• چهارشنبه / ۳۰ تیر ۱۴۰۰ / ۱۳:۱۳
  • دسته‌بندی: رسانه دیگر
  • کد خبر: 1400043021933
  • منبع : مطبوعات

به یاد «مریم میرزاخانی»

به یاد «مریم میرزاخانی»

مریم میرزاخانی که در فضاهای انتزاعی هندسی سیر می‌کرد جهان را چگونه می‌دید و اگر با پدیده‌ای تازه روبه‌رو می‌شد چگونه در ذهن خود به آن ساختار می‌بخشید؟

به گزارش ایسنا، عبدالرضا ناصرمقدسی، متخصص مغز و اعصاب، در یادداشتی در روزنامه شرق نوشت: «۲۳ تیرماه سالروز درگذشت مریم میرزاخانی بود. از زمانی که جایزه فیلدز را گرفت تا فوت غمناکش و بعد از آن در چند فرصت دیگر درباره مریم میرزاخانی نوشتم. هرچند او کار خود را کرد و مهم‌ترین اثرها را در تاریخ بشر گذاشت اما هر بار که می‌خواهم در مورد او صحبت کنم یا چیزی بنویسم بغض گلویم را می‌گیرد. قبل از هجوم کرونا بود که برای ایراد یک سخنرانی به دانشگاه صنعتی شریف دعوت شدم. اولین بار بود که به این دانشگاه می‌رفتم؛ دانشگاهی که همیشه آرزوی تحصیل در آن را داشتم. می‌خواستم راز ریاضیات را کشف کنم، بفهمم چگونه جهان با ریاضی می‌تپد اما دست بر قضا، داستان من هم مشابه بسیاری دیگر از جوانان این سرزمین شد که ناخواسته راهی رشته‌های پزشکی شدند و از آرزو و رؤیای خود بازماندند.

آن روز که در فضای دانشگاه شریف قدم می‌زدم؛ گر چه این افکار مرا احاطه کرده بودند اما بیش از هر چیزی به مریم میرزاخانی می‌اندیشیدم که چگونه در همین فضا بالید، به آمریکا رفت، راز منحنی‌ها را دریافت و چون رازها را برملا کرد به آرامی از این جهان رخت بربست. و باز اندوهناک بودم که یک بیماری او را از ما گرفت؛ موضوعی که کار هر روزه من است و به‌ عنوان یک پزشک باید هر لحظه با انواع بیماری‌ها روبه‌رو شوم. در طول زندگی‌ام انسان‌های بزرگ بسیاری را دیدم اما باید بگویم برای نسل من و آنهایی که سودای ریاضی داشتند، مریم میرزاخانی یک اسطوره بود و این که در همان عنفوان جوانی او را دیدم جزء افتخارات بزرگ زندگی من محسوب می‌شود. حالا انگار همان منحنی‌های پیچیده ریاضی دوباره مرا به دیدار او کشانده اما این بار در زمینه یک بیماری که جان او و منحنی‌هایش را می‌گرفت. و وای که بیماری چقدر قدرتمند و نابودکننده است. با این حال سال‌ها در حرفه پزشکی بودن و برخورد با انواع بیماران برای من آموزه‌های بسیار جدی‌تر و عمیق‌تری نیز داشته است. این که بخواهم ببینم ساختار ذهنی یک بیمار چیست و تحت تأثیر چه عناصری قرار دارد و چگونه می‌توان از این عناصر و وابستگی‌ها برای درمان او سود جست، جزء دغدغه‌های اصلی من در کنار درمان و دارو و طبابت روزمره است.

همین سؤال برای من در مورد مریم میرزاخانی نیز مطرح است. او که این‌ گونه در فضاهای انتزاعی هندسی سیر می‌کرد جهان را چگونه می‌دید و اگر با پدیده‌ای تازه روبه‌رو می‌شد چگونه در ذهن خود به آن ساختار می‌بخشید؟ جالب است که فیلم مورد علاقه وی «داگویل» است. فیلمی محصول سال ۲۰۰۳ با بازی درخشان نیکول کیدمن که گرچه هیچ دیواری بین خانه‌ها و مناطق اصلی زندگی قهرمانان آن نیست اما طوری پیش می‌رود که ذهن ما به خودی خود این فاصله‌ها، دیوارها و فضاها را لمس می‌کند. مشخص است که چرا باید «مریم میرزاخانی» از این فیلم خوشش بیاید. او به‌خوبی می‌تواند به این فیلم شکل بدهد. فضاهای آن را تغییر دهد تا نتایج فیلم نیز عوض شود. لازم نیست که نتیجه به آن دهشتناکی‌ای باشد که ما در روند داستان مشاهده می‌کنیم. ما می‌توانیم فعالانه در روند فیلم دخالت کرده و فضای آن را طوری تغییر دهیم که نتیجه هم مقبول ذهن ما باشد.

نمی‌دانم در آن دورانی که میرزاخانی درگیر بیماری خود بود چنین ارتباطاتی نیز بین بیماری خورنده سرطان و فضاهای ذهنی برگرفته از ریاضی پیدا می‌کرد؟ آیا چنین فضاسازی‌هایی به التیام دردهای او کمکی می‌کرد؟ آیا جهان ریاضی و جهان بیماری سرطان در ذهن او با هم تلاقی کردند؟ نمی‌دانم. اما آنچه اتفاق افتاد می‌تواند راهی برای رهایی هزاران بیمار دیگر نیز محسوب شود. این که ما با ذهن خود فضاهای آزاردهنده خود را عوض کنیم، چارچوب‌ها را تغییر دهیم و سبب شویم که دنیا به شکل دیگری خود را به ما نمایش دهد. این‌گونه راحت‌تر می‌توانیم بر آلام خود فائق آییم.»

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
avatar
۱۴۰۰-۰۴-۳۱ ۰۲:۲۱

روحش شاد ویادش گرامی باد نامش مانا

avatar
۱۴۰۰-۰۴-۳۱ ۰۵:۱۳

حیف وقت و انرژی.... خب که چی؟

avatar
۱۴۰۰-۰۴-۳۱ ۰۶:۵۶

میرزاخانی یک قهرمان بود

avatar

با عرض سلام، استاد عالی بود. مریم عزیز بر همه دلها داغ گذاشت، اما افکارش فرای مرزهای ریاضی بود بلی با افکار فراتر ازجسم می شود پرواز کرد، به احتمال 99 درصد مریم حتما تلاش کرده رابطه ریاضی با بیماریش را پیدا کند اما فرصت کم بود.

avatar
۱۴۰۰-۰۴-۳۱ ۱۲:۰۲

فوق العاده بوود❤️

avatar
۱۴۰۰-۰۴-۳۱ ۱۲:۲۶

مریم میرزا خانی=ذهن زیبا

avatar
۱۴۰۰-۰۴-۳۱ ۱۳:۵۷

درود اون زن ی فرشته بود یک عشق بود، ی اسطوره به تمام معنا وی افتخار بزرگ بین هزاران افتخار ایرانی که قدرشان را نمی‌دانیم. صد حیف وهزاران افسوس