ولی به نظر می رسد که پتانسیل آفریقا همچنان برای دولت و ملت ایران ناشناخته است و گسترش روابط با کشورهای این قاره علیرغم وجود ظرفیت های بالقوه و بالغعل در آن چندان جذابیتی برای دولتمردان و بازرگانان ایرانی ندارد و از دیدگاه آنها آفریقا همچنان قاره‌ای محروم و عقب افتاده است که مردمان آن از فرط فقر و گرسنگی استخوان‌های‌شان از بدن‌شان بیرون زده است ، براساس تصویری که از سال های پیش رسانه های غربی بر اساس اهداف خود از این قاره و مردمان آن به افکار عمومی جهان ارائه داده اند .

به گزارش ایسنا، کارشناسان مسائل آفریقا، این قاره را بازار مصرف مهمی در سال‌های آتی برای اقتصادهای مهم جهان می دانند چنان که بر اساس برخی از آمارها و بررسی‌های انجام شده وضعیت واردات کشورهای آفریقایی در سال ۲۰۱۸ نشان می‌دهد که این کشورها در یک سال حدود ۵۷۶ میلیارد دلار واردات داشته‌اند. در بین این کشورها، آفریقای جنوبی با حدود ۹۳ میلیارد دلار بزرگ‌ترین واردکننده بوده و پس از آن مصر با ۸۰ میلیارد دلار، مراکش با ۵۱ میلیارد دلار و الجزایر با ۴۸ میلیارد دلار واردات قرار دارند.

در دوران بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، توسعه روابط سیاسی و اقتصادی با کشورهای آفریقایی، حداقل در سطح شعار، همواره در دستور کار وزارت امور خارجه ایران در دولت های مختلف قرار داشته است، دستور کاری که در برخی از دولت ها تبدیل به اولویت شده است و با جدیت حداقل در حوزه سیاسی دنبال شده است که در این ارتباط می توان  به  عملکرد دولت های آقایان  هاشمی رفسنجانی ، خاتمی و احمدی نژاد و سفرهای آنها به برخی از کشوره های این قاره  اشاره کرد  و در برخی دولت ها با توجه به نوع رویکرد دولت برخلاف شعارهای مطرح شده در سطح پایین تری قرار داشته و عملا اقدام چندانی برای توسعه روابط انجام  نشده است چنان که در زمان ریاست جمهوری حجت الاسلام و المسلمین حسن روحانی ،علیرغم چندین بار برنامه ریزی برای سفر رییس جمهور وقت به قاره آفریقا ، این سفر انجام نشد، گرچه او چندین بار در تهران میزبان برخی از  مقامات بلندپایه آفریقایی بود.

  دولت سیزدهم شعار اصلی خود در حوزه سیاست خارجی �