پرفورمنس «رونوشت‌های بی بُنیان» کاری از علی میرزایی روز جمعه ۲۲ آبان ۱۴۰۵، در گالری آتلیه کبود تبریز اجرا شد و تا ۲۹ آبان برای علاقه مندان بازدید دارد. در بخشی از بیانیه این اثر آمده: «رونوشت‌های بی‌بنیان» تلاشی‌ست از علی میرزایی برای نزدیک شدن به سوالی دیرین. هنرمند گزینش‌های تقلیدی از هویت‌های تحمیلی خود را بر زمین چیده است. او برای گذر از خود به سمت خود، ابتدا پی سوال می‌گردد. آیا باید از خود گذشت؟ آیا گذشتن از خود به معنای شکستن خودهای بی‌بنیان است؟ پیشنهاد شما چیست؟ این‌جا آنچه پیش روی شماست، تمثیل انبوهی از بازنمایی‌های یک هویت است. در معرض مداخله؛ دگرگونی و زوال؛ یا به عنوان وسیله‌ای برای اندیشیدن، وابسته به نگاه ما. نظم این انبوه قطعی نیست. مخاطب می‌تواند در چینش، نظم بیشتر، برهم زدن، و یا حتی شکستن آن مداخله کند یا از مداخله امتناع کند. طبیعی‌ست هر کنش، شکلی از مداخله تلقی می‌شود؛ حتی امتناع از آن.