بلند و هوشمند که بدون مصرف برق و آب، نسیم را به دل خانه‌ها می‌رساندند و آسایش را برای ساکنان شهر به ارمغان می‌آوردند. بادگیرها تنها یک عنصر معماری نبودند؛ نمادی از دانش بومی، سازگاری با طبیعت و هنر مهندسی ایرانی به شمار می‌رفتند. یزد، شهری که به شهر بادگیرها شهرت یافته، هنوز میزبان صدها بادگیر تاریخی است؛ سازه‌هایی که برخی از آن‌ها همچنان استوار ایستاده‌اند و برخی دیگر زیر بار فرسایش، تغییرات اقلیمی و بی‌توجهی، درحال ازکار افتادگی و تخریب هستند. در روزگاری که بحران انرژی و کمبود منابع آب به یکی از دغدغه‌های اصلی جهان تبدیل شده، این شاهکارهای معماری بیش از هر زمان دیگری یادآور اهمیت بهره‌گیری از راهکارهای پایدار و سازگار با محیط زیست هستند.
این گزارش تصویری روایتگر بادگیرهایی است که روزگاری وظیفه اصلی تهویه و خنک کردن هوای خانه‌های کویری یزد را بر عهده داشتند؛ سازه‌هایی که هنوز هم از فراز بام‌های خشتی یزد، داستان نبوغ، خلاقیت و سبک زندگی مردمان این سرزمین را بازگو می‌کنند.