هفتم مهر، روز آتش‌نشانی و ایمنی، یادآور آتش‌نشانانی است که دلاورانه در سال ۱۳۵۹، هنگامی که پالایشگاه آبادان در جنگ ایران و عراق از سوی دشمن مورد حمله هوایی قرار گرفت برای اطفای حریق وارد عمل شدند. اما در حین عملیات اطفا بار دیگر این پالایشگاه بمباران شد و تعداد زیادی از آتش نشانان در این حادثه به شهادت رسیدند. آتش‌نشانان، این فداکاران بی‌ادعا که جانشان را در سخت‌ترین و بحرانی‌ترین شرایط و حوادث پیش آمده کف دست می‌گیرند تا به شهروندان حادثه دیده با کمترین آسیب و خسارت به روال زندگی بازگردند. این انسان‌های فداکار همچون بسیاری از مردم دارای همسر و فرزند هستند. خانواده‌ای که معنی خداحافظی و دیدار دوباره را خوب می‌فهمد.
این گزارش بخشی از زندگی روزمره آتش‌نشان شیرازی را روایت می‌کند. محمدرضا مولایی‌فر، آتش‌نشان مستقر در ایستگاه شماره ۶ آتش‌نشانی شیراز. مردی که در کنار همسر شاغل خود، مسئولیت زندگی و مراقبت از دو فرزند خردسال، آرمان چهار ساله و لیانا دو ساله، را بر عهده دارد. روایتی کوتاه که از خانه و لحظات آغاز یک روز کاری شروع می‌شود و تا محل خدمت این آتش‌نشان دنبال می‌شود و همچنین روایتی کوتاه از ایستگاه شماره ۲ آتش‌نشانی شیراز، تنها ایستگاه بانوان آتش‌نشان.