به گزارش ایسنا، فیلم سینمایی «تمساح خونی» اولین ساخته بلند جواد عزتی به تهیهکنندگی کامران حجازی است که روز دوم چهل و دومین جشنواره بینالمللی فیلم فجر در خانه رسانه به نمایش درآمد، اکران این اثر بهانهای شد تا با بابک کریمی طاری طراح صحنه سینما به گفتگو بنشینیم که در ادامه میخوانید.
* طبق روال همیشه با این سوال شروع کنیم که چه شد به پروژه «تمساح خونی» پیوستید؟
- طبق روال مرسوم، در کنار آشنایی با عوامل اصلی و خواندن فیلمنامه، احساس کردم این اثر میتواند تجربه متفاوتی را برایم رقم بزند و اساسا میتوانم در فیلمی حضور داشته باشم که پیش از این کار نکرده بودم. این موارد باعث شد پیشنهاد حضور در این اثر را بپذیرم.
* آیا در «تمساح خونی» همه لوکیشنهای فیلم نیاز به طراحی صحنه داشت؟
- اصولا یک قصه فارغ از هر میزان فضاسازی که شاید لازم داشته باشد، نیاز به یک طراحی کلی دارد تا همه فضاهای فیلم دارای انسجام بصری شوند یعنی بر مبنای فیلمنامه، ساختار کلی فیلم از معماری، رنگ، فرم و اجزای دیگری که کاربردی هستند، برای روایت قصه تعریف میشوند. اما همیشه بر این باور هستم که تمامی بخشهای یک فیلم از صحنه، دکور، لباس، گریم، نور و... باید به روایت قصه کمک کنند و خودنمایی نداشته باشند. تمامی سکانسهای فیلم نیاز به طراحی صحنه داشتند تا تمام نکات مدنظر ما یعنی من، سامان لطفیان فیلمبردار و جواد عزتی کارگردان و آنچه که باهم قرار گذاشته بودیم، تامین شود.
* چند درصد از لوکیشنهای فیلم بازسازی شدند و برایمان بگویید که با چه چالشهایی در این مسیر مواجه بودید؟
- بخشی از چالشها اصولا در تمام فیلمها مشترک هستند؛ از جمله زمان، هزینه و مسایل دیگر البته این موارد به جز چالشهاییست که ممکن است در قصه وجود و نیاز به راهکار داشته باشند. من در «تمساح خونی» چالش عجیب و غریبی نداشتم و خوشبختانه با چالشی که راهحل نداشته باشد، مواجه نشدم. تمامی لوکیشنها بازسازی شدند، هیچکدام وجود خارجی نداشتند و ما باید آنها را ایجاد میکردیم؛ به جز فضاهای خارجی و خیابانی که آنها هم بر اساس قراری که با کارگردان گذاشته بودیم، انتخاب میشدند. یعنی ما یک تعریفی برای خارجیهایمان هم داشتیم که صاحب ویژگیهایی بودند و خارجیها را بدین شکل انتخاب میکردیم.
* طراحی صحنه یک فیلم چه مواردی را شامل میشود و چه قدر وابسته به آنچه در فیلمنامه آمده و تا چه اندازه وابسته به نگاه، ایده و خلاقیت طراح دارد؟
- طراحی صحنه شامل مواردی است که بخشهایی از آن بر مبنای نیاز فیلم و بخشی بر مبنای ایده طراح و گفتمانهایی که با کارگردان صورت میگیرد، انجام میشود. در واقع یک قصه نیاز به فضاسازی دارد که بخشی در دل قصه نهفته و نیاز آن است و بخشی دیگر از دل خلاقیت و قرارهایی که برای طراحی کلی فیلم در نظر گرفته میشود، بیرون میآید. یعنی مواقعی هم بخشهایی توسط طراح فارغ از فیلمنامه به فضای کل اضافه میشود.
* آیا میتوان گفت طراح صحنهای موفق است که بتواند نگاه خلاقانه خود را درون فیلم مستتر کند؟ شما چه قدر در پروژه هایتان به این امر توجه کردید و دستتان برای کار باز بود؟
- اساسا طراحی فیلم زمانی موفق میشود که به تنهایی خودنمایی نداشته باشد و این باعث میشود فیلم به مسیر خود ادامه دهد، مخاطب با فیلم و روایت قصه همذاتپنداری داشته باشد. البته ناگفته نماند که برخی مواقع شاید لازم باشد فضاسازی به صورت اغراقآمیزی در راستای هدفی که قطعا با تعریف مشخص و از پیش تعیین شده باشد، خودنمایی کند. من به شخصه تلاش کردم از تکراری بودن در فرم، معماری و رنگ در جزییات صحنه اجتناب کنم. حتی در انتخاب اکسسوار سعی کردم همیشه انتخابهای ویژهای داشته باشم که تکراری نباشند. درباره این فیلم فضاهایی داشتیم که به خودی خود در ج